Yazarlar: Arriola, L, Bendinelli, B, Beulens, JW, Boeing, H, Buckland, G, Buijsse, B, Clavel-Chapelon, F, Cottet, V, Crowe, FL, de Lauzon-Guillan, B, Feskens, EJM, Forouhi, NG, Franks, PW, Gonzalez, C, Grioni, S, Guevara, M, Hallmans, G, InterAct Consortium, Kaaks, R, Key, TJ, Khaw, K, Langenberg, C, Molina-Montes, E, Moreno-Iribas, MC, Nilsson, P, Norat, T, Overvad, K, Palla, L, Palli, D, Panico, S, Quirós, JR, Riboli, E, Rolandsson, O, Romaguera, D, Romieu, I, Sacerdote, C, Schulze, MB, Sharp, S, Slimani, N, Spijkerman, AMW, Sánchez, MJ, Teucher, B, Tjonneland, A, Tormo, MJ, Tumino, R, van der Schouw, YT, van der, ADL, Wareham, NJ
Yayınlandı: 1 Ocak 2011
Bu vaka-kohort çalışmasında, 340.234 katılımcıdan oluşan ve 3,99 milyon kişi-yıl takip süresi olan EPIC kohortunun içinde yer alan bir alt kohortta, 11.994 yeni tip 2 diyabet vakası belirlendi. Bu alt kohort, Avrupa'nın sekiz ülkesinden seçilen 15.798 katılımcıdan oluşuyordu. Akdeniz diyetine yüksek düzeyde uyum (rMED puanı 11-18), düşük uyuma kıyasla (%0-6 rMED) tip 2 diyabet geliştirme riskinde %12'lik bir azalma ile ilişkiliydi (HR 0,88, %95 GA 0,79-0,97). Orta düzeyde uyum (rMED 7-10), anlamlı olmayan %7'lik bir azalma gösterdi (HR 0,93, %95 GA 0,86-1,01). Uyum kategorileri arasında önemli bir doz-yanıt eğilimi gözlemlendi (eğilim için P = 0,013). Bu ilişki, 50 yaşın altındaki katılımcılar ve obez bireyler arasında azaldı.