Kilo kaybı

Önerilen

3 çalışma · 1 öneri

Son güncelleme: 21 Şubat 2026

Önerilen3 çalışma

Kilo kontrolü, prostat kanseri tedavisinin sonuçlarını iyileştirir ve tedavi yoğunlaşması riskini azaltır.

Üç randomize kontrollü çalışma, 897 katılımcıyla birlikte, kilo vermenin prostat kanseri sonuçlarını iyileştirmesiyle tutarlı bir şekilde ilişkilendirilmiştir. Olumsuz riskli prostat kanseri olan 206 erkekten oluşan bir çalışmada, fazla kilolu/obez erkeklerin normal kilodaki erkeklere göre önemli ölçüde daha erken ek androjen baskılama tedavisine ihtiyaç duyduğu görülmüştür (ortalama 3,7 yıl ile karşılaştırıldığında 6,9 yıl; VOR 1,11 her BMI birimi için; P = 0,002), açık bir doz-yanıt ilişkisi mevcuttur (eğilim için P < 0,001). Yerel prostat kanseri olan 50 erkekten oluşan ve egzersize odaklanan randomize kontrollü bir çalışmada, 12 ay boyunca ortalama vücut kütlesinde 2,0 kg azalma elde edilmiştir (%95 güven aralığı -2,9, -1,1), bununla birlikte klinik olarak anlamlı kan basıncı iyileştirmeleri (sistolik -13 mmHg, diyastolik -8 mmHg) ve %92 oranında tutulma sağlanmıştır. Uzun süreli kanserden sağ kurtulan 641 fazla kilolu kişiden oluşan üçüncü bir çalışmada, sürdürülebilir diyet-egzersiz uyumunun BMI'yi önemli ölçüde azalttığı gösterilmiştir (β = -0,06, p < 0,05). Birleştirilmiş beslenme düzenlemeleri ve düzenli egzersiz yoluyla sağlıklı bir kiloyu korumak, hastalığın ilerlemesini geciktirebilir ve ek hormonal tedavi ihtiyacını azaltabilir.

Kanıt

Exercise training as a novel primary treatment for localised prostate cancer: a multi-site randomised controlled phase II study

Yazarlar: A Bandura, AK Eriksen, B Gardner, B Verplanken, C Bosco, C Renzi, FC Hamdy, G Godin, GA Borg, GJ Koelwyn, HH Kyu, HJ Tan, J Sim, L Bourke, LA Kaminsky, MR Law, R Horne, SM Eldridge, T Hvid, T Kroll, T Li, TJ Wilt, WC Willett, YL Le

Yayınlandı: 14 Mayıs 2018

Düşük/orta riskli prostat kanseri olan 50 erkek üzerinde yapılan bu randomize kontrollü çalışmada, egzersiz programına katılan grup (n=25), fiziksel aktivite önerisi verilen standart tedavi grubuna (n=25) kıyasla 12 ay boyunca ortalama 2,0 kg (95% GA -2,9, -1,1) vücut kütlesi azalımı elde etti. Bu kilo kaybı, sistolik kan basıncında 13 mmHg (95% GA 7, 19) ve diyastolik kan basıncında 8 mmHg (95% GA 5, 12) azalışlarla birlikte gerçekleşti; bu da kardiyovasküler sağlık göstergelerinde iyileşme olduğunu göstermektedir. Her iki grupta da %92'lik hasta devamlılığı oranı, bu hasta grubunda sürdürülebilir yaşam tarzı değişikliklerinin uygulanabilirliğini göstermektedir.

Kaynağı görüntüle →

Diet and exercise intervention adherence and health-related outcomes among older long-term breast, prostate, and colorectal cancer survivors

Yazarlar: Demark-Wahnefried, Wendy, Morey, Miriam C., Mosher, Catherine E., Rand, Kevin L., Snyder, Denise C., Winger, Joseph G.

Yayınlandı: 20 Mart 2014

Rastgele kontrollü bir çalışma, meme, prostat ve kolon kanserinden uzun süreli sağ kurtulan 641 yaşlı, fazla kilolu hastada bir yıl boyunca telefon ve posta yoluyla gönderilen diyet-egzersiz müdahalesini test etti. Telefon görüşmelerine katılım ile BMI arasında anlamlı bir negatif dolaylı ilişki olduğu görüldü (β = -0.06, p < 0.05), bu ilişki müdahale süresindeki beslenme ve egzersiz davranışları aracılığıyla ortaya çıktı. Çalışmaya özellikle fazla kilolu hastalar dahil edildi ve davranışsal değişiklikler 14 farklı zaman noktasında izlendi; bu da hem diyet hem de egzersiz bileşenlerine sürekli uyumun BMI'nin azalmasına katkıda bulunduğu gösterildi (NCT00303875).

Kaynağı görüntüle →

Evidence Suggesting That Obesity Prevention Measures May Improve Prostate Cancer Outcomes Using Data from a Prospective Randomized Trial

Yazarlar: Chandra, Ravi A., Chen, Ming-Hui, D'Amico, Anthony V., Loffredo, Marian, Zhang, Danjie

Yayınlandı: 1 Ocak 2014

Radyasyon tedavisi uygulanan ve olumsuz risk faktörlerine sahip prostat kanseri olan 206 erkek üzerinde yapılan, geleceğe yönelik rastgele kontrollü bir çalışmada, PSA değerlerinde artış yaşayan ve kurtarıcı androjen baskılama tedavisi (sAST) alan 49 erkek analiz edildi. Fazla kilolu/obez erkeklerin normal kilodaki erkeklere göre sAST'ye önemli ölçüde daha erken ihtiyaç duyduğu gözlemlendi (ortalama süre sırasıyla 3,7 ve 6,9 yıl; ayarlanmış risk oranı, her bir BMI artışı için 1,11; %95 güven aralığı: 1,04–1,18; P = 0,002). Bir doz-yanıt eğilimi gözlemlendi: yüksek riskli hastalığa sahip fazla kilolu/obez erkeklerde sAST'ye başlama süresi en kısaydı (2,3 yıl), bunu diğer risk faktörlerine sahip fazla kilolu/obez erkekler (4,6 yıl) ve normal kilodaki erkekler (6,9 yıl; eğilim için P < 0,001) izledi.

Kaynağı görüntüle →