Kalsiyum

DikkatÖnerilen

3 çalışma · 2 öneri

Son güncelleme: 21 Şubat 2026

Dikkat1 çalışma

Yüksek kalsiyum alımı, ileri evre prostat kanseri riskini artırabilir.

Sistematik inceleme, yüksek kalsiyum alımını, ileri evre prostat kanseri riskinin artmasıyla tutarlı bir şekilde ilişkilendirilen üç beslenme faktöründen biri olarak tanımladı. Prostat kanseri riski konusunda endişe duyan erkekler, kemik sağlığı için yeterli alımı korurken aşırı kalsiyum takviyesinden kaçınmalıdır.

Kanıt

Dietary factors and risk for advanced prostate cancer

Yazarlar: Gathirua-Mwangi, Wambui G., Zhang, Jianjun

Yayınlandı: 1 Mart 2014

Eylül 2012'ye kadar PubMed'den alınan 46 uygun makaleyi değerlendiren sistematik bir inceleme, yüksek kalsiyum alımının ileri evre prostat kanseri riskinde artışla ilişkili olduğunu ortaya koymuştur. Kalsiyum, doymuş yağ ve iyi pişmiş etlerle birlikte, epidemiyolojik çalışmalar genelinde ileri evre prostat kanseri riskinde artışla tutarlı ilişkiler gösteren üç beslenme faktöründen biri olarak tanımlanmıştır. Vaka-kontrol çalışmaları genellikle anlamlı bir etkiyi desteklerken, kohort çalışmaları kalsiyum ve ileri evre hastalık riskiyle ilgili karışık ancak destekleyici bulgular ortaya koymuştur.

Kaynağı görüntüle →

Önerilen2 çalışma

Kalsiyum takviyesi prostat kanseri riskini azaltabilir ve tedavi sırasında kemik sağlığını destekler.

Rastgele kontrollü çalışmaların meta-analizi (3 çalışma, n=1.806), kalsiyum takviyelerinin (≥500 mg/gün) prostat kanseri riskini %46 azalttığını gösterdi (RR 0,54, %95 GA 0,30–0,96, P=0,03). İki çalışmadan elde edilen hasta düzeyindeki veriler (n=1.134), tutarlı ancak istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir eğilim gösterdi (HR 0,61, %95 GA 0,30–1,23). Ayrı bir RCT (RTOG 0518, n=96), hormon tedavisi gören prostat kanseri hastaları için standart bakım olarak kalsiyum ve D vitamini kullanımını zorunlu kıldı; burada gözlem grubunda önemli kemik mineral yoğunluğu kayıpları yaşandı ve bu kayıplar, temel iskelet bölgelerinde 36 ay boyunca %5–8 olarak gerçekleşti. Her iki çalışmada (birleştirilmiş n≈1.902), ≥500 mg/gün dozda kalsiyum takviyesi kullanımının çift yönlü bir rol oynadığı gösterildi: potansiyel kanser riski azaltımı ve androjen yoksunluk tedavisi sırasında gerekli kemik sağlığının korunması.

Kanıt

RTOG 0518: Randomized Phase III Trial to Evaluate Zoledronic Acid for Prevention of Osteoporosis and Associated Fractures in Prostate Cancer Patients

Yazarlar: Gore, Elizabeth, Kachnic, Lisa A., Kim, Harold E., Lawton, Colleen AF, Martin, Andre-Guy, Nabid, Abdenour, Pugh, Stephanie L, Shah, Amit B., Smith, Matthew, Tai, Patricia

Yayınlandı: 7 Temmuz 2014

RTOG 0518 çalışmasında, ileri evre metastatik olmayan prostat kanseri olan ve LHRH agonisti tedavisi ile radyoterapi gören 96 uygun hasta rastgele olarak iki gruba ayrıldı. Her iki gruptaki tüm hastalara standart tedavi kapsamında kalsiyum ve D vitamini takviyesi verildi. Ortalama 36 aylık takip süresinde, gözlem grubunda (sadece kalsiyum ve D vitamini) lomber omurgada kemik yoğunluğu değişiminin %-5 olduğu görüldü (zoledronik asit grubuna göre p<0,0001, zoledronik asit grubunda +%6), sol kalça ekleminde %-8 (p=0,0002, zoledronik asit grubunda +%1) ve sol femur boynunda %-8 (p=0,0007, zoledronik asit grubunda +%3) olarak belirlendi. Tüm 96 hasta arasında sadece 2 kırık meydana geldi (her grupta 1, p=0,95). Kalsiyum takviyesi, tüm çalışma katılımcıları için temel kemik sağlığını desteklemek amacıyla zorunlu tutuldu.

Kaynağı görüntüle →

Calcium supplements and cancer risk : a meta-analysis of randomised controlled trials

Yazarlar: Avenell, Alison, Bolland, Mark J, Bristow, Sarah M, Gamble, Greg D, Grey, Andrew, Maclennan, Graeme S, Reid, Ian R

Yayınlandı: 19 Nisan 2013

On rastgeleleştirilmiş plasebo kontrollü çalışmanın (n=10.496, ortalama süre 3,9 yıl) meta-analizi, D vitamini ile birlikte verilmeyen kalsiyum takviyelerinin (≥500 mg/gün) kanser riski üzerindeki etkisini inceledi. Prostat kanseri için, 3 çalışmadan elde edilen veriler (n=1.806), kalsiyum kullanımının prostat kanseri riskini önemli ölçüde azalttığını gösterdi (göreli risk 0,54, %95 güven aralığı 0,30–0,96, P=0,03). 2 çalışmadan elde edilen hasta düzeyindeki veriler (n=1.134), tutarlı ancak istatistiksel olarak anlamlı olmayan bir eğilim gösterdi (risk oranı 0,61, %95 güven aralığı 0,30–1,23, P=0,16). Bu etki, toplam olay sayısının az olması nedeniyle, kesin sonuçlar için istatistiksel gücü sınırladı.

Kaynağı görüntüle →