Kuvvet antrenmanı

Rastgele kontrollü bir çalışmada, 32 meme kanseri hastasından oluşan ve direnç antrenmanı (n=16) veya yüksek yoğunluklu aralıklı antrenman (HIIT) (n=16) gruplarına ayrılan katılımcılarda, tek bir direnç antrenmanı seansı, başlangıç değerlerine göre serum dekorin, IL-6 ve SPARC seviyelerini sırasıyla %9-47 oranında önemli ölçüde artırdı (p < 0.05). IL-6 seviyesi, egzersizden sonraki 30 dakika boyunca yüksek kalmaya devam etti. MDA-MB-231 üçlü negatif meme kanseri hücrelerinin büyümesi, başlangıç değerlerine kıyasla egzersizden hemen sonra %20 ve egzersizden sonraki 30. dakikada %21 oranında önemli ölçüde azaldı (p < 0.05). OSM seviyeleri, direnç antrenmanı grubunda müdahaleden sonraki 30. dakikada belirgin şekilde yükseldi ve bu durum, direnç antrenmanına özgü sürekli bir antikanser sinyal yanıtını gösterdi.

Kaynağı görüntüle →

Cochrane tarafından yapılan ve 23 rastgele kontrollü çalışmayı (1372 katılımcı) içeren sistematik incelemede, 13 çalışmanın mevcut önerilerle uyumlu egzersiz hedefleri içerdiği tespit edildi; bu öneriler arasında haftada en az iki gün direnç egzersizi yer alıyordu. Kılavuz düzeyindeki egzersiz reçetelerine %75 veya daha fazla uyum sağlayan sekiz birinci sınıf çalışma, hepsinde denetimli bileşenler bulunuyordu. İncelemede, egzersiz müdahalelerinin 8-12 hafta (SMD 0,54, %95 GA 0,37 ila 0,70; 604 katılımcı, 10 çalışma) ve 6 ayda (SMD 0,56, %95 GA 0,39 ila 0,72; 591 katılımcı, 7 çalışma) standart tedaviye kıyasla aerobik toleransı iyileştirdiği bulundu. Başarılı uyumla en çok ilişkili davranış değişikliği teknikleri arasında program hedef belirleme, kademeli görevler ve egzersizlerin nasıl yapılacağına dair talimatlar yer alıyordu. Çok az sayıda ciddi yan etki belgelendi.

Kaynağı görüntüle →

Yüksek kaliteli 9 çalışmanın (n = 1156 meme kanseri sağ kalanı) dahil edildiği aynı meta-analizde, direnç egzersizinin, geleneksel tedaviye kıyasla kanserle ilişkili yorgunlukta istatistiksel olarak anlamlı bir azalma sağladığı gösterilmiştir (SMD = −0.41, %95 Güven Aralığı −0.76 ile −0.05; P = 0.02), orta düzeyde istatistiksel heterojenite gözlemlenmiştir (I² = %64). Birleştirilmiş etkiler, DerSimonian ve Laird yöntemine göre rastgele etkili bir model kullanılarak hesaplanmıştır. Yazarlar, gözetimli egzersizin, direnç egzersizi de dahil olmak üzere, yorgunluğu azaltmak ve genel yaşam kalitesini iyileştirmek için güvenli ve etkili bir müdahale olarak meme kanseri rehabilitasyon ortamlarında uygulanması gerektiği sonucuna varmıştır.

Kaynağı görüntüle →

Rastgele kontrollü bir çalışmada, meme kanseri olan 67 kadın, haftada 3 kez kuvvet antrenmanı ve günde 30 dakika tempolu yürüyüş içeren ev tabanlı egzersiz müdahalesine (n=33) veya düzenli aktiviteyi sürdüren kontrol grubuna (n=34) atanmıştır. Egzersiz seviyeleri müdahale grubunda biraz daha yüksekti. Fiziksel uygunluk kemoterapi sırasında (Post1) azalmış, ancak her iki grupta da kemoterapiden 6 ay sonra (Post2) önemli ölçüde iyileşmiştir. Gruplar arasında anlamlı bir fark ortaya çıkmamış olsa da, yapılandırılmış egzersiz grubu rejimi güvenli bir şekilde tamamlamış ve bu da adjuvan kemoterapi sırasında ev tabanlı kuvvet antrenmanının yorgunluk veya fiziksel işlev üzerinde olumsuz etkiler olmaksızın uygulanabilir olduğunu göstermiştir.

Kaynağı görüntüle →

Pilot randomize kontrollü bir çalışmada, meme kanseri atlatan 26 kadın, MVe Fitness Sandalye Pilatesi (n=8), geleneksel direnç antrenmanı (n=8) veya egzersiz yapmayan kontrol grubu (n=10) olmak üzere üç gruba randomize edildi. 8 haftalık egzersizden sonra, hem Pilates grubu (p&lt;0.002) hem de geleneksel direnç antrenmanı grubu (p&lt;0.001), şınav, mekik ve Kanser Hastaları için Dinamik Kas Dayanıklılığı Test Bataryası ile değerlendirilen kas dayanıklılığında önemli iyileşmeler gösterdi. İki egzersiz grubu arasında anlamlı bir fark bulunmadı (p&lt;0.711), bu da karşılaştırılabilir etkinliği gösteriyor. Her iki egzersiz grubu da %80&#39;in üzerinde katılım oranına ulaştı ve katılımcılardan olumlu geri bildirimler alındı.

Kaynağı görüntüle →