Diyet Yağı

KaçınınDikkat

4 çalışma · 2 öneri

Son güncelleme: 25 Şubat 2026

Diyet Yağı – Meme kanseri
Kaçının1 çalışma

Yüksek yağlı diyetler meme kanseri riskinin artmasıyla ilişkilendiriliyor.

Meme kanseri hastalarını eşleştirilmiş kontrol gruplarıyla karşılaştıran bir vaka-kontrol çalışması, iki grup arasında yüksek yağlı diyet tüketiminde önemli farklılıklar buldu ve bu da yüksek diyet yağ alımının meme kanseri riskini artırdığını düşündürmektedir.

Kanıt

Yazarlar: Amiri-Moghaddam, Marjan, Ghadimi, Bahram, PourRanjbar, Muhammad

Yayınlandı: 1 Ocak 2016

Kerman'da meme kanseri olan 260 kadın ve yaş ve ikamet yeri eşleştirilmiş 260 kontrol grubu üzerinde yapılan vaka-kontrol çalışmasında, iki grup arasında yüksek yağlı diyet kullanımında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlemlendi (p < 0,05, ki-kare testi). Vaka grubundaki kadınların kontrol grubuna kıyasla daha fazla yüksek yağlı gıda tükettiği görüldü; bu da yüksek diyet yağ alımı ile meme kanseri riski arasındaki ilişkiyi desteklemektedir.

Dikkat3 çalışma

Günlük alınan kalori miktarının %25'inin altında olacak şekilde beslenme yoluyla alınan yağ miktarını azaltmak, meme kanserinin tekrarlama riskini düşürebilir.

Üzerinde 178'den fazla katılımcının yer aldığı üç çalışma, yüksek miktarda diyetle alınan yağ tüketimi ile meme kanseri riski ve nüksü arasında bir bağlantı olduğunu gösteriyor. Bir fikir birliği bildirgesi, meme kanserinin, yağ alımıyla ilişkili olabilecek yedi kanser türünden biri olduğunu belirtirken, enerjisinin %43'ünü yağdan alan popülasyonların daha yüksek risk altında olduğuna dikkat çekiliyor; ancak toplam yağın mı yoksa belirli yağ asidi türlerinin mi bu ilişkiyi tetiklediği henüz kesin olarak belirlenemedi. İki randomize kontrollü çalışma (RCT), meme kanseri geçirmiş kişiler ve yüksek riskli bireyler üzerinde yağ alımını azaltmaya yönelik müdahaleler uyguladı. 24 haftalık bir çalışmada, meyve, sebze ve lif tüketiminin artırılmasıyla birlikte toplam kalori miktarının %25'ine düşürülmesi hedeflendi ve östrojen seviyeleri ile nüksle ilişkili inflamatuvar belirteçler izlendi. Ailesinde meme kanseri öyküsü olan 78 fazla kilolu birey üzerinde yapılan ikinci bir 12 haftalık RCT, olumlu yağ alımı azaltma sonuçları elde etti; müdahale grubunun %36'sı %5 kilo kaybına ulaşırken, kontrol grubunda bu oran %0 oldu. Diyetle alınan yağın –özellikle doymuş kaynaklardan gelenlerin– sınırlandırılması ve yeterli beslenmenin sağlanması, makul bir önleyici tedbir olarak kabul edilebilir.

Kanıt

Yazarlar: Anderson, Annie S., Berg, Jonathan, Dunlop, Jacqueline, Gallant, Stephanie, Macleod, Maureen, Miedzybrodska, Zosia, Mutrie, Nanette, O’Carroll, Ronan E., Stead, Martine, Steele, Robert J. C., Taylor, Rod S., Vinnicombe, Sarah

Yayınlandı: 1 Şubat 2018

Bu rastgele kontrollü çalışma, meme veya kolon kanseri öyküsü olan 78 fazla kilolu bireyi (VKİ ≥25 kg/m²) 12 haftalık bir yaşam tarzı müdahalesi veya kontrol grubuna rastgele atadı. Müdahale grubuna, fiziksel aktivite desteği ile birlikte yağ alımını azaltmayı hedefleyen kişiselleştirilmiş beslenme danışmanlığı verildi. Müdahale grubunda, beslenme yoluyla alınan yağ miktarında olumlu azalmalar gözlemlendi. Genel olarak, müdahale grubundaki katılımcıların %36'sı %5 ağırlık kaybı elde ederken, kontrol grubunda bu oran %0 idi ve anket tamamlama oranları %98'in üzerindeydi.

Yazarlar: A Campbell, A McTiernan, A McTiernan, A Silvestri, A Visser, AB Kornblith, AC Utter, AH Wu, AJ Daley, Amanda Daley, AN Dentino, AS Fairey, AT Beck, B Dugue, B Rockhill, B Zumoff, BL Andersen, BL Gruber, BL Stauffer, BM Pinto, BS McEwen, C Peters, C Peters, C Wiltschke, CB Ebbeling, CL Caldwell, CM Bryla, CM Friedenreich, D Geffken, D Nerozzi, DC McMillan, DC Nieman, DC Nieman, DC Nieman, DC Nieman, DC Nieman, DC Nieman, DF Cella, DG Cruess, DH Bovbjerg, DM Golden-Kreutz, DV Schapira, DW Kissane, E Maunsell, EA Bermudez, G Borg, G van der Pompe, G van der Pompe, GG Kolden, H Davis, H Kervinen, HC Abercrombie, Helen Crank, Hilary Powers, HV Thomas, J Gallagher, J Kaukua, J Verloop, JA Cauley, JE Bower, JE Epping-Jordan, JF Sallis, JK Camoriano, JK Smith, JO Prochaska, John M Saxton, JR Calabrese, JS Goodwin, KL Jen, KM Rexrode, KS Courneya, KS Madden, L Bernstein, L Chang, M Maes, M Maes, M Maes, M Mezzetti, MD Gammon, MD Holmes, MD Holmes, ME Nelson, MK Baldwin, N Banu, Nanette Mutrie, Nicola Woodroofe, PJ Goodwin, RJ Benschop, Robert Coleman, RT Chlebowski, S Cohen, S Levy, S Yamasaki, SE Hankinson, SE Sephton, SI Mannering, SJ Schleifer, SJH Biddle, SK Lutgendorf, SM Levy, T Moradi, T Treasure, TA Wadden, TP Erlinger, U Ehlert, Vanessa Siddall, Y Touitou, Y Touitou, Z Djuric, Z Kronfol

Yayınlandı: 1 Ocak 2006

Meme kanseri atlatan 100 kadın üzerinde yapılan bu randomize kontrollü çalışmada, toplam kalori alımının yaklaşık %25'ine kadar yağ alımını azaltmayı hedefleyen bir diyet müdahalesi uygulanmaktadır. Diyet stratejisi ayrıca günde en az 5 porsiyon meyve ve sebze tüketmeyi, lif alımını artırmayı, rafine karbonhidratları azaltmayı ve alkol tüketimini sınırlandırmayı içermektedir. Çalışma, 24 haftalık müdahale süresi boyunca östrojen durumu, inflamatuar belirteçler ve bağışıklık fonksiyonu indeksleri de dahil olmak üzere hastalık nüksü ile ilişkili biyobelirteçleri izlemektedir.

Yazarlar: Adami, Hans-Olov, Dragsted, Lars, Enig, Bent, Hansen, Jens, Haraldsdóttir, Jóhanna, Hill, Michael J., Holm, Lars Erik, Knudsen, Ib, Larsen, Jens-Jorgen, Lutz, Werner K., Osler, Merete, Overvad, Kim, Sabroe, Svend, Sanner, Tore, Sorensen, Thorkild I. A., Strube, Michael, Thorling, Eivind B.

Yayınlandı: 1 Ocak 1993

Yapılan değerlendirmeler sonucunda, yağ tüketimiyle potansiyel olarak ilişkili olduğu belirlenen 7 kanser türü tespit edildi: meme, kolon, rektum, endometrium, yumurtalık, prostat ve safra kesesi. Danimarka nüfusu enerjisinin %43'ünü yağlardan alıyor ve bu oran son 30 yılda giderek artış gösteriyor; bunun temel nedeni margarin ve tereyağı tüketimi. Yağ ile meme kanseri arasındaki ilişkinin nedensel olup olmadığı ve bu ilişkinin toplam yağ miktarına mı yoksa belirli yağ asidi türlerine (doymuş, tekli doymamış, çoklu doymamış) mi bağlı olduğu henüz net değil ve farklı yağla ilişkili kanser türleri arasında değişiklik gösterebilir. 1991'deki ECP toplantısında, daha önce 1985 yılında yapılan ve yağa ilişkin açıklamaları zayıflatma eğilimi gözlemlendi. Yağ alımının azaltılmasının, suda çözünen vitaminlerin seviyelerini artırabileceği belirtildi.