Pisikal na aktibidad

Isang pre-experimental na pag-aaral na may one-group pre-test at post-test design ang sumuri sa 25 matatandang kalahok na may gout arthritis sa Yayasan Al-Marhamah, Lungsod ng Tarakan. Bago ang interbensyon sa ehersisyo, karamihan ay nakaranas ng katamtamang pananakit (scale 4-6) na sinusukat ng Numeric Rating Scale (NRS). Pagkatapos lumahok sa programa ng ehersisyo para sa mga matatanda, karamihan ay nag-ulat ng banayad na pananakit (scale 1-3). Ang pagsusuri ng Wilcoxon signed-rank test ay nagpakita ng makabuluhang pagbawas sa pananakit na may p = 0.001 (< 0.05), na nagpapatunay sa kapaki-pakinabang na epekto ng interbensyon sa ehersisyo sa pananakit na dulot ng gout arthritis.

Tingnan ang pinagmulan →

Isang community health screening sa 31 kalahok sa Kelurahan Kereng Bangkirai ang nagpakita na 41.9% (13 respondents) ang may mataas na antas ng uric acid na nangangailangan ng interbensyon. Binigyang-diin ng mga rekomendasyon sa edukasyon sa kalusugan ang pang-araw-araw na pisikal na aktibidad (aktibidad pisikal bawat araw) bilang isang mahalagang pagbabago sa pamumuhay para mapanatili ang malusog na antas ng uric acid. Ang 58.1% na may normal na antas ay pinayuhan din na panatilihin ang regular na aktibidad upang mapanatili ang kanilang kalagayan sa kalusugan.

Tingnan ang pinagmulan →

Ang pagsusuri sa 56 na miyembro ng komunidad ay nagpakita na 47 kalahok (83.9%) na regular na nakikibahagi sa pisikal na aktibidad ay may mas mababang profile ng panganib sa gout. Ang kakulangan sa pisikal na aktibidad ay natukoy bilang isa sa anim na pangunahing salik ng panganib para sa gout arthritis, kasama ang labis na katabaan, diyeta na mataas sa purine, pag-inom ng alak, paninigarilyo, at kasaysayan ng pamilya.

Tingnan ang pinagmulan →

Tinukoy ng programang screening ng komunidad noong 2022 sa Distrito ng Percut Sei Tuan ang pisikal na aktibidad bilang isang salik na nakakaapekto sa antas ng uric acid sa dugo, kasama ang diyeta na mayaman sa purine, pag-inom ng alak, etnisidad, at edad. Ang hyperuricemia (uric acid sa dugo na higit sa 6.8 mg/dl) ay kumakatawan sa kondisyon kung saan ang uric acid ay lumalagpas sa limitasyon ng solubility nito sa dugo. Nilalayon ng interbensyong pang-edukasyon na mapataas ang kamalayan ng komunidad tungkol sa mga nababagong salik na ito upang maiwasan ang pag-unlad mula sa hyperuricemia patungo sa symptomatic gouty arthritis na nailalarawan sa pamamagitan ng matinding pananakit ng kasukasuan.

Tingnan ang pinagmulan →

Ang prospektibong pag-aaral ng cohort sa 444 na pasyenteng may gout ay kinabibilangan ng hindi sapat na pisikal na aktibidad sa multivariate logistic regression model na sumusuri sa mga risk factor ng T2DM. Sa loob ng median follow-up na 5.66 na taon, 24.3% ng mga kalahok ang nagkaroon ng diabetes. Bagama't pangunahing nakatuon ang pag-aaral sa mga salik na partikular sa gout, ang antas ng pisikal na aktibidad ay isinaalang-alang kasama ng iba pang mga nababagong salik kabilang ang diyeta at BMI≥30 kg/m² sa komprehensibong pagtatasa ng panganib.

Tingnan ang pinagmulan →

Sinundan ng prospektibong pag-aaral na cohort na ito ang 444 na pasyenteng may gout na walang diabetes sa loob ng 2-8 taon. Ang kakulangan sa pisikal na aktibidad ay isa sa mga nasuring risk factor para sa pagkakaroon ng type 2 diabetes. Sa follow-up, 108 pasyente (24.3%) ang nagkaroon ng type 2 diabetes. Binigyang-diin ng pag-aaral ang kahalagahan ng pagtugon sa mga nababagong salik sa pamumuhay kabilang ang mga antas ng pisikal na aktibidad upang mabawasan ang mga komplikasyon sa metabolismo sa mga pasyenteng may gout.

Tingnan ang pinagmulan →

Sinundan ng prospektibong pangkat na ito ang 444 na pasyente ng gout sa loob ng 2-8 taon, kung saan 108 (24.3%) ang nagkakaroon ng type 2 diabetes. Ang kakulangan ng pisikal na aktibidad ay isinama sa mga kumbensyonal na nababagong mga salik ng panganib na tinasa. Ipinakita ng pag-aaral na ang mga pasyente ng gout ay may mataas na panganib sa diabetes na may kaugnayan sa parehong tradisyonal na mga salik at mga mekanismo na partikular sa gout kabilang ang hyperuricemia at microcrystalline na pamamaga, na binibigyang-diin ang kahalagahan ng pagtugon sa mga nababagong salik ng pamumuhay.

Tingnan ang pinagmulan →

Isang case-control study sa 34 na matatandang kalahok sa Posyandu Cinta Lansia Banguntapan Bantul ang sumuri sa ugnayan sa pagitan ng pisikal na aktibidad at antas ng uric acid. Ang pisikal na aktibidad ay nagpakita ng istatistikal na makabuluhang kaugnayan sa gout (P value = 0.007). Ang mga may kakulangan sa pisikal na aktibidad ay may 15 beses na mas mataas na posibilidad na magkaroon ng gout kumpara sa mga may sapat na aktibidad (OR = 15.00). Ginamit ng pag-aaral ang PAL (Physical Activity Level) form para sa pagkolekta ng datos at Chi-Square test para sa pagsusuri. Batay sa mga natuklasang ito, inirerekomenda ng mga mananaliksik na pagbutihin ng mga matatandang kadre ng posyandu ang mga programa sa ehersisyo para sa pag-iwas sa gout.

Tingnan ang pinagmulan →

Isang case-control study sa 152 matatandang indibidwal sa Pacitan, East Java ang sumuri sa ugnayan sa pagitan ng ehersisyo at gout arthritis. Sa paghahambing ng 76 na kaso sa 76 na magkatugmang kontrol, ang chi-square analysis ay nagpakita ng isang makabuluhang ugnayan sa pagitan ng mga gawi sa ehersisyo at insidente ng gout (p<0.001). Ang populasyon ng pag-aaral ay kinuha mula sa isang rehiyon na may 26.4% na prevalence ng gout sa mga matatanda sa East Java, kung saan partikular na iniulat ng Pacitan ang 13.2% na prevalence. Ang kakulangan ng regular na pisikal na aktibidad ay natukoy bilang isang mahalagang risk factor para sa pagkakaroon ng gout arthritis.

Tingnan ang pinagmulan →