Pamamahala ng timbang

Sa loob ng 288,802 kalahok sa UK Biobank (ang karaniwang edad ay 56.2, at walang anumang uri ng kanser noong simula ng pag-aaral), na sinubaybayan sa loob ng humigit-kumulang 8.2 taon, ang pinaikling iskor ng pagsunod sa WCRF/AICR—na kinabibilangan ng timbang ng katawan, pisikal na aktibidad, diyeta, at mga sangkap na may kaugnayan sa alkohol—ay nagpakita ng pinakamalakas na negatibong ugnayan sa kanser sa matris kumpara sa lahat ng iba pang uri ng kanser na pinag-aralan. Ang bawat 1-puntong pagtaas ay nauugnay sa 21% na pagbaba ng panganib (HR 0.79; 95% CI 0.73–0.86). Ito ang pinakamalaking epekto sa siyam na uri ng kanser na may makabuluhang ugnayan sa mga modelo ng multivariable Cox proportional hazards.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa pag-aaral na ito sa isang ospital sa Italya, kung saan ginamit ang pamamaraang case-control at sinuri ang 454 na kaso ng kanser sa endometrium at 908 kontrol na may katulad na edad (1992-2006), natuklasan na ang pagsunod sa mga rekomendasyon ng WCRF/AICR, kabilang ang pamamahala ng BMI, ay may kaugnayan sa pagbaba ng panganib ng kanser sa endometrium. Ang mga babaeng nasa pinakamataas kumpara sa pinakamababang quartile ng marka ng pagsunod ay nagpakita ng OR na 0.42 (95% CI 0.30-0.61), na nagpapakita ng 58% na pagbaba ng panganib, at mayroong makabuluhang tendensiya ng patuloy na pagbaba ng panganib habang tumataas ang pagsunod. Ang protektadong kaugnayan ay mas malakas sa mga babaeng may normal na timbang kumpara sa mga sobra sa timbang o matatabang babae.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa loob ng 96,869 na babaeng Norwegian sa pag-aaral ng NOWAC, ang bawat isang puntos na dagdag sa Healthy Lifestyle Index ay nauugnay sa 7% na mas mababang panganib ng kanser sa endometrium pagkatapos ng menopos (HR 0.93, 95% CI: 0.91–0.95). Isinama ng HLI ang BMI, pisikal na aktibidad, paninigarilyo, alkohol, at diyeta, kung saan bawat isa ay binigyan ng puntos mula 0-4 sa isang sukat na 0-20. Kinumpirma ng mga modelo ng Cox proportional hazard regression na may maraming imputation ang estadistikong makabuluhang linear inverse association.

Tingnan ang pinagmulan →

Sinuri ng sistematikong pag-aaral na ito ang magkahiwalay at pinagsamang epekto ng timbang ng katawan at pisikal na aktibidad sa panganib ng kanser sa iba't ibang pag-aaral ng epidemiyolohiya. Ipinakita ng labis na katabaan ang positibong kaugnayan sa insidente ng kanser sa matris sa mga kababaihan. Nang subukan ang hipotesis na 'mataba ngunit malusog' sa pamamagitan ng pagsusuri sa pormal na interaksyon sa pagitan ng taba ng katawan at pisikal na aktibidad, walang ebidensya na lumitaw na ang mataas na antas ng kalakasan ay nakababawas o nag-aalis ng panganib ng kanser sa matris na may kaugnayan sa labis na katabaan. Sinusuportahan ng mga natuklasan na ang pagpapanatili ng malusog na timbang ng katawan ay mahalaga at hindi maaaring palitan ng pisikal na aktibidad lamang upang mabawasan ang panganib ng kanser sa matris.

Tingnan ang pinagmulan →

Sinuri ng IARC Handbook Working Group ang mahigit sa 1000 pag-aaral tungkol sa epidemiolohiya at napagpasyahan na mayroong sapat na ebidensya na ang kawalan ng labis na taba sa katawan ay nagpapababa ng panganib ng kanser sa endometrium, lalo na para sa uri 1 ng kanser sa endometrium. Natukoy ang isang malakas na ugnayan sa pagitan ng dami at epekto: tinatayang 1.5 ang relatibong panganib para sa mga may labis na timbang (BMI 25.0–29.9), 2.5 para sa uri 1 ng obesidad (BMI 30.0–34.9), 4.5 para sa uri 2 ng obesidad (BMI 35.0–39.9), at 7.1 (95% CI, 6.3–8.1) para sa uri 3 ng obesidad (BMI ≥40.0) kumpara sa normal na BMI. Sa mga kababaihang sumasailalim sa hormone-replacement therapy, nabawasan ang lakas ng ugnayan sa pagitan ng labis na taba sa katawan at kanser. Tinatayang 4.5 milyong pagkamatay sa buong mundo noong 2013 ay dulot ng labis na timbang at obesidad, kung saan ang pasanin ng kanser na may kaugnayan sa obesidad ay kumakatawan sa hanggang 9% ng kabuuang bilang ng kaso ng kanser sa mga kababaihan sa Hilagang Amerika, Europa, at Gitnang Silangan.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa isang pag-aaral ng halos 60,000 kababaihan sa Sweden, ang ugnayan sa pagitan ng cadmium at kanser sa endometrium ay mas malakas sa mga kababaihang may normal na timbang o payat (52% na dagdag na panganib sa pinakamataas na tertile ng cadmium) kumpara sa pangkalahatang populasyon (39% na dagdag). Ang mga kababaihang hindi naninigarilyo, may normal na BMI, at walang pagkakalantad sa exogenous estrogen na patuloy na mataas ang pagkonsumo ng cadmium sa loob ng 10 taon ay nagpakita ng 2.9 beses na mas mataas na panganib ng kanser sa endometrium. Iminumungkahi ng pattern na ito na sa mga kababaihang may mas mababang pangkalahatang estrogenic load (normal na BMI, walang hormone replacement), ang mga epekto ng cadmium na gayahin ang estrogen ay nagiging mas kapansin-pansin, kaya mahalaga ang pamamahala ng timbang upang baguhin ang landas ng panganib na ito.

Tingnan ang pinagmulan →