Ang regular na pisikal na aktibidad ay nagpapababa ng panganib sa kanser sa colon at rectum ng 16-30%, batay sa iba't ibang pamantayan.
Labinglimang pag-aaral—kabilang ang tatlong sistematikong pagsusuri, isang meta-analisis, apat na RCT, apat na cohort study, at karagdagang obserbasyonal at interbensyonal na disenyo—ay patuloy na nag-uugnay sa pisikal na aktibidad sa mas mababang panganib ng kanser sa colon at pinahusay na resulta. Natuklasan ng isang meta-analisis ng 20 pag-aaral ang 16% na pagbaba sa panganib ng adenoma sa colon (RR 0.84, 95% CI 0.77–0.92), at 30% na pagbaba para sa mga advanced na polyp (RR 0.70). Ipinakita ng isang case-control study sa Hong Kong (1,748 kalahok) ang mga benepisyo batay sa dami ng aktibidad, kung saan ang pinakaaktibong indibidwal ay nakamit ang hanggang 90% na pagbaba sa panganib. Inugnay ng Norwegian Women and Cancer Study ang 10.8% ng mga kaso ng kanser sa colon sa kawalan ng pisikal na aktibidad. Sa mga pasyenteng may stage III na kanser sa colon, ang mababang antas ng aktibidad na sinamahan ng labis na timbang ay higit pa sa doble ang panganib ng pag-ulit (HR 2.22). Ang kakayahan sa pisikal bago ang operasyon ay nakapagpahiwatig nang malaya ng kaligtasan (HR 3.31 para sa nabawasang tungkulin). Kinumpirma ng mga RCT ang posibilidad ng mga interbensyon sa ehersisyo sa mga nakaligtas sa kanser, na may nasusukat na pagpapabuti sa pisikal na tungkulin, kalusugan ng isip, at BMI. Ang parehong ebidensya para sa pag-iwas at kaligtasan ay sumusuporta sa regular na katamtaman hanggang masigasig na pisikal na aktibidad bilang isang pangunahing estratehiya sa pamumuhay laban sa kanser sa colon.
Sa humigit-kumulang 170,000 kababaihan na kasama sa Norwegian Women and Cancer Study, ang mas mataas na iskor ng HLI—na kinabibilangan ng pisikal na aktibidad, BMI, paninigarilyo, pag-inom ng alak, at diyeta—ay nauugnay sa makabuluhang mas mababang panganib ng kanser sa colon at rectum. Para sa mga kababaihang nadagnosan ng kanser sa colon at rectum, ang mas mataas na iskor ng HLI bago ang diagnosis ay nagpakita ng mahinang negatibong kaugnayan sa posibilidad ng pagkamatay. Ginamit ang mga modelo ng Cox proportional hazard upang tantiyahin ang mga kaugnayang ito sa buong grupo ng mga kalahok sa pag-aaral.
Mga may-akda: Borch, Kristin Benjaminsen, Laaksonen, Maarit A., Licaj, Idlir, Lukic, Marko, Rylander, Charlotta, Weiderpass, Elisabete
Inilathala: Agosto 22, 2022
Sa grupo ng NOWAC na binubuo ng 35,525 babaeng Norwegian, ang bahagi ng populasyon na maaaring maiugnay sa kanser sa colon dahil sa mababang antas ng pisikal na aktibidad ay 10.8% (95% CI −0.7% hanggang 21.0%). Bagama’t halos hindi lumalayo sa zero ang confidence interval, ipinapakita ng tinatayang halaga na malaki ang kontribusyon ng kawalan ng pisikal na aktibidad sa pagdami ng kaso ng kanser sa colon. Ito ay isa sa pitong mga salik na maaaring baguhin at sinuri gamit ang isang parametric piecewise constant hazards model, kung saan isinaalang-alang ang posibleng panganib ng kamatayan, na sama-samang nagpaliwanag ng 46.0% (95% CI 23.0%-62.4%) ng mga bagong kaso ng kanser sa colon.
Sa iba’t ibang pag-aaral sa larangan ng epidemiyolohiya na sinuri sa sistematikong pagsusuring ito, ipinakita ng pisikal na aktibidad at kakayahan sa cardiovascular ang isang kabaligtarang ugnayan sa kanser sa colon at lahat ng uri ng kanser, kapwa sa mga lalaki at babae. Ang protektadong epekto ng pisikal na aktibidad sa panganib ng kanser sa colon ay gumagana nang hiwalay sa indeks ng timbang ng katawan. Gayunpaman, ang pormal na pagsusuri sa ugnayan sa pagitan ng timbang ng katawan at antas ng pisikal na aktibidad ay hindi nagpakita ng anumang ebidensya na ang mataas na antas ng fitness ay nag-aalis ng panganib ng kanser na dulot ng labis na katabaan. Kailangan ang parehong malusog na timbang at inirerekomendang antas ng pisikal na aktibidad upang lubos na mabawasan ang panganib ng kanser sa colon at rectum.
Sa randomized controlled trial ng BeWEL (n=163 kalahok sa interbensyon), ang pinagsamang programa ng diyeta at pisikal na aktibidad ay nagdulot ng mas malaking pagbaba ng timbang kumpara sa kontroladong grupo pagkatapos ng 12 buwan sa mga matatabang may sapat na gulang na may colorectal adenoma. Ang pisikal na aktibidad ay isang mahalagang bahagi ng interbensyon kasabay ng pagbabago sa diyeta. Sa simula, mas kaunting pera ang ginastos ng mga kalahok na kulang sa pinansyal (n=58) para sa pisikal na aktibidad kumpara sa mga hindi gaanong kulang sa pinansyal (n=105, p=0.003), ngunit parehong grupo ay nakamit ang katulad na pagpapabuti sa timbang ng katawan at iba pang resulta, kabilang ang mga salik sa panganib para sa sakit sa puso at antas ng pisikal na aktibidad pagkatapos ng 12 buwan, nang walang anumang makabuluhang pagkakaiba sa pagitan ng mga grupo batay sa kanilang katayuan sa pinansyal.
Mga may-akda: Anderson, Annie S., Berg, Jonathan, Dunlop, Jacqueline, Gallant, Stephanie, Macleod, Maureen, Miedzybrodska, Zosia, Mutrie, Nanette, O’Carroll, Ronan E., Stead, Martine, Steele, Robert J. C., Taylor, Rod S., Vinnicombe, Sarah
Inilathala: Pebrero 1, 2018
Sa isang RCT na kinasasangkutan ng 78 kalahok na may kasaysayan ng pamilya ng colorectal o kanser sa suso, ang 12-linggong interbensyon sa pamumuhay ay nagdulot ng positibong pagtaas sa pisikal na aktibidad na sinusukat gamit ang accelerometer. Ang baseline accelerometer data ay nakuha mula sa 84% ng mga kalahok at 54% sa follow-up. Ang grupo ng interbensyon ay tumanggap ng isang personalized na programa ng pisikal na aktibidad gamit ang mga pamamaraan ng pagbabago ng pag-uugali kabilang ang motivational interviewing, mga plano ng aksyon, mga plano sa pagharap, at mga intensyon sa pagpapatupad.
Mga may-akda: Anderson, Boyle, Campbell, Courneya, Courneya, Dignam, Haggar, Haydon, Holmes, Hubbard, Kuiper, Manceau, Martinez, Meyerhardt, Meyerhardt, Morrison, Oliphant, Shafique, Van Blarigan, Vartiainen, Vrieling, World Cancer Research Fund/American Institute for Cancer Research
Inilathala: Hunyo 1, 2017
Sa 181 na pasyente ng colorectal cancer na hindi metastatic na sumasailalim sa curative surgery, 8.5% ang nagkaroon ng pisikal na kahirapan sa pag-akyat sa hagdan sa pre-operative assessment. Ang pisikal na kapasidad ay nakapag-iisa na nakaapekto sa survival (P<0.05), kung saan ang mga pasyenteng nahihirapang umakyat sa hagdan ay nagpapakita ng hazard ratio na 3.31 para sa mas mahinang survival kumpara sa mga walang kahirapan. Ang epektong ito ay hindi nakadepende sa edad, BMI, at histopathological stage sa 480 person-years ng follow-up.
Mga may-akda: Dimitrov, Borislav D, Grocott, Michael PW, Jack, Sandy, Kemp, Graham J, Loughney, Lisa, West, Malcolm A
Inilathala: Pebrero 16, 2017
Pag-aaral ng interbensyon na hindi randomisado sa 39 pasyenteng may lokal na advanced na kanser sa tumbong (27 lalaki). Lahat ng kalahok ay nagpakita ng makabuluhang pagbaba sa bilang ng mga hakbang araw-araw pagkatapos ng kemoradioterapiya (median 4966 hanggang 3044, p<0.0001), aktibong paggasta ng enerhiya (264 kumpara sa 154 kcal, p=0.003), at MET (1.3 kumpara sa 1.2, p=0.010). Dalawampu't tatlong kalahok na nakakumpleto ng isang 6-na linggong programa ng ehersisyo ay nagpakita ng makabuluhang pagbuti sa kahusayan ng pagtulog kumpara sa 10 karaniwang grupo ng kontrol (ehersisyo: 80% hanggang 78%; kontrol: 69% hanggang 76%; p=0.022 sa pagitan ng mga grupo). Ang tagal ng pagtulog at oras ng paghiga ay nagpakita rin ng makabuluhang pagbuti sa grupo ng ehersisyo (p<0.05). Ang aktibong paggasta ng enerhiya (ehersisyo: 152 hanggang 434 kcal kumpara sa kontrol: 244 hanggang 392 kcal) at MET (ehersisyo: 1.3 hanggang 1.5 kumpara sa kontrol: 1.1 hanggang 1.5) ay mas pinaboran ang grupo ng ehersisyo ngunit hindi umabot sa estadistikang kahalagahan (p>0.05). Lahat ng 23 kalahok sa ehersisyo ay nakakumpleto ng programa (100% na pagsunod).
Mga may-akda: Beltrán-Carrillo, Vicente J., Cervelló, Eduardo, González Cutre, David, Romero-Elías, María
Inilathala: Enero 1, 2017
Isang sistematikong pagsusuri ang isinagawa sa mga database ng WEB OF SCIENCE, SCOPUS, at SPORTDISCUS hanggang Pebrero 2016, kung saan pinili ang 23 artikulong naglalaman ng buong teksto na sumusuri sa mga salik na may kaugnayan sa pakikilahok sa pisikal na aktibidad ng mga pasyenteng may kanser sa colon at rectum. Apat na pangunahing kategorya ng mga salik ang natukoy: mga salik na sociodemographic, mga salik na pangkalusugan (tiyak sa sakit at hindi tiyak), nakaraang karanasan at kagustuhan, at mga salik na nagbibigay-motibasyon. Sa kabila ng ebidensya ng pisikal at psychosocial na benepisyo, natuklasan ng pagsusuri na karamihan sa mga pasyenteng may kanser sa colon at rectum ay hindi nakakamit ang inirekumendang pamantayan para sa pisikal na aktibidad. Kabilang sa mga pangunahing salik na nakatulong sa 23 pag-aaral ang positibong pananaw, suporta ng pamilya, kasiyahan sa pangunahing sikolohikal na pangangailangan, at motibasyong nagmumula sa sarili. Kabilang sa mga hadlang ang pagkakaroon ng iba pang sakit at pagtanggap ng karagdagang terapiya na may kaakibat na epekto tulad ng pagkapagod at pagsusuka. Sa konklusyon, kailangan ang mga programang pisikal na aktibidad na iniangkop para sa populasyong ito, kung saan isinasama ang mga estratehiyang nagbibigay-motibasyon.
Mga may-akda: Angela M. Craigie, Annie S. Anderson, Martine Stead, Maureen Macleod, Robert J. C. Steele, Stephen Caswell, The BeWEL Team
Inilathala: Enero 1, 2015
Sa pag-aaral na ito kung saan random na pinili ang 329 kalahok na nasuri na mayroong colorectal adenoma sa pamamagitan ng Scottish Bowel Screening Programme, ang grupo na tumanggap ng edukasyon tungkol sa diyeta at pisikal na aktibidad kasama ang mga teknik para baguhin ang kanilang pag-uugali ay nagpakita ng mas mahusay na resulta sa pagsukat ng pisikal na aktibidad kumpara sa control group pagkatapos ng 12 buwan. Sa simula, mababa ang kamalayan tungkol sa mga salik sa pamumuhay na nagdudulot ng panganib, kung saan ang average na marka ng kaalaman ay 1.5 lamang mula sa 6 (SD 1.1, saklaw 0–5). Apatnapung kalahok (12%) ang nagsabi na wala silang alam tungkol sa anumang salik na nagdudulot ng panganib para sa CRC, at 36 (11%) ang hindi makapagbanggit ng mga tiyak na salik sa diyeta o aktibidad. Tinatayang 47% ng mga kanser sa colorectal ay maaaring maiwasan sa pamamagitan ng tamang pag-uugali sa pamumuhay, kabilang ang pisikal na aktibidad.
Ang sistematikong pagsusuring ito ng interaksyon ng mga gene at karne sa CRC, na batay sa paghahanap sa PubMed at Embase na may 239 paunang tala, ay tumutukoy sa komprehensibong ebalwasyon ng World Cancer Research Fund noong 2014 na nagpapakilala sa pisikal na aktibidad bilang isang salik na nagpoprotekta laban sa kanser sa colon at tumbong. Tinataya ng WCRF na kalahati ng lahat ng kaso ng CRC ay maaaring maiwasan sa pamamagitan ng mga kaugnay na pagbabago sa pamumuhay, kabilang ang pagtaas ng pisikal na aktibidad. Ipinakita ng sariling pagsusuri ng pag-aaral na ang mga daanan ng pamamaga ay mahalaga sa kanser na may kaugnayan sa karne, na may makabuluhang interaksyon ng gene at karne sa PTGS2 na nagko-encode ng COX-2 (Pint = 0.006) at NFKB1 (Pint = 0.03). Ang kilalang epekto ng pisikal na aktibidad laban sa pamamaga ay maaaring baguhin ang mga daanan na ito, na nagpapababa ng panganib ng kanser sa colon at tumbong kasabay ng pagbabago sa diyeta.
Mga may-akda: Demark-Wahnefried, Wendy, Morey, Miriam C., Mosher, Catherine E., Rand, Kevin L., Snyder, Denise C., Winger, Joseph G.
Inilathala: Marso 20, 2014
Isang pag-aaral na may randomisadong kontrol na tumagal ng isang taon sa 641 matatanda, sobra sa timbang, at mga nakaligtas sa kanser sa suso, prosteyt, at colon ang sumubok ng interbensyon sa diyeta at ehersisyo sa pamamagitan ng telepono at pagpapadala ng mga materyales. Ang pagdalo sa sesyon ay may makabuluhang positibong hindi direktang epekto sa pamamagitan ng pag-uugali sa ehersisyo sa pisikal na tungkulin (β = 0.11, p < 0.05), pangunahing tungkulin ng mas mababang bahagi ng katawan (β = 0.10, p < 0.05), advanced na tungkulin ng mas mababang bahagi ng katawan (β = 0.09, p < 0.05), at kalusugan ng isip (β = 0.05, p < 0.05), kasama ang isang negatibong hindi direktang epekto sa BMI (β = -0.06, p < 0.05). Sinubaybayan ang mga pag-uugali sa diyeta at ehersisyo sa 14 na oras.
Mga may-akda: Atienza, Daniel, Benson, Al, Fuchs, Michael A., Giovannucci, Edward, Hantel, Alexander, Kindler, Hedy, Mayer, Robert J., Messino, Michael, Meyerhardt, Jeffrey A., Mowat, Rex B., Niedzwiecki, Donna, Ogino, Shuji, Saltz, Leonard B., Sato, Kaori, Venook, Alan, Whittom, Renaud, Willett, Walter, Wu, Kana, Ye, Xing
Inilathala: Enero 1, 2014
Sa pangkat na ito ng 1,011 na pasyente ng stage III colon cancer, ang kombinasyon ng mababang pisikal na aktibidad (<18 MET-oras/linggo) at overweight status (BMI ≥25 kg/m²) ay nagpalala sa negatibong epekto ng pagkonsumo ng inuming pinatamis ng asukal sa mga resulta. Sa subgroup na ito, ang mataas na pag-inom ng matamis na inumin ay nauugnay sa HR = 2.22 (95% CI, 1.29–3.81, Ptrend = 0.0025) para sa pag-ulit o kamatayan. Ang pag-aaral ay nakabatay sa mga naunang natuklasan na nag-uugnay sa laging nakaupong pamumuhay sa mas mataas na panganib ng pag-ulit sa mga pasyente ng colon cancer.
Mga may-akda: AI Neugut, AK Samad, CB Begg, DA Lieberman, E Botteri, E Giovannucci, E Giovannucci, EK Wei, EK Wei, EW Tiemersma, F Lubin, F Mosteller, G A Colditz, H Cooper, HS Kahn, IK Larsen, IM Lee, J Little, K Shinchi, K Wallace, K Y Wolin, KG Hauret, KY Wolin, L Rosenberg, LH Colbert, MC Boutron-Ruault, RS Sandler, S Hermann, S Kono, S Kono, SM Enger, Y Yan
Inilathala: Enero 1, 2011
Ipinakita ng meta-analisis ng 20 pag-aaral na gumagamit ng mga modelo ng random na epekto ang isang makabuluhang kabaligtarang ugnayan sa pagitan ng pisikal na aktibidad at panganib ng colon adenoma, na may pangkalahatang relatibong panganib na 0.84 (95% CI: 0.77–0.92). Ang protektadong epekto ay pare-pareho sa iba't ibang kasarian: lalaki RR=0.81 (95% CI: 0.67–0.98) at babae RR=0.87 (95% CI: 0.74–1.02). Napansin ang isang mas malakas na ugnayan para sa malalaki o advanced na polyps na may RR=0.70 (95% CI: 0.56–0.88), na kumakatawan sa 30% na pagbaba ng panganib para sa pinakamahalagang precancerous lesions. Saklaw ng sistematikong pagsusuri ang mga pag-aaral na inilathala hanggang Abril 2010.
Mga may-akda: Allender, Steven, Foster, Charles, Rayner, Mike, Scarborough, Peter
Inilathala: Abril 1, 2007
Gamit ang datos ng WHO tungkol sa pandaigdigang pasanin ng sakit, natukoy ng isang pagsusuri sa ekonomiya ng kalusugan sa UK na ang kanser sa colon at rectum ay isa sa limang sakit kung saan direktang nauugnay ang pagkamatay at karamdaman sa kakulangan sa pisikal na aktibidad. Ginamit ang mga proporsyon ng populasyon na apektado upang suriin ang datos ng gastos ng UK Health Service, na nagresulta sa kabuuang direktang gastos ng NHS na £1.06 bilyon para sa lahat ng limang sakit na nauugnay dito. Ang kakulangan sa pisikal na aktibidad ay naging sanhi ng 3% ng lahat ng taon ng buhay na nawala dahil sa kapansanan sa UK noong 2002. Tanging 33% lamang ng mga lalaki at 25% ng mga babae ang nakamit ang itinakdang layunin ng gobyerno para sa pisikal na aktibidad.
Pag-aaral na nakabatay sa ospital gamit ang pamamaraang case-control sa Hong Kong, kung saan mayroong 822 kaso at 926 kontrol. Ang mga nasa pinakamataas na tertile ng lingguhang katamtaman hanggang masiglang pisikal na aktibidad (higit sa 38.5 oras) ay nagpakita ng makabuluhang mas mababang panganib ng kanser sa colon at rectum (inaayos na OR=0.75; 95% CI, 0.58-0.97). Ang lingguhang intensidad ng aktibidad na sinusukat sa MET-oras ay nagpakita ng pagbaba ng panganib para sa kanser sa colon (P para sa trend=0.005) at kanser sa rectum (P para sa trend=0.023), kung saan ang pinakamataas na tertile ay may inaayos na OR na 0.63 para sa colon at 0.68 para sa kanser sa rectum. Ang ehersisyo sa oras ng paglilibang, kahit 28 beses kada buwan, ay nagpababa ng panganib ng kanser sa colon at rectum (inaayos na OR=0.59; 95% CI, 0.39-0.89). Ipinakita ng pinagsamang pagsusuri ng aktibidad na ang pagkamit ng 2, 3, at 4 na antas ng target na aktibidad ay nagpababa ng panganib ng 35%, 50%, at higit sa 90% (P para sa trend=0.000 para sa colon, 0.001 para sa kanser sa rectum).
Tingnan ang pinagmulan →