Pamamahala ng timbang

Gamit ang datos mula sa UK Biobank, bumuo ang mga mananaliksik ng isang marka para sukatin kung gaano sinusunod ang mga hakbang upang maiwasan ang kanser, na isinasama ang pagpapanatili ng malusog na timbang bilang bahagi ng mga rekomendasyon ng WCRF/AICR. Ipinakita ng mga modelo ng Cox proportional hazards na sa mga kababaihang walang kamakailang pagbabago sa kanilang diyeta, ang mas mataas na antas ng pagsunod sa malusog na pamumuhay ay may kaugnayan sa mas mababang panganib ng kanser sa suso (HR = 0.92 bawat yunit na pagtaas, 95% CI = 0.85–0.99). Ipinakita ng kabuuang grupo ang isang hindi gaanong mahalagang tendensiya (HR = 0.96, 95% CI = 0.91–1.03). Sa mga kababaihang nagbago ng kanilang diyeta dahil sa sakit, walang natuklasang kaugnayan (HR = 1.04, 95% CI = 0.94–1.15).

Tingnan ang pinagmulan →

Sa grupong ito ng 13,802 kababaihan na sinuri sa loob ng isang panahon, kung saan sinusubaybayan ang kanilang kalagayan, sinukat ang mga salik sa metabolismo bago pa man masuri (BMI, ratio ng baywang:balakang, lipid sa dugo, presyon ng dugo). Sa 557 kababaihan na nagkaroon ng agresibong kanser sa suso, yaong mga mula sa Timog Asya na may hindi kanais-nais na profile ng metabolismo ay may 2.3 beses na mas mataas na panganib na magkaroon ng kanser sa suso kumpara sa mga kababaihang Europeo (HR 2.30, 95% CI 1.18–4.49). Sa mga kababaihang may triple-negative breast cancer, ang mataas na antas ng triglycerides:HDL-cholesterol ratio (>0.73) ay nauugnay sa 2.9 beses na mas mataas na pangkalahatang posibilidad ng pagkamatay (HR 2.88, 95% CI 1.02–8.11) sa loob ng karaniwang 7.7 taong pagsubaybay. Sinusuportahan ng mga natuklasan na ito ang pagpapabuti ng kalusugan ng metabolismo bilang bahagi ng pag-iwas sa kanser sa suso, lalo na para sa mga kababaihang lumilipat mula sa mga bansang may mababang insidente patungo sa mga bansang may mataas na insidente.

Tingnan ang pinagmulan →

Ipinakita ng pinagsama-samang datos mula sa 121,435 na babae na may agresibong kanser sa suso sa loob ng 67 pag-aaral (16,890 pagkamatay sa loob ng 10 taon) na ang BMI ≥30 kumpara sa 18.5-25 kg/m² ay nauugnay sa isang panganib na 1.19 (95% CI 1.06-1.34) para sa lahat ng sanhi ng pagkamatay sa loob ng 10 taon. Ang ugnayan ay pare-pareho sa iba't ibang uri ng tumor, at walang ebidensya ng pagkakaiba batay sa katayuan ng ER o uri na kahawig ng intrinsic (P adj > 0.30). Kinumpirma ng mga modelo ng regresyon ni Cox na isinaayos para sa mga kaugnay na salik ang labis na timbang bilang isang independiyente at maaaring baguhin na salik na naghuhula ng kalalabasan.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa isang grupo ng 150,257 kababaihan (ang karaniwang edad ay 51 sa simula) na sinubaybayan sa loob ng humigit-kumulang 14 na taon (SD = 3.9), nagkaroon ng 6,532 kaso ng kanser sa suso. Kung ikukumpara sa mga kababaihang may matatag na timbang (±2.5 kg), ang mga nakadagdag ng higit sa 10 kg mula edad 20 ay may mas mataas na panganib ng kanser sa suso pagkatapos ng menopos: HR = 1.42 (95% CI: 1.22–1.65) sa mga kababaihang payat sa edad 20, HR = 1.23 (95% CI: 1.04–1.44) sa mga gumamit na ng HRT, HR = 1.40 (95% CI: 1.16–1.68) sa mga hindi pa gumagamit ng HRT, at HR = 1.46 (95% CI: 1.15–1.85) para sa kanser sa suso na ER+PR+.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa loob ng 96,869 na kababaihan sa grupo ng NOWAC, ang Healthy Lifestyle Index na isinasama ang BMI bilang isa sa limang bahagi ay nagpakita ng makabuluhang estadistikong ugnayan sa kanser sa suso pagkatapos ng menopos (HR 0.97 bawat isang puntos na pagtaas, 95% CI: 0.96–0.98). Kinumpirma ng Cox proportional hazard regression na may maraming imputation para sa nawawalang datos ang ugnayan. Ang mas mataas na marka ng HLI, na nagpapakita ng mas malusog na BMI kasama ng iba pang mga salik, ay tumutugma sa mas mababang insidente ng kanser.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa grupo ng EPIC na binubuo ng 150,257 kababaihan (ang karaniwang edad ay 51 nang sila ay sumali) na sinundan sa loob ng karaniwang 14 na taon (SD 3.9), natukoy ang 6,532 kaso ng kanser sa suso. Ang mga kababaihang nakadagdag ng higit sa 10 kg mula edad 20 kumpara sa mga may matatag na timbang (±2.5 kg) ay nagkaroon ng mas mataas na panganib ng kanser sa suso pagkatapos ng menopos: HR 1.42 (95% CI 1.22–1.65) sa mga kababaihang may normal na pangangatawan sa edad 20, HR 1.23 (95% CI 1.04–1.44) sa mga gumamit ng HRT, HR 1.40 (95% CI 1.16–1.68) sa mga hindi pa gumagamit ng HRT, at HR 1.46 (95% CI 1.15–1.85) para sa kanser sa suso na positibo sa estrogen at progesterone receptor. Ang ugnayan ay pare-pareho anuman ang kasaysayan ng paggamit ng HRT.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa pag-aaral na ito na gumamit ng pamamaraang case-control mula sa Mohammed VI Centre sa Casablanca, ipinakita ng pagsusuri ng anthropometric na ang posibilidad na magkaroon ng kanser sa suso ay 1.78 (OR) sa mga babaeng sobra ang timbang at 2.39 sa mga babaeng labis na mataba, kumpara sa mga babaeng may normal na timbang. Ang mga babaeng may sukat ng baywang na mas malaki sa 88 cm ay may OR na 1.82, at ang mga may ratio ng baywang-sa-balakang na higit sa 0.85 ay may OR na 1.70. Sa edad na 10, ang pagkakaroon ng malaking pangangatawan ay nagdulot ng OR na 1.60 kumpara sa maliit na pangangatawan. Ipinahiwatig ng pag-aaral na ang sobrang timbang ay isang pangunahing salik ng panganib na maaaring baguhin para sa kanser sa suso sa populasyong ito.

Tingnan ang pinagmulan →

Sinuri ng sistematikong pag-aaral na ito ang ugnayan sa pagitan ng timbang at pisikal na aktibidad sa iba't ibang pag-aaral sa epidemiyolohiya, at natuklasan na may positibong kaugnayan ang labis na katabaan sa pagkakaroon ng kanser sa suso sa mga kababaihan. Ang pagsusuri sa hipotesis na "mataba ngunit malakas" gamit ang pormal na termino ng ugnayan sa pagitan ng dami ng taba sa katawan at pisikal na aktibidad ay hindi nagpakita ng anumang ebidensya na ang mataas na antas ng pisikal na aktibidad o kalakasan ay nakababawas sa panganib ng kanser sa suso na may kaugnayan sa labis na katabaan. Ipinahiwatig ng pag-aaral na hindi naaalis ng mataas na antas ng kalakasan ang mga panganib ng kanser na may kaugnayan sa labis na katabaan, at sinusuportahan nito ang independiyenteng pangangailangan ng pamamahala ng timbang kasabay ng pisikal na aktibidad upang mabawasan ang pagkakaroon ng kanser sa suso sa mga kababaihan.

Tingnan ang pinagmulan →

Meta-analisis ng 7 cohort prospektibo sa Europa (24,751 kababaihan; karaniwang edad na 63 taon; median follow-up na 12 taon). Nakita ang makabuluhang pagbabago ng epekto dahil sa paggamit ng hormone therapy (HT) para sa kanser sa suso pagkatapos ng menopause (P interaction < 0.001). Ang mga hindi gumagamit ng HT ay nagpakita ng humigit-kumulang 20% na mas mataas na panganib ng kanser sa suso bawat karagdagang standard deviation ng BMI, circumference ng baywang, at circumference ng balakang, kumpara sa mas mababang pagtaas ng panganib sa mga gumagamit ng HT. Sa pangkalahatan, ang mga ratio ng panganib ng kanser na may kaugnayan sa labis na katabaan bawat SD ay 1.11 (95% CI 1.02-1.21) para sa BMI at 1.13 (95% CI 1.04-1.23) para sa circumference ng baywang.

Tingnan ang pinagmulan →

Natuklasan ng grupo ng IARC na may sapat na ebidensya na ang kawalan ng labis na taba sa katawan ay nagpapababa ng panganib ng kanser sa suso pagkatapos ng menopos. Maraming pag-aaral ang nagpakita ng positibong ugnayan, kung saan ang relatibong panganib ay humigit-kumulang 1.1 (95% CI, 1.1–1.2) bawat 5 yunit ng BMI, lalo na para sa mga tumor na may estrogen receptor. Ang sukat ng baywang at pagtaas ng timbang sa panahon ng pagtanda ay positibo ring nauugnay sa panganib ng kanser sa suso pagkatapos ng menopos. Sa mga kababaihang sumailalim sa hormone-replacement therapy, walang nakitang ugnayan sa kanser sa suso pagkatapos ng menopos. Mahalaga rin na tandaan na para sa kanser sa suso bago ang menopos, napansin ang pare-parehong negatibong ugnayan sa pagitan ng BMI at panganib. Maraming ebidensya ang sumusuporta sa ugnayan sa pagitan ng pagtaas ng BMI malapit sa panahon ng diagnosis ng kanser at nabawasang kaligtasan sa mga pasyenteng may kanser sa suso.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa mga kababaihan sa isang representatibong grupo ng mga Eskoses na binubuo ng 3839 bata na sinundan sa loob ng 67 taon hanggang sa edad na 77, ang bawat pagtaas ng 1 standard deviation sa BMI sa edad na 11 ay nauugnay sa 27% na mas mataas na posibilidad ng pagkamatay dahil sa kanser sa suso (hazard ratio 1.27; 95% confidence interval: 1.04 hanggang 1.56). Ito ang pinakamalakas na ugnayan na natuklasan sa pag-aaral, na lumampas sa mga hazard ratio para sa lahat ng sanhi ng pagkamatay (HR 1.09; 95% CI: 1.03–1.14) at lahat ng uri ng kanser (HR 1.12; 95% CI: 1.03–1.21). Inayos ang mga resulta batay sa sosyoekonomikong katayuan at kakayahang kognitibo noong pagkabata.

Tingnan ang pinagmulan →

Sinundan ng EPIC cohort ang 242,918 babaeng nasa yugto na ng menopausal sa loob ng karaniwang 10.9 taon, at natukoy nila ang 7,756 na bagong kaso ng kanser sa suso. Ang antropometriya ay isa sa limang bahagi ng HLIS na binigyan ng marka mula 0-4. Sa paghahambing ng pinakamataas na kategorya sa pangalawang kategorya ng HLIS, nakita ang isang inayos na HR na 0.74 (95% CI: 0.66-0.83) para sa pangkalahatang kanser sa suso. Nakita ang 3% na pagbaba sa panganib sa bawat pagtaas ng puntos sa HLIS. Malinaw ang protektadong epekto para sa kanser sa suso na positibo ang parehong hormone receptor (inayos na HR = 0.81, 95% CI: 0.67-0.98) at kanser sa suso na negatibo ang parehong hormone receptor (inayos na HR = 0.60, 95% CI: 0.40-0.90).

Tingnan ang pinagmulan →

Isang pag-aaral ng kaso-kontrol na may 59 kaso ng kanser sa suso at 59 katumbas na kontrol mula sa parehong lugar sa Kudus Hospital (2010) ang natukoy na ang labis na timbang ay isang estadistikong makabuluhang salik ng panganib para sa kanser sa suso (p=0.00; OR=4.49; 95% CI=2.01–10.02). Ang mga babaeng may labis na timbang ay may halos 4.5 beses na mas mataas na posibilidad na magkaroon ng kanser sa suso kumpara sa mga babaeng hindi sobra ang timbang. Kinumpirma ng pagsusuri ng chi-square ang ugnayan sa antas ng kahalagahan na α=0.05.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa isang pinagsamang pagsusuri ng 5,683 pasyenteng may operable na kanser sa suso mula sa apat na randomized na klinikal na pagsubok (GEICAM/9906, GEICAM/9805, GEICAM/2003-02, BCIRG 001), ang mga pasyenteng labis na obese (BMI ≥ 35) ay may 26% na mas mataas na panganib ng pag-ulit (HR = 1.26, 95% CI 1.00-1.59, P = 0.048), 32% na mas mataas na mortalidad sa kanser sa suso (HR = 1.32, 95% CI 1.00-1.74, P = 0.050), at 35% na mas mataas na pangkalahatang mortalidad (HR = 1.35, 95% CI 1.06-1.71, P = 0.016) kumpara sa mga pasyenteng may BMI < 25. Ang mga obese na pasyente na may BMI 30.0-34.9 ay hindi nagpakita ng makabuluhang mas malalang resulta. Ang nakakapinsalang epekto ng labis na obesity ay pare-pareho sa lahat ng pathological subtypes sa multivariate analyses, na isinasaalang-alang ang edad, laki ng tumor, katayuan ng nodal, at iba pang mga klinikal na salik.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa 168 babaeng Mexicano (84 na kaso, 84 na kontrol), ang labis na katabaan ay may malaking kaugnayan sa panganib ng kanser sa suso. Ipinakita ng bivariate analysis ang OR na 3.09 (95% CI 1.64–5.80) para sa labis na katabaan, OR na 3.10 (95% CI 1.65–5.84) para sa mataas na BMI, at OR na 3.43 (95% CI 1.81–6.47) para sa mataas na waist-hip ratio. Ang multivariate analysis gamit ang BMI cutoff na 34 ay nagbigay ng OR na 32.96 (p<0.002), na nagpapahiwatig ng 32 beses na mas mataas na panganib ng kanser sa suso sa BMI ≥34.

Tingnan ang pinagmulan →

Ipinahayag ng grupo ng European Cancer Prevention Organization na dapat iwasan ang labis na katabaan at dapat itong maging pangunahing priyoridad sa kalusugan ng publiko pagdating sa pag-iwas sa kanser. Natukoy ang body mass index bilang hindi maaasahang sukatan para sa taba sa katawan, at inirekomenda na ang pagsukat ng impedance ng katawan upang malaman ang dami ng taba at lean body mass ay gamitin kapalit ng BMI sa mga susunod na pag-aaral sa epidemiology. Ang kanser sa dibdib ay isa sa 7 uri ng kanser na posibleng may kaugnayan sa pagkain ng maraming taba at balanse ng enerhiya. Nakukuha ng populasyon ng Denmark ang 43% ng kanilang enerhiya mula sa taba, at patuloy itong tumataas sa loob ng 30 taon. Kinakalkula ang pinagsamang epekto ng mga kilalang pagkain at mga salik sa kapaligiran, at kahit na ang pinakamababang tantya ng mga kaso ng kanser na maaaring ipaliwanag ay napakababa kung ikukumpara sa aktwal na bilang ng mga kaso.

Tingnan ang pinagmulan →

Sa isang grupo ng 5,394 na kababaihan na nasuri na may AJCC Stage I–III na lokal na kanser sa suso noong 2004, at kinuha mula sa Pambansang Programa ng Rehistro ng Kanser sa pitong estado ng U.S., sinuri ang BMI kaugnay ng posibilidad ng pagkamatay gamit ang Cox proportional hazards regression na inayos para sa demograpiko at klinikal na mga salik. Sa mga kababaihang may Stage I na sakit, ang mga may BMI ≥35 kg/m² ay nagkaroon ng mas mataas na posibilidad ng pagkamatay dahil sa kanser sa suso kumpara sa mga kababaihang may normal na timbang (BMI 18.5–24.9 kg/m²), na may hazard ratio na 4.74 (95% CI 1.78–12.59). Hindi napansin ang ugnayang ito sa mga kababaihang may mas malalang Stage II o III na sakit. Para sa pangkalahatang posibilidad ng pagkamatay sa mga kababaihang edad 70 pataas, ang bawat 5 kg/m² na pagtaas sa BMI ay nauugnay sa mas mababang posibilidad ng pagkamatay dahil sa anumang sanhi (HR 0.85, 95% CI 0.75–0.95), habang walang makabuluhang ugnayan ang natagpuan para sa mga kababaihang wala pang 70 taong gulang.

Tingnan ang pinagmulan →