ผู้เขียน: Biener, Bowden, Burgess, Burgess, Burgess, Bycroft, Chaker, Chiolero, Cronin, Davies, Denny, Dixon, Gkatzionis, Hartwig, Hemani, Kulkarni, Lau, Locke, Michailidou, Millard, Nyberg, Panoutsopoulou, Ruhl, Schoemaker, Sudlow, Sun, Todd, Tyrrell, Verbanck, Verma, Wills, Xu
เผยแพร่: 1 มกราคม 2562
การวิเคราะห์ผู้เข้าร่วมโครงการ UK Biobank จำนวน 337,536 คน โดยใช้คะแนนความเสี่ยงทางพันธุกรรม 76 ตัวแปรสำหรับดัชนีมวลกาย (BMI) แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่าง BMI ที่สูงขึ้นกับความดันโลหิตสูง การสุ่มแบบเมนเดลโดยใช้การถ่วงน้ำหนักแบบผกผันของความแปรปรวนเผยให้เห็นอัตราส่วนความเสี่ยง (odds ratio) 1.55 (ช่วงความเชื่อมั่น 95% 1.37-1.76) สำหรับความดันโลหิตสูงต่อการเพิ่มขึ้นของ BMI 4.1 กก./ตร.ม. ผลการวิจัยนี้ผ่านเกณฑ์ความสำคัญที่แก้ไขด้วยวิธี Bonferroni (p<5.4×10⁻⁵) และมีความสอดคล้องกันในการวิเคราะห์ความไวหลายครั้ง
