ผู้เขียน: Fangjie Zhu, Haiyu Wang, Maojie Wang, Maojie Wang, Maojie Wang, Runyue Huang, Runyue Huang, Runyue Huang, Xiumin Chen, Xiumin Chen, Xiumin Chen, Yongliang Chu, Yongliang Chu, Yongqiang Yang, Yongqiang Yang, Yongqiang Yang, Yunting Xiao, Zhengdong Shen, Zhengdong Shen
เผยแพร่: 1 ตุลาคม 2568
การทดลองแบบสุ่มและควบคุมนี้ใช้ความถี่ของการกำเริบของโรคเกาต์เป็นตัวชี้วัดประสิทธิภาพรองเพื่อประเมินประสิทธิผลของการรักษา ในช่วงระยะเวลาการศึกษา 12 สัปดาห์ พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในความถี่ของการกำเริบของโรคเกาต์ระหว่างกลุ่มการรักษา (p = 0.0006) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการติดตามการเกิดซ้ำของการกำเริบของโรคเป็นมาตรการที่มีความหมายทางคลินิกในการจัดการโรค การศึกษานี้ประเมินผู้เข้าร่วมในกลุ่มการรักษา 3 กลุ่ม โดยยืนยันว่าความถี่ของการกำเริบของโรคเกาต์เป็นตัวชี้วัดที่ผู้ป่วยสามารถนำไปใช้ในการติดตามอาการของตนเองได้
