Błonnik pokarmowy

Zalecane

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 25 lutego 2026

Błonnik pokarmowy – Cukrzyca typu 2
Zalecane2 badań

Wyższa zawartość błonnika w diecie wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka wystąpienia cukrzycy typu 2 o 15–30%.

Duże badanie kohortowe przeprowadzone w ośmiu krajach europejskich (11 559 przypadków cukrzycy, 15 258 uczestników podgrupy, okres obserwacji 10,8 roku) wykazało, że najwyższy kwartyl spożycia błonnika zmniejsza ryzyko cukrzycy o 18% (HR 0,82, 95% CI 0,69–0,97). Metaanaliza 19 badań kohortowych potwierdziła zmniejszenie ryzyka o 9% przy wzroście spożycia ogólnej ilości błonnika o 10 g/dzień (RR 0,91, 95% CI 0,87–0,96). Przegląd systematyczny 185 badań prospektywnych, obejmujący prawie 135 milionów lat obserwacji, wykazał zmniejszenie częstości występowania cukrzycy typu 2 o 15–30% wśród osób spożywających największe ilości błonnika. Analiza zależności dawka-odpowiedź wskazała, że optymalny poziom spożycia wynosi 25–29 g/dzień, przy czym wyższe poziomy mogą przynieść dodatkowe korzyści. Zgodnie z systemem GRADE, jakość danych została oceniona jako umiarkowana, a masa ciała częściowo wpływa na efekt ochronny.

Dowody

Autorzy: Cummings, John, Mann, Jim, Mete, Evelyn, Reynolds, Andrew, Te Morenga, Lisa, Winter, Nicola

Opublikowano: 2 lutego 2019

Analiza 185 badań prospektywnych, obejmujących prawie 135 milionów lat obserwacji, wykazała spadek częstości występowania cukrzycy typu 2 o 15–30% w porównaniu między grupą osób spożywających największe ilości błonnika a grupą spożywającą najmniejsze ilości. Krzywe zależności dawka-odpowiedź wskazały, że próg dla maksymalnej redukcji ryzyka wynosi 25–29 g dziennie, przy czym dane sugerują, że wyższe spożycie może zapewniać jeszcze większą ochronę. Uderzające dowody dotyczące zależności dawka-odpowiedź potwierdzają potencjalny związek przyczynowo-skutkowy. Pewność danych została oceniona jako umiarkowana zgodnie z systemem GRADE. Rzetelność wyników została potwierdzona za pomocą analiz wrażliwości, meta-regresji, testów zależności dawka-odpowiedź oraz analiz podgrupowych przy użyciu modeli efektów losowych.

Autorzy: InterAct Consortium

Opublikowano: 1 lipca 2015

W badaniu EPIC-InterAct, które objęło grupę osób z cukrzycą i podgrupę uczestników (łącznie 11 559 przypadków cukrzycy, 15 258 uczestników podgrupy, obserwacja trwała średnio 10,8 roku w ośmiu krajach europejskich), porównanie najwyższego i najniższego kwartyla spożycia błonnika pokarmowego wykazało współczynnik ryzyka (HR) wynoszący 0,82 (95% CI: 0,69–0,97) po uwzględnieniu czynników związanych ze stylem życia i dietą. Metaanaliza 19 badań kohortowych potwierdziła tę zależność, wykazując skumulowany współczynnik ryzyka (RR) wynoszący 0,91 (95% CI: 0,87–0,96) na każde 10 g/dzień wzrostu całkowitego spożycia błonnika. Zależność ta osłabła częściowo po uwzględnieniu wskaźnika BMI, co sugeruje, że masa ciała pośredniczy w częściowym działaniu ochronnym.