Śpij przez 7–8 godzin.

Zalecane

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 25 lutego 2026

Zalecane2 badań

Sen trwający od 7 do 8 godzin każdej nocy może zmniejszyć ryzyko udaru w porównaniu z krótszym lub dłuższym czasem snu.

Przeprowadzono prospektywne badanie kohortowe z udziałem 9692 osób, u których nie stwierdzono wcześniej udaru (w wieku 42–81 lat), należących do kohorty EPIC-Norfolk. Przez 9,5 roku obserwowano 346 przypadków udaru. Stwierdzono, że długi czas snu wiązał się ze zwiększeniem ryzyka udaru o 46% (HR = 1,46, 95% CI 1,08–1,98), natomiast krótki sen wykazywał nieistotne statystycznie zwiększenie ryzyka o 18% (HR = 1,18, 95% CI 0,91–1,53). Osoby, które stale spały długo oraz te, u których czas snu znacząco się wydłużał w czasie, były narażone na największe ryzyko. Towarzysząca metaanaliza wielu badań potwierdziła zagregowane współczynniki ryzyka wynoszące 1,15 (95% CI 1,07–1,24) dla krótkiego snu i 1,45 (95% CI 1,30–1,62) dla długiego snu. Utrzymywanie stałego wzorca snu trwającego 7–8 godzin wydaje się być optymalne w celu zminimalizowania ryzyka udaru, przy czym odchylenia w którąkolwiek stronę – zwłaszcza nadmierny sen – wiążą się z wyraźnie wyższym ryzykiem.

Dowody

Sleep duration and risk of fatal and nonfatal stroke : a prospective study and meta-analysis

Autorzy: Brayne, Carol, Cappuccio, Francesco, Khaw, Kay-Tee, Leng, Yue, Luben, Robert N., Surtees, Paul G., Wainwright, Nick W. J.

Opublikowano: 17 marca 2015

W prospektywnej kohorcie liczącej 9692 osoby w wieku od 42 do 81 lat, które nie miały udaru i były obserwowane przez 9,5 roku w ramach badania EPIC-Norfolk, zarejestrowano 346 przypadków udaru. Długi sen był istotnie związany ze zwiększonym ryzykiem udaru (HR = 1,46, 95% CI 1,08–1,98) po uwzględnieniu wszystkich zmiennych zakłócających. Krótki sen wykazał nieistotne statystycznie podwyższone ryzyko (HR = 1,18, 95% CI 0,91–1,53). Osoby, które stale spały długo oraz te, u których w czasie trwania badania zaobserwowano znaczny wzrost czasu snu, miały wyższe ryzyko udaru w porównaniu z osobami, które stale spały średnio. Zaktualizowana metaanaliza potwierdziła łączne wartości HR wynoszące 1,15 (95% CI 1,07–1,24) dla krótkiego snu i 1,45 (95% CI 1,30–1,62) dla długiego czasu trwania snu.

Zobacz źródło →

Sleep duration and risk of fatal and nonfatal stroke: a prospective study and meta-analysis.

Autorzy: Brayne, Carol, Cappuccio, Francesco P, Khaw, Kay-Tee, Leng, Yue, Luben, Robert, Surtees, Paul G, Wainwright, Nick WJ

Opublikowano: 25 lutego 2015

W prospektywnej kohorcie 9692 osób w wieku od 42 do 81 lat, które nie miały udaru mózgu i brały udział w badaniu EPIC-Norfolk, w ciągu 9,5 roku obserwacji wystąpiło 346 przypadków udaru. Długi czas snu był istotnie związany ze zwiększonym ryzykiem udaru (HR = 1,46, 95% CI 1,08–1,98) po uwzględnieniu wszystkich zmiennych zakłócających. Krótki czas snu wykazywał słabszy związek, który nie był istotny statystycznie (HR = 1,18, 95% CI 0,91–1,53). Osoby, które stale spały długo oraz te, u których w czasie obserwacji nastąpił znaczny wzrost czasu snu, miały wyższe ryzyko udaru w porównaniu z osobami, które stale spały średnio. Zaktualizowana metaanaliza potwierdziła łączne wartości HR wynoszące 1,15 (95% CI 1,07–1,24) dla krótkiego snu i 1,45 (95% CI 1,30–1,62) dla długiego snu.

Zobacz źródło →