Autorzy: Brayne, Carol, Cappuccio, Francesco, Khaw, Kay-Tee, Leng, Yue, Luben, Robert N., Surtees, Paul G., Wainwright, Nick W. J.
Opublikowano: 17 marca 2015
Wśród 9692 uczestników badania EPIC-Norfolk, których obserwowano przez 9,5 roku, wystąpiło 346 przypadków udaru mózgu. Długi czas snu wiązał się ze współczynnikiem ryzyka wynoszącym 1,46 (95% CI 1,08–1,98) dla wystąpienia udaru mózgu po uwzględnieniu wszystkich zmiennych zakłócających. Zależność ta pozostała istotna nawet po wykluczeniu uczestników z istniejącymi wcześniej chorobami oraz tych, którzy zgłaszali słabą jakość snu. U osób, które regularnie spały długo lub odnotowały znaczny wzrost czasu snu w ciągu trwania badania, ryzyko udaru mózgu było jeszcze wyższe niż u osób, które spały średnio przez ten sam okres. Metaanaliza badań prospektywnych potwierdziła łączny współczynnik ryzyka wynoszący 1,45 (95% CI 1,30–1,62) dla długiego snu.
