Autorzy: Adami, H-O, Arslan, AA, Bernstein, L, Black, A, Brinton, LA, Buring, J, Clendenen, TV, Fortner, RT, Fournier, A, Fraser, G, Gapstur, SM, Gaudet, MM, Giles, GG, Gram, IT, Hartge, P, Hoffman-Bolton, J, Idahl, A, Kaaks, R, Kirsh, VA, Knutsen, S, Koh, W-P, Lacey, JV, Lee, I-M, Lundin, E, Merritt, MA, Milne, RL, Onland-Moret, NC, Patel, AV, Peters, U, Poole, EM, Poynter, JN, Rinaldi, S, Robien, K, Rohan, T, Schairer, C, Schouten, LJ, Setiawan, VW, Sánchez, M-J, Tjonneland, A, Townsend, MK, Trabert, B, Travis, RC, Trichopoulou, A, Tworoger, SS, Van den Brandt, PA, Vineis, P, Visvanathan, K, Weiderpass, E, Wentzensen, NA, White, E, Wilkens, L, Wolk, A, Yang, HP, Zeleniuch-Jacquotte, A
Opublikowano: 5 listopada 2018
W analizie łącznej danych dotyczących 1,3 miliona kobiet z 21 prospektywnych kohort, u których zdiagnozowano 4584 przypadki inwazyjnego raka nabłonkowego jajnika, stwierdzono, że wysoki wskaźnik BMI (≥35 w porównaniu z 20–<25 kg/m²) wiązał się ze zwiększonym o 93% ryzykiem wystąpienia wysoce agresywnej postaci raka jajnika (HR: 1,93; 95% CI [1,46-2,56]). Test heterogeniczności między kategoriami agresywności wykazał istotne statystycznie różnice (phet ≤0,04). Wysoce agresywna postać choroby została zdefiniowana jako śmierć w ciągu roku od diagnozy (n=864 przypadki). Wyniki pozostały spójne w analizach uwzględniających poszczególne typy histologiczne, co sugeruje, że BMI wpływa na agresywność guza niezależnie od jego podtypu histologicznego.
Zobacz źródło →