Witamina D

W grupie EPIC-Norfolk, obejmującej 14 624 mężczyzn i kobiety w wieku od 42 do 82 lat, obserwowanych w latach 1998–2000 do marca 2015 roku, zarejestrowano 1183 przypadki złamań. Po uwzględnieniu wszystkich czynników, takich jak wiek, płeć, miesiąc, BMI, palenie tytoniu, spożycie alkoholu, stosowanie suplementów i historia wcześniejszych złamań, przy użyciu modeli Coxa proporcjonalnego ryzyka, stwierdzono, że u uczestników badania z poziomem 25(OH)D w surowicy wynoszącym 50–70 nmol/l ryzyko złamania było o 29% niższe (HR 0,71) w porównaniu z osobami należącymi do najniższej kategorii (<30 nmol/l). Kategorie witaminy D zostały zdefiniowane jako <30, 30–50, 50–70, 70–90 i >90 nmol/l. Wartości współczynników ryzyka skorygowane pod kątem wieku i płci w poszczególnych kategoriach witaminy D nie różniły się istotnie przed uwzględnieniem dodatkowych zmiennych. U osób starszych (>65 lat) zależność miała kształt litery J, a nie liniowy.

Zobacz źródło →

Wytyczne dotyczące praktyki klinicznej wskazują, że niedobór i deficyt witaminy D, oceniane na podstawie niskiego stężenia 25-OH witaminy D we krwi, są bezpośrednio związane z osteoporozą i obniżoną gęstością mineralną kości. Wytyczne podkreślają, że witamina D ma kluczowe znaczenie dla utrzymania homeostazy wapnia i metabolizmu kostnego. Uznano, że populacje narażone na niewystarczającą ilość światła słonecznego – w tym osoby mieszkające w północnych szerokościach geograficznych, gdzie zimą jest mniej słońca – są szczególnie podatne na niedobór witaminy D i wynikający z tego spadek gęstości kości. Zaleca się regularne monitorowanie i utrzymanie odpowiedniego poziomu witaminy D jako standard opieki dla grup ryzyka.

Zobacz źródło →