Regularne samodzielne badanie jamy ustnej.

Wśród 19 systematycznych przeglądów przeanalizowanych w ramach tego metaprzeglądu, obejmujących 199 badań podstawowych z udziałem około 2 460 600 uczestników, jeden systematyczny przegląd skupiał się konkretnie na samodzielnym badaniu jamy ustnej pod kątem nowotworów. Ocena jakości przeprowadzona przy użyciu narzędzia AMSTAR-2 zaklasyfikowała 4 przeglądy jako wysokiej jakości, a 2 jako średniej jakości. Ogólna jakość danych potwierdzających skuteczność samodzielnego badania jamy ustnej została oceniona jako niska. Wnioski z przeglądu wskazują, że nowe interwencje mające na celu promowanie samodzielnego badania jamy ustnej wymagają starannie zaplanowanych badań eksperymentalnych, dokładnego raportowania oraz zaangażowania pacjentów i społeczeństwa w proces projektowania tych interwencji.

Zobacz źródło →

Niniejszy systematyczny przegląd 41 badań, w których uczestniczyło 4002 osób, skupiał się konkretnie na pacjentach z wyraźnymi klinicznie zmianami, podkreślając, że widoczne zmiany w jamie ustnej stanowią punkt wyjścia do wykrywania raka. Przegląd wykazał, że nawet przy użyciu zaawansowanych narzędzi diagnostycznych, badanie kliniczne pozostaje podstawą. Cytologia jako metoda uzupełniająca osiągnęła czułość 0,91 (95% CI od 0,81 do 0,96) i specyficzność 0,91 (95% CI od 0,81 do 0,95), ale biopsja skalpelem z badaniem histologicznym pozostaje złotym standardem. Autorzy podkreślają, że wczesne wykrywanie potencjalnie nowotworowych zmian może zmniejszyć ryzyko transformacji nowotworowej i poprawić wskaźniki przeżywalności pacjentów z rakiem jamy ustnej, co potwierdza wartość świadomości i samodzielnego monitorowania zmian w jamie ustnej.

Zobacz źródło →

Niniejszy systematyczny przegląd objął 60 badań (wybranych spośród początkowo zidentyfikowanych 89), pochodzących z różnych baz danych, w tym Cochrane i PubMed, obejmujących okres od stycznia 2006 do grudnia 2013 roku. Przegląd zawierał 1 metaanalizę, 17 systematycznych przeglądów oraz 35 badań prospektywnych, oceniających wczesne metody diagnostyczne w przypadku raka płaskonabłonkowego jamy ustnej (OSCC) i potencjalnie nowotworowych zmian w jamie ustnej. Przegląd wykazał, że wczesna diagnoza ma zasadnicze znaczenie kliniczne ze względu na wysoki wskaźnik śmiertelności w zaawansowanych stadiach choroby oraz że badanie kliniczne pozostaje kluczowym elementem procesu diagnostycznego, przy czym biopsja tkanki i badanie histopatologiczne stanowią złoty standard ostatecznej diagnozy.

Zobacz źródło →

Wśród 88 kolejnych pacjentów z rakiem płaskonabłonkowym jamy ustnej, u 54,5% zdiagnozowano zaawansowane stadium choroby (III–IV). Okazało się, że w przypadku niektórych lokalizacji nowotworów prawdopodobieństwo późnego rozpoznania było znacznie wyższe: dno jamy ustnej (iloraz szans = 3,6; 95% przedział ufności = 1,2–11,1), dziąsła (iloraz szans = 8,8; 95% przedział ufności = 2,0–38,2) oraz trójkąt zażuchwowy (iloraz szans = 8,8; 95% przedział ufności = 1,5–49,1). Badanie wykazało, że należy nadać priorytet programom przesiewowym w kierunku bezobjawowych nowotworów jamy ustnej oraz że działania edukacyjne powinny koncentrować się na zwiększeniu wiedzy o objawach choroby w tych obszarach wysokiego ryzyka. Samobadanie skupione na tych obszarach może przyczynić się do wcześniejszego wykrywania raka.

Zobacz źródło →

Systematyczny przegląd 13 badań z udziałem 68 362 uczestników ocenił metody przesiewowe w kierunku raka jamy ustnej i potencjalnie nowotworowych zmian. Dwa badania (34 819 uczestników) oceniały samodzielne badanie jamy ustnej, uzyskując szacunkowe wartości czułości na poziomie 0,18 (95% CI od 0,13 do 0,24) i 0,33 (95% CI od 0,10 do 0,65), a specyficzności na poziomie 1,00 (95% CI od 1,00 do 1,00) i 0,54 (95% CI od 0,37 do 0,69). Chociaż czułość samodzielnego badania jamy ustnej była niższa niż w przypadku konwencjonalnego badania, wysoka specyficzność w jednym z badań wskazuje, że gdy osoby identyfikują zmianę, jest ona prawdopodobnie prawdziwa i wymaga profesjonalnej kontroli.

Zobacz źródło →