Ćwiczenia oddechowe

Zalecane

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 25 lutego 2026

Ćwiczenia oddechowe – Rak płuc
Zalecane2 badań

Ćwiczenia oddechowe wykonywane w trakcie chemioterapii poprawiają funkcjonowanie płuc i zmniejszają duszność u pacjentów z rakiem płuc.

Dwa randomizowane badania kontrolowane (RCT) przeprowadzone na grupie 186 pacjentów z rakiem płuc potwierdzają, że ćwiczenia oddechowe mogą być korzystnym uzupełnieniem terapii. W badaniu obejmującym 30 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddawanych chemioterapii, czterotygodniowy program ćwiczeń mięśni oddechowych przyniósł znaczące poprawy w spirometrii: wartość FEV1 wzrosła z 76% do 84% wartości przewidywanej (p=0,01), wartość FVC – z 87% do 95% wartości przewidywanej (p=0,01), a stosunek FEV1/FVC – z 73% do 76% (p=0,04). Nie odnotowano żadnych niepożądanych skutków. Większe, wieloośrodkowe badanie RCT przeprowadzone na grupie 156 pacjentów z nowotworami w obrębie klatki piersiowej wykazało, że nawet pojedyncza sesja ustrukturyzowanej interwencji mającej na celu złagodzenie duszności zmniejszyła najsilniejsze odczucia duszności z 6,81 do 5,84 w skali 10-punktowej po 4 tygodniach. Dodatkowe korzyści wynikające z trzech sesji były nieznaczne (średnia różnica 0,2, p=0,83). Pojedyncza sesja okazała się bardziej opłacalna – prawdopodobieństwo korzystnego stosunku kosztów do efektów przekroczyło 80% przy koszcie 20 000 funtów szterlingów za jeden rok życia w pełnym zdrowiu (QALY). Oba badania potwierdzają, że ćwiczenia oddechowe są bezpieczne, praktyczne i skuteczne w łagodzeniu objawów związanych z układem oddechowym podczas leczenia raka płuc.

Dowody

Autorzy: Casaburi, Richard, Jastrzebski, Dariusz, Rutkowska, Anna, Rutkowski, Sebastian, Stanula, Arkadiusz, Szczegielniak, Jan, Ziora, Dariusz, Żebrowska, Aleksandra

Opublikowano: 1 marca 2019

W randomizowanym badaniu kontrolowanym z udziałem 30 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (20 w grupie ćwiczeniowej, 10 w grupie kontrolnej), program ćwiczeń obejmujący ćwiczenia mięśni oddechowych podczas chemioterapii doprowadził do znaczącej poprawy wyników spirometrii: FEV1% wartości należnej wzrósł z 76 ± 16 do 84 ± 15 (P = 0,01), FVC% wartości należnej z 87 ± 14 do 95 ± 13 (P = 0,01), a stosunek FEV1/FVC z 73 ± 13% do 76 ± 12% (P = 0,04). 4-tygodniowy program realizowano w 2-tygodniowych cyklach przeplatanych cyklami chemioterapii. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych. W grupie kontrolnej otrzymującej wyłącznie chemioterapię nie zaobserwowano znaczącej poprawy żadnego parametru spirometrycznego.

Autorzy: Barton, Rachael, Booth, Sara, English, Anne, Johnson, Miriam J, Kanaan, Mona, Nabb, Samantha, Richardson, Gerry, Torgerson, David

Opublikowano: 7 września 2015

W tym wieloośrodkowym randomizowanym badaniu klinicznym, przeprowadzonym w ośmiu ośrodkach w Wielkiej Brytanii, 156 uczestników z nowotworem w obrębie klatki piersiowej i oporną dusznością zostało losowo przydzielonych do jednej z trzech grup: grupa otrzymująca trzy sesje terapii (n=52) lub grupa otrzymująca jedną sesję terapii (n=104). Ogólny poziom odczuwanego nasilenia duszności (w skali NRS 0-10) zmniejszył się z 6,81 (odchylenie standardowe 1,89) na początku badania do 5,84 (odchylenie standardowe 2,39) po 4 tygodniach. Główna analiza AUC (n=124, 79% ukończonych przypadków) nie wykazała istotnych różnic między grupami: trzy sesje – 22,86 (odchylenie standardowe 7,12) w porównaniu z jedną sesją – 22,58 (odchylenie standardowe 7,10); średnia różnica wynosiła 0,2; 95% przedział ufności: od -2,31 do 2,97; p=0,83. Prawdopodobieństwo, że pojedyncza sesja terapii będzie opłacalna przy progu kosztowym wynoszącym 20 000 funtów szterlingów na jeden rok życia skorygowany o jakość (QALY), przekroczyło 80%.