Widoczne guzki stawowe

Spośród 444 pacjentów z dną moczanową bez cukrzycy na początku badania, obserwowanych prospektywnie przez medianę 5,66 roku, obecność guzków dnawych była niezależnym czynnikiem predykcyjnym rozwoju cukrzycy typu 2. Analiza wieloczynnikowa wykazała iloraz szans wynoszący 2,61 (95% CI: 1,50–4,54; p = 0,001) dla cukrzycy typu 2 u pacjentów z guzkami dnawymi w porównaniu z pacjentami bez tych guzków. W całej kohorcie, u 24,3% (108 pacjentów) rozwinęła się cukrzyca w trakcie obserwacji, a dna z guzkami dnawymi stanowiła 2,6-krotnie większe ryzyko.

Zobacz źródło →

Spośród 444 pacjentów z dną moczanową, obserwowanych prospektywnie przez 2-8 lat, guzki podskórne występowały u 59,3% pacjentów, u których rozwinęła się cukrzyca typu 2, w porównaniu z zaledwie 30,0% pacjentów, u których cukrzyca nie wystąpiła (p = 0,001). Analiza regresji logistycznej potwierdziła obecność guzków jako niezależnego czynnika ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2, łącząc widoczne oznaki niekontrolowanej dny moczanowej z powikłaniami metabolicznymi.

Zobacz źródło →

To badanie kohortowe 100 pacjentów z dną moczanową potwierdzoną obecnością kryształów wykazało, że pacjenci z topikami wymagają bardziej rygorystycznego docelowego stężenia moczanu w osoczu, wynoszącego <5 mg/dl (<0,30 mmol/l), w porównaniu z <6 mg/dl (<0,36 mmol/l) u pacjentów bez topików. Spośród 85 pacjentów, którzy przeżyli i byli obserwowani przez 24 miesiące, tylko 26% osiągnęło docelowy poziom moczanu, 39% nie osiągnęło docelowego poziomu, a 35% nie było monitorowanych pod kątem stężenia moczanu. Lepsze wyniki leczenia wiązały się z kontynuacją opieki reumatologicznej, co wskazuje, że obecność topików wymaga specjalistycznej obserwacji.

Zobacz źródło →

W tym retrospektywnym badaniu typu case-control, obejmującym 1451 pacjentów z dną moczanową w gabinecie reumatologicznym VA, u osób z wyczuwalnymi guzkami dnawymi na początku badania stwierdzono istotnie podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy (10,6 mg/dl w porównaniu z 7,6 mg/dl w grupie kontrolnej, P < 0,0001). Guzki dnawe występowały u 10 z 13 pacjentów (77%) w grupie wysokiego ryzyka w porównaniu z 16 z 52 pacjentów w grupie kontrolnej (31%), P = 0,003. Analiza czynnikowa wykazała, że wyczuwalne guzki dnawe na początku badania są najsilniejszym predyktorem ciężkości choroby. Grupa z guzkami dnawymi i podwyższonym stężeniem kwasu moczowego wykazała wyższą śmiertelność z wszystkich przyczyn (6/13 w porównaniu z 7/52, ryzyko względne 3,43, 95% CI 1,39-8,48, P = 0,0076), chociaż śmiertelność przypisywano w większym stopniu chorobom współistniejącym niż leczeniu.

Zobacz źródło →