Autorzy: Adrian I. Cozma, Alberti, Alexandra L. Jenkins, Amanda J. Carleton, American Diabetes Bantle, Anderson, Arash Mirrahimi, Ardern, Bantle, Becker, Begg, Blayo, Bomback, Canadian Diabetes Association Clinical Practice Guidelines Expert Committee, Choi, Choi, Crapo, Crapo, Cyril W. C. Kendall, D. David Wang, David J. A. Jenkins, Denzer, Egger, Elbourne, Ford, Furukawa, Förster, Gao, Grigoresco, Hallfrisch, Heyland, Huttunen, John L. Sievenpiper, Johnson, Johnson, Joseph Beyene, Jüni, Kneepkens, Koh, Lathyris, Laura Chiavaroli, Lawrence A. Leiter, Livesey, Lê, Madero, Mann, Marco Di Buono, Marriott, Matthew E. Yu, Miller, Moher, Moher, Nakagawa, Ngo Sock, Osei, Osei, Perez-Pozo, Pillinger, Reiser, Russell J. de Souza, Sievenpiper, Stirpe, Sumino, Sun, Thomas M. S. Wolever, Vanessa Ha, Zhu
Metaanaliza 21 kontrolowanych badań (425 uczestników) wykazała, że izokaloryczna substytucja fruktozy innymi węglowodanami nie wpływała na stężenie kwasu moczowego [MD = 0,56 μmol/l (95% CI: -6,62, 7,74)]. Hiperkaloryczna suplementacja fruktozą w dawce 213–219 g/d (+35% nadwyżki energii) istotnie zwiększyła stężenie kwasu moczowego [MD = 31,0 mmol/l (95% CI: 15,4, 46,5)] u uczestników bez cukrzycy. Wyniki te sugerują, że produkty zawierające fruktozę są akceptowalne, jeśli są spożywane w ramach zbilansowanej kalorycznie diety, ale należy ograniczyć nadmierne spożycie fruktozy w stosunku do całkowitego spożycia kalorii.
Zobacz źródło →