Częste ataki dny moczanowej

W tym prospektywnym badaniu kohortowym obejmującym 444 pacjentów z dną moczanową, których mediana obserwacji wynosiła 5,66 lat, u 108 pacjentów (24,3%) rozwinęła się cukrzyca typu 2. Wieloczynnikowa regresja logistyczna wykazała, że występowanie ≥4 ataków zapalenia stawów rocznie było najsilniejszym niezależnym czynnikiem ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2, ze współczynnikiem ryzyka 5,23 (95% CI: 2,98–9,19; p = 0,0001). To pięciokrotnie zwiększone ryzyko pozostało istotne statystycznie po uwzględnieniu innych zmiennych, takich jak BMI, wiek, aktywność fizyczna, dieta i stosowanie leków.

Zobacz źródło →

W tej prospektywnej kohorcie 444 pacjentów z dną moczanową, obserwowanych przez 2-8 lat, występowanie ponad 4 ataków dny moczanowej rocznie było istotnie związane z rozwojem cukrzycy typu 2. Wśród pacjentów, u których rozwinęła się cukrzyca, 67,6% miało częste ataki, w porównaniu z zaledwie 31,6% pacjentów bez cukrzycy (p = 0,001). Regresja logistyczna potwierdziła, że >4 zaostrzenia dny moczanowej rocznie niezależnie zwiększają ryzyko cukrzycy, co wskazuje, że stan zapalny mikrokrystaliczny przyczynia się do zaburzeń metabolicznych.

Zobacz źródło →

W prospektywnej kohorcie 444 pacjentów z dną moczanową, u osób, u których rozwinęła się cukrzyca typu 2, znacząco częściej występowały ataki zapalenia stawów. Wśród pacjentów, u których rozwinęła się cukrzyca, 67,6% doświadczyło ponad 4 ataków dny moczanowej rocznie, w porównaniu z zaledwie 31,6% osób, u których cukrzyca nie wystąpiła (p = 0,001). Regresja logistyczna potwierdziła, że ponad 4 zaostrzenia dny moczanowej rocznie niezależnie zwiększają ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2.

Zobacz źródło →

W tym prospektywnym badaniu kohortowym pacjentów z dną moczanową, obserwowanych przez 6 miesięcy, stężenie CA72-4 w surowicy było wyraźnie podwyższone u pacjentów z dną moczanową i zapaleniem stawów, ze średnią wartością 4,55 U/ml (IQR 1,56–32,64) w porównaniu z pacjentami z hiperurykemią i stężeniem 1,47 U/ml (IQR 0,87–3,29), grupą kontrolną z wynikiem 1,59 U/ml (IQR 0,99–3,39) oraz innymi rodzajami zapalenia stawów, w tym RZS i 1,58 U/ml, ChZS i 1,54 U/ml, SpA i 1,56 U/ml oraz septycznym zapaleniem stawów i 1,38 U/ml. Podwyższone stężenie CA72-4 powyżej 6,9 U/ml było najsilniejszym predyktorem zaostrzeń dny moczanowej, ze współczynnikiem ryzyka 3,889. Profilaktyczne stosowanie kolchicyny wykazało znaczącą skuteczność, zwłaszcza u pacjentów z wysokim poziomem CA72-4 (P = 0,014).

Zobacz źródło →

W tym prospektywnym badaniu kohortowym obserwowano 1164 pacjentów z dną moczanową przez 36 miesięcy w 20 gabinetach lekarzy rodzinnych. Zidentyfikowano sześć odrębnych trajektorii zaostrzeń: „częste i uporczywe” (n=95, 8%), „stopniowo pogarszające się” (n=276, 24%), „częste, a następnie ustępujące” (n=14, 1%), „umiarkowanie częste” (n=287, 25%), „umiarkowanie częste, a następnie ustępujące” (n=143, 12%) oraz „rzadkie” (n=349, 30%). W grupach „częste i uporczywe”, „stopniowo pogarszające się” oraz „częste, a następnie ustępujące” największy odsetek pacjentów miał szacowany wskaźnik filtracji kłębuszkowej <60 ml/min/1,73 m². U pacjentów z rzadkimi zaostrzeniami choroby stwierdzono niższe stężenie kwasu moczowego w surowicy, co sugeruje, że osoby z częstymi zaostrzeniami mogą odnieść korzyść z ponownej oceny lekarskiej.

Zobacz źródło →

Spośród 1164 pacjentów z dną moczanową obserwowanych przez 36 miesięcy, klasa z trajektorią „stopniowego pogarszania się” (n=276) oraz klasa „częstych i uporczywych” (n=95) łącznie stanowiły około 32% uczestników. Obie klasy charakteryzowały się najwyższym odsetkiem osób z szacowanym wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej <60 ml/min/1,73 m² oraz deprywacją społeczno-ekonomiczną. Klasa „rzadkich” zaostrzeń (n=349, 30% kohorty) wiązała się z niższym stężeniem kwasu moczowego w surowicy, co sugeruje, że pacjenci z częstymi zaostrzeniami mogą odnieść korzyści z oceny medycznej i optymalizacji leczenia.

Zobacz źródło →

Wytyczne ACR z 2020 roku zdecydowanie zalecają rozpoczęcie terapii obniżającej stężenie kwasu moczowego u pacjentów z częstymi zaostrzeniami dny moczanowej, definiowanymi jako 2 lub więcej zaostrzeń rocznie. To zdecydowane zalecenie było jednym z 16 wydanych przez panel głosujący, który zastosował metodologię GRADE. W przeglądzie systematycznym częstość zaostrzeń dny moczanowej została uznana za krytyczny punkt końcowy, a strategia leczenia ukierunkowana na osiągnięcie stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl ma na celu zmniejszenie częstości zaostrzeń i zapobieganie uszkodzeniom stawów.

Zobacz źródło →

Spośród 983 analizowanych pacjentów z dną moczanową, liczba zaostrzeń w roku poprzedzającym incydent nerkowy była niezależnie związana z wyższym ryzykiem ostrego uszkodzenia nerek w wieloczynnikowej analizie przeżycia Coxa. U 55 pacjentów z tej kohorty (5,6%) wystąpiło OAN sklasyfikowane według kryteriów RIFLE (ryzyko, uraz, niewydolność). Wielostawowa dystrybucja stawów była również istotnie związana ze zwiększoną liczbą incydentów nerkowych. Wyniki te wskazują, że częstość nawrotów zaostrzeń stanowi kliniczny marker zwiększonej podatności na OAN.

Zobacz źródło →