Alkohol

W kohorcie 3188 mężczyzn obserwowanych przez medianę 14,6 lat, u 733 rozwinęła się hiperurykemia lub dna moczanowa. W porównaniu z osobami niepijącymi, mężczyźni spożywający mniej niż 46 g etanolu dziennie mieli wieloczynnikowy współczynnik ryzyka (HR) wynoszący 1,23 (95% CI: 1,00–1,52), a u osób spożywających 46 g etanolu dziennie lub więcej – 1,41 (95% CI: 1,13–1,75). Związek ten pozostał istotny statystycznie po uwzględnieniu nikotynizmu, BMI, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, hipercholesterolemii i hipertriglicerydemii.

Zobacz źródło →

Badanie przesiewowe przeprowadzone wśród 56 uczestników wykazało, że spożycie alkoholu jest jednym z sześciu głównych czynników ryzyka dny moczanowej. Program przesiewowy obejmował wywiady zdrowotne, badania fizykalne i poradnictwo w celu oceny tych modyfikowalnych czynników ryzyka. Ogółem u 42,9% uczestników (24 osób) stwierdzono podwyższony poziom kwasu moczowego wymagający interwencji.

Zobacz źródło →

Badanie przesiewowe społeczności Bandar Klippa (2022) wykazało, że podaż alkoholu jest jednym z kilku czynników wpływających na stężenie kwasu moczowego we krwi, obok diety bogatej w puryny, pochodzenia etnicznego, aktywności fizycznej i wieku. Stężenie kwasu moczowego we krwi powyżej 6,8 mg/dl definiuje hiperurykemię, stan poprzedzający dnę moczanową. Interwencja edukacyjna w zakresie zdrowia społeczności połączyła badanie stężenia kwasu moczowego we krwi z poradnictwem dotyczącym modyfikowalnych czynników ryzyka, w tym alkoholu, aby poprawić wiedzę uczestników i zmniejszyć częstość występowania dny moczanowej.

Zobacz źródło →

W tym prospektywnym badaniu kohortowym obejmującym 444 pacjentów z dną moczanową (395 mężczyzn, 49 kobiet), obserwowanych przez 2-8 lat, zbadano spożycie alkoholu powyżej 20 jednostek tygodniowo jako potencjalny czynnik ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2. Spośród 444 pacjentów, u 108 (24,3%) rozwinęła się cukrzyca typu 2 w trakcie obserwacji. Badanie zidentyfikowało wiele modyfikowalnych czynników ryzyka, które zwiększały ryzyko cukrzycy w tej populacji.

Zobacz źródło →

W tym prospektywnym badaniu kohortowym obejmującym 444 pacjentów z dną moczanową (395 mężczyzn, 49 kobiet), obserwowanych przez 2-8 lat, spożycie alkoholu przekraczające 20 jednostek tygodniowo zostało ocenione jako potencjalny czynnik ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2. W tej kohorcie u 108 pacjentów (24,3%) rozwinęła się cukrzyca typu 2 w trakcie obserwacji. W badaniu oceniono wiele czynników ryzyka związanych ze stylem życia i klinicznych, aby określić ich wpływ na wystąpienie cukrzycy w tej grupie wysokiego ryzyka.

Zobacz źródło →

W tym prospektywnym badaniu kohortowym 211 pacjentów z dną moczanową (średni wiek 56,4 roku, SD 13,7; 95,3% mężczyzn; średni czas trwania choroby 7,8 roku, SD 7,6) naukowcy potwierdzili, że ataki dny moczanowej mogą rozwijać się po spożyciu alkoholu. Badanie objęło pacjentów przez 2 lata, przy czym 186 pacjentów (88,2%) ukończyło pierwszy rok obserwacji, a 173 (82,0%) ukończyło drugi rok. Udowodniony związek między alkoholem a występowaniem zaostrzeń przemawia za modyfikacją diety jako elementem leczenia dny moczanowej.

Zobacz źródło →

Wytyczne Amerykańskiego Kolegium Reumatologii z 2020 roku dotyczące leczenia dny moczanowej, opracowane z wykorzystaniem metodologii GRADE, systematycznego przeglądu literatury i metaanaliz sieciowych, warunkowo zalecają ograniczenie spożycia alkoholu u pacjentów z dną moczanową. Wytyczne zostały opracowane przez panel głosujący złożony z 20 ekspertów, w tym reumatologów, internistów, nefrologów i przedstawicieli pacjentów. Spośród 42 opracowanych zaleceń, modyfikacje stylu życia, w tym ograniczenie spożycia alkoholu, zostały uwzględnione w ramach kompleksowych strategii leczenia dny moczanowej.

Zobacz źródło →

W niniejszym przeglądzie systematycznym przeanalizowano 33 badania kohortowe z baz MEDLINE, EMBASE, CINAHL i Cochrane Library do marca 2019 roku. Spośród 20 badań (60,6%), w których bezpośrednio porównywano czynniki ryzyka ze względu na płeć, spożycie alkoholu wykazało podobny wzrost ryzyka dny moczanowej zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet. W przeglądzie zbadano alkohol jako jeden z głównych modyfikowalnych czynników ryzyka i stwierdzono spójne korelacje w wielu populacyjnych badaniach kohortowych dotyczących przypadków dny moczanowej w populacji ogólnej.

Zobacz źródło →

Wytyczne BSR/BHPR (poziom wiarygodności III, siła rekomendacji 92%) wyraźnie zalecają unikanie nadmiernego spożycia napojów alkoholowych u pacjentów z dną moczanową. To zalecenie dietetyczne stanowi element strategii modyfikacji stylu życia zatwierdzonej przez Brytyjskie Towarzystwo Reumatologiczne (British Society for Rheumatology) i zostało zweryfikowane i zatwierdzone przez Królewskie Kolegium Lekarzy Rodzinnych (Royal College of General Practitioners) do leczenia dny moczanowej zarówno w warunkach podstawowej opieki zdrowotnej, jak i szpitalnej.

Zobacz źródło →

Przegląd parasolowy dostarczył przekonujących dowodów w badaniach z randomizacją mendlowską, że podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy zwiększa ryzyko dny moczanowej. Spośród 136 unikalnych wyników zdrowotnych analizowanych w badaniach obserwacyjnych, RCT i badaniach z randomizacją mendlowską, dna moczanowa była jedną z zaledwie dwóch chorób (obok kamicy nerkowej) z przekonującymi lub silnymi dowodami na związek przyczynowy z poziomem kwasu moczowego w surowicy. Czynniki dietetyczne, które zwiększają stężenie kwasu moczowego, w tym alkohol, bezpośrednio przyczyniają się do tego związku przyczynowego.

Zobacz źródło →

Zespół 78 międzynarodowych reumatologów z 14 krajów (Europy, Ameryki Południowej i Australazji) opracował zalecenia oparte na dowodach naukowych poprzez systematyczny przegląd literatury z baz danych Medline, Embase i Cochrane CENTRAL. Zalecenia uzyskały wysokie wskaźniki zgodności, od 8,1 do 9,2 w 10-punktowej skali (średnio 8,7). Sześć z dziesięciu zaleceń koncentrowało się na aspektach postępowania, w tym na modyfikacji stylu życia. Wytyczne w szczególności odnoszą się do czynników dietetycznych przyczyniających się do hiperurykemii, a alkohol został uznany za modyfikowalny czynnik ryzyka, który pacjenci mogą samodzielnie kontrolować.

Zobacz źródło →

Te międzynarodowe wytyczne kliniczne, opracowane przez 78 międzynarodowych reumatologów z 14 krajów (Europy, Ameryki Południowej i Australazji) w ramach inicjatywy 3e, przyniosły 10 opartych na dowodach zaleceń dotyczących leczenia dny moczanowej. Systematyczny przegląd literatury obejmował bazy Medline, Embase, Cochrane CENTRAL oraz streszczenia ze spotkań EULAR i ACR z lat 2010–2011. Wśród zaleceń dotyczących leczenia znalazła się modyfikacja stylu życia, w tym ograniczenie spożycia alkoholu. Poziom zgodności wśród ekspertów wahał się od 8,1 do 9,2 w skali 1–10 (średnio 8,7), co wskazuje na silny konsensus w sprawie tych zaleceń.

Zobacz źródło →

W tym badaniu typu „przypadek-kontrola” obejmującym 1205 osób z grupy kontrolnej i 1431 osób z dną moczanową z Nowej Zelandii, spożycie alkoholu wykazało pozytywny związek z ryzykiem dny moczanowej u osób z Maorysów i Pacyfiku (wzrost ryzyka o 0,2% na gram tygodniowo, P = 0,004). Zaobserwowano istotną nieaddytywną interakcję między spożyciem alkoholu a genotypem LRP2 rs2544390 (P-Interakcja = 0,001). W grupie z genotypem CC, jakiekolwiek spożycie alkoholu wiązało się z 4,18-krotnie większym ryzykiem dny moczanowej (P = 6,6 × 10⁻⁵), podczas gdy w grupie z genotypem CT/TT ryzyko to wzrosło jedynie 1,14-krotnie (P = 0,40). Autorzy wnioskują, że ta interakcja dowodzi, że spożycie alkoholu przeważa nad ochronnymi efektami genetycznymi, wzmacniając bazę dowodową dla redukcji spożycia alkoholu w leczeniu dny moczanowej.

Zobacz źródło →

W opracowaniu wytycznych klinicznych Włoskiego Towarzystwa Reumatologicznego wzięła udział wielodyscyplinarna grupa ekspertów, która systematycznie dokonała przeglądu dowodów naukowych dotyczących niefarmakologicznego leczenia dny moczanowej. W skład panelu weszli reumatolodzy, lekarze rodzinni, interniści, geriatrzy, nefrolodzy i kardiolodzy, którzy zaadaptowali zalecenia EULAR. Dowody dotyczące czynników dietetycznych, w tym alkoholu, zebrano poprzez systematyczny przegląd literatury, a dane dotyczące skuteczności z badań RCT połączono w metaanalizie. Siłę zaleceń dietetycznych mierzono za pomocą zwalidowanych skal EULAR. Oczekuje się, że wdrożenie tych zaadaptowanych zaleceń poprawi wyniki leczenia pacjentów we włoskim systemie opieki zdrowotnej.

Zobacz źródło →

W tym badaniu typu „przypadek-kontrola” obejmującym 98 pacjentów z dną moczanową i 98 osób w grupie kontrolnej, spożycie alkoholu było istotnie związane z występowaniem dny moczanowej, ze współczynnikiem ryzyka 2,28 (95% CI: 1,29-4,05). Przedział ufności całkowicie powyżej 1,0 wskazuje na statystycznie istotny związek między spożyciem alkoholu a zwiększonym ryzykiem dny moczanowej.

Zobacz źródło →

Wytyczne kliniczne American College of Rheumatology z 2012 roku wskazują na pewne trendy dietetyczne jako czynniki przyczyniające się do wzrostu częstości występowania dny moczanowej, przy czym częstość występowania w Stanach Zjednoczonych szacuje się na 3,9% dorosłych (8,3 miliona osób). Wytyczne zalecają edukację pacjentów w zakresie diety jako podstawowe działanie terapeutyczne w leczeniu dny moczanowej, dążąc do utrzymania stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6 mg/dl, a często poniżej 5 mg/dl, aby trwale złagodzić objawy dny moczanowej.

Zobacz źródło →

W tym przeglądzie systematycznym, obejmującym bazy danych do czerwca 2008 roku, wskazano zalecenia dotyczące ograniczenia spożycia alkoholu jako interwencję zapobiegającą dnie moczanowej u osób z wcześniejszymi ostrymi epizodami. Dna moczanowa dotyka około 5% mężczyzn i 1% kobiet, a nawet 80% pacjentów doświadcza nawrotu w ciągu 3 lat. Przegląd obejmował 21 przeglądów systematycznych, badań RCT (randomizowanych badań klinicznych) lub badań obserwacyjnych spełniających kryteria włączenia, z oceną GRADE dotyczącą jakości interwencji. Ograniczenie spożycia alkoholu zostało wymienione wśród interwencji profilaktycznych, obok utraty masy ciała i ograniczenia puryn w diecie.

Zobacz źródło →