Niewyjaśniona utrata wagi

Wkrótce do lekarza

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 15 lutego 2026

Niewyjaśniona utrata wagi – Rak przełyku

Wkrótce do lekarza2 badań

Niewyjaśniona utrata masy ciała może być objawem raka przełyku, wymagającego szybkiej oceny

W 2 badaniach z udziałem 1576 uczestników, niewyjaśniona utrata masy ciała okazała się klinicznie istotnym markerem raka przełyku. Badanie typu „przypadek-kontrola” obejmujące 395 przypadków i 1066 osób w grupie kontrolnej wykazało, że niedawno stwierdzone niskie BMI (najniższy kwartyl) wiązało się z ilorazem szans (OR) wynoszącym 1,9 (95% CI: 1,3–2,9) dla płaskonabłonkowego raka przełyku, niezależnie od palenia tytoniu, spożywania alkoholu, diety oraz spożycia owoców/warzyw – co wskazuje na utratę masy ciała jako możliwy wczesny objaw karcynogenezy, a nie czynnik związany ze stylem życia. Retrospektywna kohorta 115 pacjentów wykazała, że aktywna utrata masy mięśniowej (≥2,98% spadek wskaźnika mięśniowego) podczas leczenia przewidywała istotnie gorsze 2-letnie przeżycie (p = 0,04), przy czym 80% pacjentów miało już sarkopenię w momencie oceny przedoperacyjnej. Niewyjaśniona utrata masy ciała, zwłaszcza niedawna i postępująca, uzasadnia podjęcie szybkich badań klinicznych w kierunku nowotworu złośliwego przełyku.

Dowody

Loss of skeletal muscle mass during neoadjuvant treatments correlates with worse prognosis in esophageal cancer : a retrospective cohort study

Autorzy: Ilonen, Ilkka, Järvinen, Tommi, Kauppi, Juha, Räsänen, Jari, Salo, Jarmo

Opublikowano: 1 lutego 2018

Wśród 115 pacjentów z rakiem przełyku poddawanych terapii neoadjuwantowej, spadek wskaźnika mięśni szkieletowych o 2,98% w trakcie leczenia stanowił próg istotnie gorszego przeżycia dwuletniego (logarytmiczny test rang p = 0,04). Wyniszczenie i sarkopenia były niezwykle powszechne, a u 80% pacjentów (92/115) stwierdzono już sarkopenię w ocenie przedoperacyjnej. Mediana całkowitego przeżycia wyniosła 900 dni (IQR 334–1447). Badanie wykazało, że to nie wyjściowy stan sarkopenii, ale aktywna utrata masy mięśniowej w trakcie leczenia prognozuje gorsze wyniki leczenia.

Zobacz źródło →

Leanness and squamous cell oesophageal cancer

Autorzy: Franceschi, S., Gallus, S., La Vecchia, C., Levi, F., Maso, L. Dal, Simonato, L.

Opublikowano: 2 sierpnia 2017

U 395 chorych i 1066 osób z grupy kontrolnej, BMI na rok przed diagnozą w najniższym kwartylu wiązało się z ilorazem szans (OR) wynoszącym 1,9 (95% CI: 1,3–2,9) dla płaskonabłonkowego raka przełyku w porównaniu z najwyższym kwartylem. Jednakże, badani nie byli szczuplejsi niż osoby z grupy kontrolnej w wieku 30 lat (OR = 0,6 dla najniższego kwartyla BMI) ani w wieku 50 lat (OR = 1,1). Związek z niedawną szczupłą sylwetką utrzymywał się po uwzględnieniu palenia tytoniu, spożycia alkoholu, spożycia energii oraz spożycia owoców/warzyw, co sugeruje, że niedawna utrata masy ciała, niezależna od znanych czynników ryzyka, może odzwierciedlać leżącą u podłoża karcynogenezę.

Zobacz źródło →