Zarządzanie wagą do BMI 22-24

Zalecane

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 14 lutego 2026

Zarządzanie wagą do BMI 22-24 – Rak jelita grubego

Zalecane2 badań

Utrzymanie prawidłowego wskaźnika BMI wynoszącego 22–24 poprawia rokowanie w przypadku raka jelita grubego

Dwa badania kohortowe, obejmujące łącznie 1192 pacjentów z rakiem jelita grubego, wykazały, że nadmierna masa ciała znacząco pogarsza rokowanie. Spośród 1011 pacjentów z rakiem jelita grubego w III stadium, osoby z nadwagą (BMI ≥25) i siedzącym trybem życia były ponad dwukrotnie bardziej narażone na nawrót choroby lub zgon (HR = 2,22; 95% CI, 1,29–3,81; p-trend = 0,0025). Odrębne retrospektywne badanie kohortowe 181 pacjentów z rakiem jelita grubego bez przerzutów, przeprowadzone chirurgicznie, wykazało, że 75% z nich miało nadwagę lub otyłość, a nadwaga niezależnie przewidywała gorsze przeżycie ze współczynnikiem ryzyka 2,81 (p <0,05), nawet po uwzględnieniu wieku, stopnia zaawansowania nowotworu i wydolności fizycznej. Dążenie do osiągnięcia BMI na poziomie 22–24 poprzez kontrolę masy ciała – połączenie modyfikacji diety z aktywnością fizyczną – może zmniejszyć ryzyko nawrotu i poprawić przeżycie po diagnozie.

Dowody

A retrospective cohort study of the influence of lifestyle factors on survival of patients undergoing surgery for colorectal cancer.

Autorzy: Anderson, Boyle, Campbell, Courneya, Courneya, Dignam, Haggar, Haydon, Holmes, Hubbard, Kuiper, Manceau, Martinez, Meyerhardt, Meyerhardt, Morrison, Oliphant, Shafique, Van Blarigan, Vartiainen, Vrieling, World Cancer Research Fund/American Institute for Cancer Research

Opublikowano: 1 czerwca 2017

W retrospektywnej kohorcie 181 pacjentów z rakiem jelita grubego bez przerzutów, poddanych planowemu zabiegowi radykalnemu w NHS Greater Glasgow & Clyde (2011-2012), 75% miało nadwagę lub otyłość w ocenie przedoperacyjnej. BMI niezależnie wpływało na przeżycie (p <0,05), a u pacjentów z nadwagą współczynnik ryzyka gorszego przeżycia wynosił 2,81. Całkowity okres obserwacji wyniósł 480 osobolat. BMI pozostało istotnym, niezależnym czynnikiem prognostycznym po uwzględnieniu wieku, stopnia zaawansowania histopatologicznego i wydolności fizycznej.

Zobacz źródło →

Sugar-Sweetened Beverage Intake and Cancer Recurrence and Survival in CALGB 89803 (Alliance)

Autorzy: Atienza, Daniel, Benson, Al, Fuchs, Michael A., Giovannucci, Edward, Hantel, Alexander, Kindler, Hedy, Mayer, Robert J., Messino, Michael, Meyerhardt, Jeffrey A., Mowat, Rex B., Niedzwiecki, Donna, Ogino, Shuji, Saltz, Leonard B., Sato, Kaori, Venook, Alan, Whittom, Renaud, Willett, Walter, Wu, Kana, Ye, Xing

Opublikowano: 1 stycznia 2014

W badaniu kohortowym obejmującym 1011 pacjentów z rakiem jelita grubego w III stadium, szkodliwy związek między spożyciem napojów słodzonych cukrem a nawrotem choroby lub zgonem z powodu raka był najwyraźniejszy u pacjentów z nadwagą (BMI ≥25 kg/m²) i mniejszą aktywnością fizyczną. U tych pacjentów spożywających ≥2 porcje napojów słodzonych cukrem dziennie ryzyko nawrotu choroby lub zgonu było ponad dwukrotnie wyższe (HR = 2,22; 95% CI, 1,29–3,81; trend p = 0,0025). W badaniu zauważono, że otyłość była wcześniej wiązana ze zwiększonym ryzykiem nawrotu choroby u pacjentów z rakiem jelita grubego.

Zobacz źródło →