Monitorowanie obwodu w talii.

Zalecane

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 25 lutego 2026

Monitorowanie obwodu w talii. – Rak jelita grubego
Zalecane2 badań

Monitorowanie obwodu talii jest skuteczniejszą metodą niż obliczanie wskaźnika masy ciała (BMI) w przewidywaniu ryzyka raka jelita grubego.

W dwóch badaniach, w których wzięło udział prawie 48 000 osób, obwód talii okazał się lepszym wskaźnikiem ryzyka raka jelita grubego niż wskaźnik masy ciała (BMI). Badanie kohortowe przeprowadzone na grupie 4500 dorosłych wykazało, że przejście z kategorii niskiego ryzyka do kategorii wysokiego ryzyka pod względem obwodu talii wiązało się ze współczynnikiem szans (OR) wynoszącym 1,44 (95% CI 1,05–1,96) dla zaawansowanych zmian nowotworowych w jelicie grubym. Utrzymywanie wysokiego obwodu talii od wczesnej dorosłości wiązało się ze współczynnikiem szans wynoszącym 2,50 (95% CI 1,38–4,53), niezależnie od BMI. Europejska metaanaliza siedmiu prospektywnych kohort (43 419 uczestników, średni okres obserwacji 12 lat) potwierdziła zwiększone o 21% ryzyko raka jelita grubego w stosunku do każdego standardowego odchylenia wzrostu obwodu talii (HR 1,21), co przekraczało 16% wzrost ryzyka związany z BMI (HR 1,16). Regularne monitorowanie obwodu talii stanowi bardziej precyzyjną i łatwo dostępną metodę identyfikacji osób o podwyższonym ryzyku raka jelita grubego.

Dowody

Autorzy: Champion, Victoria L., Gathirua-Mwangi, Wambui G., Imperiale, Thomas F., Monahan, Patrick, Song, Yiqing, Stump, Timothy E., Zollinger, Terrell W.

Opublikowano: 5 października 2017

W grupie 4500 osób dorosłych w wieku 50–80 lat, poddanych badaniu przesiewowemu kolonoskopii, zmiany obwodu talii były statystycznie silniejszym predyktorem zaawansowanych zmian nowotworowych w jelicie grubym niż zmiany wskaźnika masy ciała (BMI) (test chi-kwadrat: χ² = 10,15, 2 stopnie swobody, p = 0,006 vs. χ² = 5,66, 5 stopni swobody, p = 0,34). U uczestników badania, u których obwód talii przeszedł z kategorii niskiego ryzyka do wysokiego ryzyka, odnotowano odds ratio (OR) na poziomie 1,44 (95% przedział ufności: 1,05–1,96) w odniesieniu do zaawansowanych zmian nowotworowych, w porównaniu z osobami utrzymującymi obwód talii w kategorii niskiego ryzyka. U osób, u których obwód talii pozostawał na poziomie wysokiego ryzyka od 21 roku życia aż do badania przesiewowego, odnotowano odds ratio (OR) na poziomie 2,50 (95% przedział ufności: 1,38–4,53), niezależnie od zmian w BMI. We wszystkich modelach uwzględniono znane czynniki ryzyka raka jelita grubego.

Autorzy: Arnold, Melina, Bamia, Christina, Benetou, Vassiliki, Boffetta, Paolo, Brenner, Hermann, Bueno-de-Mesquita, H B As, Freisling, Heinz, Huerta, José María, Jenab, Mazda, Kampman, Ellen, Kee, Frank, Leitzmann, Michael, O'Doherty, Mark George, Ordóñez-Mena, José Manuel, Romieu, Isabelle, Soerjomataram, Isabelle, Tjønneland, Anne, Trichopoulou, Antonia, Tsilidis, Konstantinos K, Wilsgaard, Tom

Opublikowano: 1 stycznia 2017

Metaanaliza siedmiu prospektywnych kohort w Europie (43 419 uczestników; średni wiek 62–63 lata; mediana obserwacji 12 lat). Obwód talii wiązał się z 21% wzrostem ryzyka raka jelita grubego na każdy standardowy odchylenie (HR 1,21), przewyższając skorelowane wartości dla BMI (16%, HR 1,16), obwodu bioder (15%, HR 1,15) i stosunku obwodu talii do obwodu bioder (20%, HR 1,20). Dla wszystkich nowotworów związanych z otyłością, obwód talii (HR 1,13, 95% CI 1,04–1,23) wykazywał porównywalną lub nieco lepszą skuteczność w przewidywaniu ryzyka niż BMI (HR 1,11, 95% CI 1,02–1,21).