Zaprzestanie palenia

W norweskim badaniu dotyczącym związku między stylem życia, nowotworami u kobiet i zdrowiem (Norwegian Women and Cancer Study), które objęło około 170 000 kobiet, wyższe wyniki w skali HLI – przy czym jednym z elementów było niepalenie tytoniu – wiązały się z niższym ryzykiem raka jelita grubego i odbytnicy. Palenie tytoniu zostało uznane za szczególnie silny czynnik wpływający na wiele obserwowanych zależności między stylem życia a częstością występowania nowotworów. W badaniu wykorzystano modele Coxa o proporcjonalnym zagrożeniu oraz ograniczone funkcje sklejane, co doprowadziło do wniosku, że unikanie palenia tytoniu powinno być priorytetem w każdym wieku dorosłym.

Zobacz źródło →

W grupie 35 525 norweskich kobiet uczestniczących w badaniu NOWAC, udział palenia tytoniu w występowaniu raka jelita grubego wyniósł 18,7% (95% przedział ufności: 4,7–30,6%), co czyni go najważniejszym pojedynczym czynnikiem ryzyka, na który można wpływać. Spośród siedmiu ocenionych modyfikowalnych czynników ryzyka, przy użyciu parametrycznego modelu funkcji zagrożenia o stałych wartościach odcinkowych, uwzględniającego konkurencyjne ryzyko śmierci, palenie tytoniu wykazywało najsilniejszą i najbardziej statystycznie istotną zależność z częstością występowania raka jelita grubego.

Zobacz źródło →

Systematyczny przegląd 52 badań (łącznie 9717 uczestników; mediana liczby uczestników w jednym badaniu: 139, IQR 72–247) z analizą wtórną randomizowanego badania kontrolowanego FACS (582 pacjentów z 39 szpitali NHS, obserwacja przez 5 lat) wykazał, że przy standardowym progu CEA wynoszącym 5 µg/l, łączna czułość wynosiła 71% (95% CI: 64–76%), a swoistość 88% (95% CI: 84–92%). W danych z badania FACS u około 4 na 10 pacjentów bez nawrotu choroby wystąpił co najmniej jeden fałszywie pozytywny wynik, a w przypadku 6 na 10 pozytywnych wyników okazały się one fałszywe. U palaczy stwierdzono szczególnie wysokie ryzyko uzyskania wielu fałszywie pozytywnych wyników CEA. Badanie wykazało, że u osób nadal palących nie należy w ogóle stosować monitorowania za pomocą testów CEA, ponieważ palenie sprawia, że to narzędzie staje się niewiarygodne w wykrywaniu nawrotu raka jelita grubego poddającego się leczeniu.

Zobacz źródło →

W tym badaniu przypadku i grupy kontrolnej, opartym na analizie populacyjnej, obejmującym 685 przypadków raka jelita grubego i 778 osób z grupy kontrolnej, pochodzących z badania Fukuoka Colorectal Cancer Study, stwierdzono, że u uczestników, którzy palili przez ≥400 „lat papierosowych”, ryzyko wystąpienia raka odbytnicy było istotnie wyższe (iloraz szans [OR] 1,60, 95% przedział ufności 1,04–2,45) w porównaniu z osobami, które nigdy nie paliły. Ogólne ryzyko raka jelita grubego wynosiło OR 0,65 (95% przedział ufności 0,45–0,89) dla osób, które paliły przez <400 „lat papierosowych”, 1,16 (95% przedział ufności 0,83–1,62) dla osób, które paliły przez 400–799 „lat papierosowych”, i 1,14 (95% przedział ufności 0,73–1,77) dla osób, które paliły przez ≥800 „lat papierosowych”. Zwiększone ryzyko przy wyższym skumulowanym narażeniu na dym tytoniowy, szczególnie w przypadku raka odbytnicy, potwierdza skuteczność unikania palenia jako środka profilaktycznego.

Zobacz źródło →

W tym badaniu typu „przypadek-kontrola” obejmującym 80 pacjentów z rakiem jelita grubego i 80 dopasowanych grup kontrolnych w Ardabilu w Iranie, dodatni wywiad dotyczący palenia tytoniu zwiększał ryzyko raka jelita grubego około 1,8-krotnie (OR = 1,78; 95% CI: 0,91-5,85). Chociaż przedział ufności przekroczył 1,0, wniosek z badania wskazał palenie tytoniu jako czynnik ryzyka raka jelita grubego. Nie zaobserwowano istotnej różnicy między grupami w zakresie spożycia napojów alkoholowych (p = 0,385).

Zobacz źródło →