Czerwone mięso

W analizach prospektywnych przeprowadzonych na grupie około 472 000 uczestników brytyjskiego Biobanku stwierdzono, że osoby spożywające niewielkie ilości mięsa miały niższe ryzyko wystąpienia zarówno wszystkich rodzajów nowotworów, jak i raka jelita grubego, w porównaniu z osobami regularnie jedzącymi mięso. Różnice w stężeniu IGF-I lub wolnego testosteronu nie wydawały się wpływać na te zależności, co sugeruje, że inne czynniki związane z dietą lub stylem życia mogą być odpowiedzialne za zmniejszone ryzyko obserwowane u osób spożywających mniejsze ilości mięsa.

Zobacz źródło →

Wspólne oświadczenie wskazuje, że spożycie czerwonego mięsa zwiększa ryzyko raka jelita grubego i odbytnicy, zalecając ograniczenie jego spożycia, a nie całkowitą rezygnację z niego. Dokument ten rozróżnia między przetworzonym mięsem (należy unikać) a czerwonym mięsem (należy ograniczać), co odzwierciedla siłę dowodów potwierdzających wpływ każdego z nich. To stopniowe zalecenie jest zgodne z klasyfikacją czerwonego mięsa jako prawdopodobnie rakotwórczego, wprowadzoną przez IARC w grupie 2A. Zalecenie to stanowi część kompleksowego kodeksu żywieniowego skierowanego do ogółu społeczeństwa w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach, mającego na celu zapobieganie nowotworom.

Zobacz źródło →

Sieć badań typu „przypadek-kontrola” przeprowadzonych we Włoszech i Szwajcarii (1991–2009), obejmujących 1463 przypadki raka jelita grubego, 927 przypadków raka odbytnicy i 11 656 przypadków kontrolnych, wykazała, że każde 50 g dziennego spożycia czerwonego mięsa znacząco zwiększało ryzyko raka jelita grubego (OR = 1,17; 95% CI: 1,08–1,26) i raka odbytnicy (OR = 1,22; 95% CI: 1,11–1,33). Nie zaobserwowano istotnej heterogeniczności w zależności od metody gotowania w przypadku raka jelita grubego, co wskazuje, że ryzyko to nie ogranicza się do konkretnych technik przygotowywania.

Zobacz źródło →

W zbiorczej analizie przypadków i kontroli obejmującej 9287 przypadków raka jelita grubego i 9117 osób z grupy kontrolnej z dziesięciu badań, wzrost spożycia czerwonego mięsa o kwartyl wiązał się ze statystycznie istotnym wzrostem ryzyka raka jelita grubego. W analizie przetestowano interakcje między czynnikami dietetycznymi a około 2,7 miliona wariantów genetycznych, a czerwone mięso wykazywało stały, pozytywny związek z ryzykiem zachorowania, niezależnie od interakcji gen-dieta.

Zobacz źródło →

Metaanaliza prospektywnych badań kohortowych obejmujących 566 607 osób i 4734 przypadki raka jelita grubego wykazała sumaryczne ryzyko względne wynoszące 1,18 (95% CI: 1,06-1,32) dla osób z najwyższą kategorią spożycia żelaza hemowego w porównaniu z osobami z najniższą kategorią. Badania eksperymentalne na szczurach z chemicznie wywołanym rakiem jelita grubego wykazały, że hemoglobina w diecie i czerwone mięso konsekwentnie sprzyjały powstawaniu nieprawidłowych ognisk krypt jelitowych, stanowiących potencjalne zmiany przednowotworowe. Związek między żelazem hemowym w diecie a ryzykiem raka jelita grubego był statystycznie istotny w wielu badaniach prospektywnych.

Zobacz źródło →

W ramach ogólnokrajowego badania MRC dotyczącego zdrowia i rozwoju, przeprowadzonego na grupie osób urodzonych w tym samym roku (n=2256 w 1989 r.; n=1772 w 1999 r.), średnie dzienne spożycie czerwonego mięsa wynosiło 41,5 g u mężczyzn i 30,1 g u kobiet w 1999 r., co stanowi spadek w porównaniu z 51,7 g i 35,7 g odpowiednio w 1989 r. Po uwzględnieniu poszczególnych składników diety, w 1999 r. 12% badanych przekroczyło zalecane przez Światowy Fundusz Badań nad Rakiem spożycie czerwonego mięsa, podczas gdy przy uwzględnianiu całych dań zawierających czerwone mięso odsetek ten wynosił 30% – co oznaczało przeszacowanie o 50% u mężczyzn i 33% u kobiet. Zwiększone spożycie czerwonego mięsa i przetworów mięsnych wiązało się z wyższym spożyciem energii, tłuszczu ogółem i żelaza hemowego oraz niższym spożyciem błonnika w całej grupie badanych.

Zobacz źródło →

W tym randomizowanym badaniu krzyżowym uczestnicy spożywali cztery różne diety, w tym dietę bazową z 60 g czerwonego mięsa dziennie, dietę bazową z 120 g czerwonego mięsa dziennie oraz dietę bazową z dodatkiem żelaza hemowego. Dieta wzbogacona w hem spowodowała dwukrotny wzrost wydalania DHN-MA z moczem (P < 0,001), biomarkera odzwierciedlającego peroksydację lipidów. W uzupełniających badaniach na szczurach, wydalanie DHN-MA gwałtownie wzrosło u szczurów otrzymujących diety bogate w hem (kaszanka), a liczba ta odpowiadała liczbie zmian przednowotworowych u szczurów indukowanych azoksymetanem (P < 0,0001). Związek między spożyciem hemu a biomarkerami uszkodzeń oksydacyjnych przemawia za ograniczeniem spożycia czerwonego mięsa w profilaktyce raka jelita grubego.

Zobacz źródło →