Samodzielne pobranie wymazu z pochwy w celu badania na obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV).

Zalecane

3 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 25 lutego 2026

Samodzielne pobranie wymazu z pochwy w celu badania na obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). – Rak szyjki macicy
Zalecane3 badań

Samodzielne pobranie wymazu z pochwy w celu przeprowadzenia testu na obecność wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) podwaja liczbę osób uczestniczących w badaniach przesiewowych i zapewnia porównywalną dokładność wyników w stosunku do badań klinicznych.

W trzech badaniach (2 badania oceniające dokładność diagnostyczną i 1 randomizowane badanie kliniczne) z udziałem 6561 kobiet wykazano, że samodzielnie pobrane próbki z pochwy charakteryzują się wysoką zgodnością z próbkami pobieranymi przez lekarza oraz znacząco zwiększają odsetek kobiet uczestniczących w programach przesiewowych, zwłaszcza wśród tych, które wcześniej nie brały w nich udziału. Samodzielnie pobrane próbki wykazały 100% czułość w wykrywaniu wysokiego ryzyka zakażenia wirusem HPV u kobiet z nieprawidłową cytologią (n=303), przy czym zaobserwowano znaczącą zgodność między próbkami pobieranymi samodzielnie i przez lekarza (kappa=0,77; 95% CI 0,4–0,98; n=258). W praktycznym randomizowanym badaniu klinicznym z udziałem 6000 kobiet, które nie odpowiedziały na zaproszenie do udziału w programie przesiewowym raka szyjki macicy, udostępnienie zestawów do samodzielnego pobierania próbek ponad dwukrotnie zwiększyło odsetek odpowiedzi w porównaniu z ponownym zaproszeniem do wizyty (13% vs 6%; RR=2,25; 95% CI 1,90–2,65). Wśród kobiet, u których stwierdzono obecność wirusa HPV o wysokim ryzyku, 59% zgłosiło się na kontrolną cytologię, a wszystkie 8 kobiet skierowane na kolposkopię odbyły zaplanowane wizyty. Samodzielne pobieranie próbek usuwa główne bariery w dostępie do badań przesiewowych raka szyjki macicy, szczególnie u kobiet, które nie uczestniczą w standardowych badaniach.

Dowody

Autorzy: Bingé, Luc, Boelens, Jerina, Coorevits, Liselotte, Padalko, Elizaveta, Praet, Marleen, Traen, Ans, Van Dorpe, Jo

Opublikowano: 1 stycznia 2018

W prospektywnym badaniu obejmującym 303 kobiety pracujące w branży seksualnej porównano wyniki pobranych przez lekarza próbek z pochwy i wymazów z szyjki macicy, aby ocenić skuteczność wykrywania wirusa HPV o wysokim ryzyku za pomocą testu Abbott RealTime HR-HPV. Ogólny odsetek występowania wirusa HPV o wysokim ryzyku wynosił 51%. Wśród 52 kobiet z wynikami cytologicznymi szyjki macicy wskazującymi na LSIL lub HSIL, próbki pobrane z pochwy wykazały czułość na poziomie 100% i specyficzność na poziomie 70% w wykrywaniu wirusa HPV o wysokim ryzyku oraz czułość na poziomie 100% i specyficzność na poziomie 91% w wykrywaniu prawdopodobnego występowania wirusa HPV o wysokim ryzyku. Analiza próbek z pochwy wykazała istotnie wyższą średnią liczbę genotypów wirusa HPV (średnia = 3,5; 95% CI = 2,8–4,2) w porównaniu z wymazami z szyjki macicy (średnia = 2,6; 95% CI = 2,1–3,0; p = 0,001). Najczęściej wykrywanymi genotypami wirusa HPV o wysokim ryzyku były HPV16, 31, 51 i 52. Wyniki te potwierdzają, że próbki pobrane z pochwy mogą być stosowane zamiennie z wymazami z szyjki macicy w celach przesiewowych w kierunku wirusa HPV.

Autorzy: Abd Latiff, Latiffah, Abdul Rahman, Sabariah, Ahmad, Salwana, Andi Asri, Andi Anggeriana, Dashti, Sareh, Esfehani, Ali Jafarzadeh, Foo, Shirliey Siah Li, Unit, Nor Hafeeza, Wong, Yong Wee

Opublikowano: 1 stycznia 2015

Przeprowadzono badanie mające na celu ocenę dokładności diagnostycznej metod pobierania próbek u 258 kobiet mieszkających w społecznościach lokalnych w Malezji. Porównano próbki pobrane samodzielnie przez kobiety z próbkami pobieranymi przez lekarzy. Samodzielne pobieranie próbek wykazało znaczącą zgodność z metodą stosowaną przez lekarzy w zakresie wykrywania wirusa HPV o wysokim ryzyku (kappa=0,77, 95% CI 0,4–0,98) oraz wirusa HPV o niskim ryzyku (kappa=0,77, 95% CI 0,50–0,92). Zgodność w zakresie diagnozy cytologicznej również była znacząca (kappa=0,62, 95% CI 0,50–0,74). Genotypy wirusa HPV o wysokim ryzyku wykryto u 4,0% badanych, a nieprawidłowe zmiany w szyjce macicy u 2,7%. Średni wiek wynosił 40,4 ± 11,3 roku. U kobiet w okresie menopauzy uzyskano 8,39 razy więcej odpowiednich próbek komórkowych do badania cytologicznego, ale 0,13 razy mniej odpowiednich próbek do oceny wirusologicznej, co sugeruje, że kobiety przed menopauzą mogą uzyskać lepsze próbki HPV poprzez samodzielne pobieranie.

Autorzy: Ashbrown-Barr, Lesley, Austin, Janet, Cadman, Louise, Edwards, Rob, Kleeman, Michelle, Mansour, Diana, Szarewski, Anne, Wilkes, Scott

Opublikowano: 17 listopada 2014

W tym pragmatycznym, randomizowanym badaniu kontrolowanym, obejmującym 6000 kobiet z Newcastle-upon-Tyne, które nie zgłosiły się na rutynowe badania przesiewowe w kierunku raka szyjki macicy, odsetek kobiet, które skorzystały z zestawu do samodzielnego pobrania próbki w celu wykrycia wirusa HPV, wyniósł 13% (411/3000), w porównaniu z 6% (183/3000) kobiet, które odpowiedziały na ponowne zaproszenie na badanie cytologiczne. Oznacza to względne ryzyko równe 2,25 (95% CI 1,90–2,65). W grupie interwencyjnej 247 kobiet (8%) zwróciło samodzielnie pobraną próbkę, a 164 kobiety (5%) zgłosiły się bezpośrednio na badanie cytologiczne. Spośród kobiet, u których wykryto obecność wirusa HPV o wysokim ryzyku onkogenicznym (32/247, 13%), 59% (19/32) następnie zgłosiło się na kontrolne badanie cytologiczne. Wszystkie 8 kobiet skierowane na kolposkopię w grupie interwencyjnej odbyły zaplanowane wizyty.