Program edukacyjny dotyczący samokontroli i samodzielnego zarządzania sobą.

W randomizowanym badaniu kontrolowanym z udziałem 112 kobiet po wczesnym stadium raka piersi uczestniczki zostały losowo przydzielone do standardowej opieki ambulatoryjnej (n=56) lub otwartego systemu opieki prowadzonej przez pielęgniarki, obejmującego psychoedukacyjny program samopomocy (n=56). Program składał się z czterech półdniowych sesji grupowych. Jakość życia mierzono za pomocą kwestionariuszy EORTC QLQ-C30, QLQ-BR23 i HADS na początku badania oraz w odstępach co 6 miesięcy przez dwa lata. Modelowanie regresji liniowej wielopoziomowej wykazało, że przydzielenie do danego rodzaju opieki nie było statystycznie istotnym predyktorem jakości życia w żadnej ze skal, co wskazuje, że kobiety uczestniczące w programie samopomocy nie były w gorszej sytuacji niż te, które otrzymywały standardową opiekę szpitalną.

Zobacz źródło →

W badaniu longitudinalnym, w którym uczestniczyło 50 starszych kobiet (w wieku 65+ lat) z nowotworem piersi we wczesnym stadium, stwierdzono, że uczestniczki grupy interwencyjnej, która korzystała ze wsparcia psychoedukacyjnego (n=24), doświadczyły mniejszego pogorszenia ogólnej jakości życia w porównaniu z grupą kontrolną (n=26) w ciągu sześciu miesięcy obserwacji. Jakość życia oceniano za pomocą kwestionariusza „Quality of Life-Breast Cancer Survey”, składającego się z 50 pytań, na początku badania, po trzech miesiącach i po sześciu miesiącach. Chociaż ogólna jakość życia pogorszyła się u wszystkich uczestniczek w ciągu sześciu miesięcy, to w grupie eksperymentalnej zaobserwowano mniejsze nasilenie tego pogorszenia. Zarówno w grupie interwencyjnej, jak i w grupie kontrolnej odnotowano spadek dobrego samopoczucia fizycznego i psychicznego w okresie od początku badania do sześciu miesięcy. Samopoczucie społeczne poprawiło się od początku badania do trzech miesięcy, ale pogorszyło się po sześciu miesiącach. Do analizy statystycznej wykorzystano metody uogólnionego równania estymacyjnego oraz testy t-Studenta, jednak badanie nie miało wystarczającej mocy statystycznej, aby wykryć istotną statystycznie różnicę między grupami.

Zobacz źródło →