Czi kung.

Systematyczny przegląd 8 badań kontrolowanych (4 badania randomizowane i kontrolowane oraz 4 badania quasi-eksperymentalne, opublikowane w latach 2006–2014) ocenił skuteczność ćwiczeń qigong u 234 pacjentów z nowotworami, którzy uczestniczyli w programie interwencyjnym, w porównaniu z grupą kontrolną liczącą 248 osób oraz grupą 16 zdrowych dorosłych. Siedem badań oceniło wyniki dotyczące stanu fizycznego i psychospołecznego; pięć badań oceniło markery biomedyczne. Jakość życia, opór tętniczy oraz izokinetyczna siła mięśniowa barku wykazały statystycznie istotną poprawę dzięki ćwiczeniom qigong. Czas trwania interwencji w różnych formach qigong (w tym qigong medycznym, chan-chuang qigong i 18 formach tai chi qigong) wynosił od 6 minut do 6 miesięcy. W badaniach mierzono również wyniki dotyczące aspektów psychologicznych, takich jak zmęczenie, nastrój, depresja, jakość snu i funkcje poznawcze; ogólnie wyniki były korzystne, ale niespójne. Markery biomedyczne (białko C-reaktywne, liczba komórek krwi, funkcjonowanie układu odpornościowego) nie wykazały istotnych różnic między grupami. Wyniki w skali jakości Jadada oraz oceny poziomu dowodów według Oxforda wskazywały na ograniczenia metodologiczne w analizowanych badaniach.

Zobacz źródło →

W kontrolowanym badaniu, w którym nie zastosowano losowego podziału na grupy, uczestniczyło 23 kobiety po mastektomii z obrzękiem limfatycznym (11 osób praktykujących qigong i 12 osób z grupy kontrolnej; średni wiek odpowiednio 58,3 ± 10,1 roku i 53,8 ± 4,2 roku). Wykazano, że pojedyncza, sześcioletnia sesja ćwiczeń Tai Chi Internal Qigong (z wykorzystaniem 18 form) znacząco zmniejszyła obwód dotkniętej górnej części ramienia, łokcia, przedramienia i nadgarstka (p < 0,05). Wskaźnik oporu tętniczego uległ zmniejszeniu, natomiast maksymalna prędkość skurczowego przepływu krwi (SV) oraz minimalna prędkość rozkurczowego przepływu krwi (DV) znacząco wzrosły po ćwiczeniach (p < 0,05). Różnice między grupami po badaniu zbliżały się do poziomu istotności statystycznej dla SV (p = 0,018), a dla DV osiągnęły poziom istotności statystycznej (p < 0,001). U uczestników grupy kontrolnej, którzy odpoczywali przez ten sam czas, nie zaobserwowano znaczących zmian. Badanie było przeprowadzone w warunkach pojedynczego ślepego testu, przy czym osoba oceniająca wyniki była nieświadoma przynależności uczestników do poszczególnych grup.

Zobacz źródło →