Autorzy: Carmichael, Amtul R., Kitas, George D., Lahart, Ian, Metsios, George S., Nevill, Alan M.
Opublikowano: 1 lipca 2017
W tym randomizowanym badaniu kontrolowanym z udziałem 32 pacjentek po terapii uzupełniającej w przypadku raka piersi (wiek 52 ± 10 lat, BMI 27,2 ± 4,4 kg/m²), sześcomiesięczna interwencja polegająca na zwiększeniu aktywności fizycznej w domu, z konsultacjami osobistymi i telefonicznymi, została porównana ze standardową opieką. U uczestniczek średnia początkowa wartość względnego V̇O2max wynosiła 25,3 ± 4,7 ml·kg⁻¹·min⁻¹, co zostało sklasyfikowane jako „niska” w odniesieniu do wieku i płci. Analizy oparte na wielkości efektu wykazały prawdopodobieństwo przynajmniej niewielkich korzystnych efektów na bezwzględną i względną wartość V̇O2max (wielkość efektu d = 0,44 i d = 0,40 odpowiednio) oraz na całkowitą aktywność fizyczną o umiarkowanym natężeniu (wielkość efektu d = 0,73 i d = 0,59 odpowiednio) w grupie interwencyjnej w porównaniu ze standardową opieką.
