Terapia Akceptacji i Zaangażowania

Zalecane

2 badań · 1 zalecenie

Ostatnia aktualizacja: 25 lutego 2026

Terapia Akceptacji i Zaangażowania – Rak piersi
Zalecane2 badań

Terapia akceptacji i zaangażowania zmniejsza uczucie zmęczenia i poprawia jakość snu u pacjentek z rakiem piersi.

Dwa randomizowane badania kontrolowane, w których wzięło udział łącznie 59 osób, oceniały skuteczność terapii akceptacji i zaangażowania (ACT) w leczeniu raka piersi. W badaniu z udziałem 47 pacjentów z przerzutami sześć sesji ACT prowadzonych telefonicznie spowodowało umiarkowane zmniejszenie zmęczenia (współczynnik Cohena d = -0,43) i zaburzeń snu (d = -0,43) po 12 tygodniach, co dało lepsze wyniki niż w grupie kontrolnej, która otrzymywała jedynie edukację i wsparcie (odpowiednio d = -0,24 i -0,18). U uczestników terapii ACT zaobserwowano również większy spadek wpływu zmęczenia na codzienne funkcjonowanie (d = -0,23 do -0,31) w porównaniu z minimalnymi zmianami w grupie kontrolnej (d = -0,03 do 0,07), przy czym odsetek osób pozostających w programie po 8 tygodniach wynosił 83%. Drugie badanie, przeprowadzone na 12 kobietach, porównywało ACT (8 sesji: 3 indywidualne, 5 grupowe) z terapią kontroli poznawczej. Wyniki wykazały, że ACT przynosi lepsze rezultaty w zakresie redukcji lęku, depresji i poprawy jakości życia, a największe różnice zaobserwowano po 12 miesiącach obserwacji. Korzyści płynące z terapii ACT były związane z utrzymującym się zwiększeniem aktywności behawioralnej pomimo trwającego stresu emocjonalnego.

Dowody

Autorzy: Bricker, Jonathan, Champion, Victoria L., Hirsh, Adam T., Johns, Shelley A., Li, Ruohong, Miller, Kathy D., Mina, Lida, Mosher, Catherine E., Newton, Erin V., Schneider, Bryan, Secinti, Ekin, Storniolo, Anna Maria

Opublikowano: 12 stycznia 2018

W tym randomizowanym kontrolowanym badaniu 47 objawowych pacjentek z przerzutowym rakiem piersi, sześć sesji telefonicznych ACT wykazało obiecujące efekty w zakresie zaburzeń objawowych. Po 12 tygodniach od rozpoczęcia badania uczestnicy ACT wykazali umiarkowane zmniejszenie zmęczenia (d Cohena = -0,43) i zaburzeń snu (d Cohena = -0,43), w porównaniu z mniejszymi poprawami w grupie kontrolnej otrzymującej edukację/wsparcie (d = -0,24 dla zmęczenia, d = -0,18 dla zaburzeń snu). Uczestnicy ACT wykazali również zmniejszenie zakłóceń zmęczenia (d = -0,23 do -0,31) i zaburzeń związanych ze snem po 8 i 12 tygodniach, podczas gdy uczestnicy grupy kontrolnej wykazali minimalną zmianę (d = -0,03 do 0,07). Badanie wykazało wysoką wykonalność z 64% wskaźnikiem kwalifikacji do badania przesiewowego i 83% retencją po 8 tygodniach. Różnice między grupami nie osiągnęły istotności statystycznej, co wskazuje na wstępne, ale obiecujące wyniki wymagające dalszych badań.

Autorzy: Gutierrez, Olga, Luciano, Carmen, Páez, Marisa Beatriz

W randomizowanym badaniu kontrolowanym 12 kobietom zdiagnozowanym i leczonym z powodu raka piersi przydzielono protokół terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), kładący nacisk na strategie akceptacji (n=6), lub protokół oparty na poznawczo-behawioralnej terapii, koncentrujący się na strategiach kontroli poznawczej (n=6). Terapia składała się z 8 sesji (3 indywidualne, 5 grupowych; w każdej grupie uczestniczyły 3 kobiety). Pomiarów poziomu lęku, depresji, jakości życia oraz wpływu choroby na ważne obszary życia dokonywano przed rozpoczęciem terapii, po jej zakończeniu oraz po 3, 6 i 12 miesiącach. Grupa korzystająca z terapii ACT wykazała lepsze wyniki w porównaniu z grupą stosującą terapię opartą na kontroli poznawczej, a największe różnice zaobserwowano po 12 miesiącach. Zmiany związane z terapią ACT były szczególnie powiązane z utrzymywaniem się aktywizacji behawioralnej, nawet gdy nadal występował dyskomfort emocjonalny i cierpienie.