Gewichtsverlies

Aanbevolen

3 studies · 1 aanbeveling

Laatst bijgewerkt: 25 februari 2026

Aanbevolen3 studies

Het bereiken en behouden van een gezond lichaamsgewicht vermindert het risico op diabetes type 2 aanzienlijk.

Drie grootschalige onderzoeken met in totaal meer dan 364.000 deelnemers uit verschillende Europese landen tonen aan dat het lichaamsgewicht een belangrijke, beïnvloedbare factor is bij de preventie van type 2-diabetes. Een analyse met behulp van Mendeliaanse randomisatie bij 337.536 deelnemers aan de UK Biobank toonde een causaal verband aan: elke stijging van 4,1 kg/m² in de BMI verhoogde het risico op diabetes met een factor 2,72 (95% BI 2,33–3,29). De EPIC-InterAct case-cohortstudie (11.559 gevallen van diabetes, 15.258 subcohorten) toonde aan dat het corrigeren voor de BMI de beschermende werking van voedingsvezels tegen diabetes verminderde (HR 0,82, 95% BI 0,69–0,97), wat bevestigt dat gewicht een onafhankelijke mediator is. Een multicohortanalyse in vier landen toonde aan dat personen zonder obesitas en andere gedragsmatige risicofactoren gemiddeld ongeveer zes jaar langer leefden zonder chronische ziekten dan personen met twee of meer risicofactoren. Obesitas verminderde onafhankelijk van geslacht of nationaliteit zowel de gezonde levensverwachting als de levensverwachting zonder ziekte.

Bewijs

A data-driven approach for studying the role of body mass in multiple diseases: a phenome-wide registry-based case-control study in the UK Biobank

Auteurs: Biener, Bowden, Burgess, Burgess, Burgess, Bycroft, Chaker, Chiolero, Cronin, Davies, Denny, Dixon, Gkatzionis, Hartwig, Hemani, Kulkarni, Lau, Locke, Michailidou, Millard, Nyberg, Panoutsopoulou, Ruhl, Schoemaker, Sudlow, Sun, Todd, Tyrrell, Verbanck, Verma, Wills, Xu

Gepubliceerd: 1 januari 2019

In deze case-controlstudie met 337.536 deelnemers van de UK Biobank in de leeftijd van 37 tot 73 jaar, toonde een Mendeliaanse randomisatieanalyse aan dat genetisch bepaalde BMI causaal verband hield met diabetes type 2, met een odds ratio van 2,72 (95% CI 2,33-3,29) per toename van één standaarddeviatie (4,1 kg/m²) in BMI. Dit verband doorstond de strenge Bonferroni-correctie (p<5,4×10⁻⁵) en vertoonde consistent bewijs in alle vijf gevoeligheidsanalysemethoden, waaronder gewogen mediaan, gewogen modus en Egger-regressie.

Bron bekijken →

Smoking, physical inactivity and obesity as predictors of healthy and disease-free life expectancy between ages 50 and 75 : a multicohort study

Auteurs: Aalto, Ville, Goldberg, Marcel, Hanson, Linda Magnuson, Head, Jenny, Kawachi, Ichiro, Kivimaki, Mika, Stenholm, Sari, Vahtera, Jussi, Westerlund, Hugo, Zaninotto, Paola, Zins, Marie

Gepubliceerd: 1 augustus 2016

Een meerjarige studie die in Engeland, Finland, Frankrijk en Zweden werd uitgevoerd, analyseerde drie aanpasbare risicofactoren – roken, gebrek aan lichaamsbeweging en obesitas (BMI ≥ 30 kg/m²) – als voorspellers van de verwachte levensduur zonder chronische ziekten, voor mensen tussen de 50 en 75 jaar. Diabetes was een van de vier onderzochte chronische ziekten. Personen zonder gedragsmatige risicofactoren konden gemiddeld zes jaar langer leven zonder chronische ziekten en acht jaar langer in goede gezondheid, vergeleken met personen met ten minste twee risicofactoren. Obesitas als afzonderlijke risicofactor bleek onafhankelijk samen te hangen met een verkorting van het aantal gezonde jaren en jaren zonder ziekte. Geslachtsspecifieke analyses met behulp van meerfasige levensverwachtingstabellen toonden geen significante verschillen aan tussen de vier nationale cohorten.

Bron bekijken →

Dietary fibre and incidence of type 2 diabetes in eight European countries: the EPIC-InterAct Study and a meta-analysis of prospective studies.

Auteurs: InterAct Consortium

Gepubliceerd: 1 juli 2015

In de EPIC-InterAct case-cohortstudie (11.559 gevallen van type 2-diabetes die werden geïdentificeerd gedurende een follow-upperiode van 10,8 jaar, met een subgroep van 15.258 deelnemers) werd een omgekeerde relatie waargenomen tussen de totale inname van voedingsvezels en het risico op diabetes (HR 0,82, 95% BI 0,69–0,97 voor kwartiel 4 versus kwartiel 1). Deze relatie werd echter minder sterk en was na correctie voor de BMI niet langer statistisch significant. Dit patroon suggereert dat het lichaamsgewicht gedeeltelijk een rol speelt in de beschermende werking van vezels tegen type 2-diabetes, wat het belang onderstreept van gewichtsbeheersing als een onafhankelijke en effectieve strategie voor diabetespreventie.

Bron bekijken →