stoppen met roken

In de Noorse studie naar vrouwen en kanker, waarbij ongeveer 170.000 vrouwen werden onderzocht, bleek een hogere HLI-score samen te hangen met een lager risico op alvleesklierkanker. De HLI omvat vijf aanpasbare levensstijlfactoren: lichamelijke activiteit, BMI, roken, alcoholgebruik en voeding. Roken werd geïdentificeerd als een bijzonder belangrijke factor die bijdraagt aan verschillende van de waargenomen verbanden tussen levensstijl en het voorkomen van kanker. Cox-regressiemodellen werden gebruikt om deze verbanden in deze nationale prospectieve cohortstudie te schatten.

Bron bekijken →

Deze Noordse tweelingenstudie volgde 127.575 deelnemers gedurende gemiddeld 27 jaar. Alvleesklierkanker was een van de acht soorten kanker die in verband werden gebracht met tabaksgebruik en werden geanalyseerd, waarbij in totaal 7.379 gevallen werden vastgesteld over alle onderzochte locaties. Huidige rokers hadden meer dan het dubbele risico (HR 2,14, 95% BI: 1,95–2,34) vergeleken met mensen die nog nooit gerookt hebben. Voormalige rokers hadden een HR van 1,31 (95% BI: 1,17–1,48). Van de 109 niet-identieke tweelingenparen bleek dat de rokende helft een HR had van 1,85 (95% BI: 1,15–2,98), wat het verhoogde risico bevestigde, zelfs na correctie voor dezelfde genetische achtergrond.

Bron bekijken →

In deze prospectieve cohortstudie onder 149.243 Noorse vrouwen, die gevolgd werden tot en met december 2019, hadden mensen die ooit gerookt hadden een 66% hoger risico op alvleesklierkanker in vergelijking met mensen die nog nooit gerookt hadden (HR = 1,66; 95%-BI = 1,34–2,06). Huidige rokers hadden een 2,39 keer hoger risico (HR = 2,39; 95%-BI = 1,90–3,02), terwijl voormalige rokers een niet-significant hogere kans van 10% hadden (HR = 1,10; 95%-BI = 0,85–1,42). Er werd een dosis-responsrelatie waargenomen: het roken van meer dan 15 sigaretten per dag ging gepaard met een 77% hoger risico (HR = 1,77; 95%-BI = 1,26–2,48), en het roken gedurende meer dan 30 jaar ging gepaard met een 89% hoger risico (HR = 1,89; 95%-BI = 1,44–2,48). Multivariabele modellen werden gebruikt om te corrigeren voor leeftijd, opleidingsniveau, BMI en fysieke activiteit.

Bron bekijken →

In deze prospectieve cohortstudie met 184.559 deelnemers die gemiddeld 16,9 jaar werden gevolgd, werden 1.532 nieuwe gevallen van alvleesklierkanker vastgesteld. Roken bleek sterk geassocieerd met een verhoogd risico op alvleesklierkanker: bij minder dan 20 pakjaren was het relatieve risico (RR) 1,43 (95% CI 1,19-1,73), terwijl bij 20 of meer pakjaren het RR 1,76 (95% CI 1,46-2,12) was. Deze dosis-responsrelatie geeft aan dat zwaarder roken een progressief groter risico met zich meebrengt, waarbij langdurige zware rokers een 76% hoger risico op alvleesklierkanker hebben vergeleken met niet-rokers.

Bron bekijken →

In de Malmö-studie naar voeding en kanker, een prospectieve populatiegerichte cohortstudie met 28.098 deelnemers die gedurende een bepaalde periode werden gevolgd met behulp van Cox-regressiemodellen voor proportionele risico's, werd bevestigd dat roken een van de belangrijkste risicofactoren is voor alvleesklierkanker. Uit de analyse bleek verder dat het risico bij vrouwen groter is dan bij mannen. Alvleesklierkanker vertegenwoordigt 3% van alle nieuwe kankergevallen in ontwikkelde landen, maar staat toch op de zevende plaats als meest voorkomende oorzaak van sterfte door kanker, wat het belang onderstreept van risicofactoren die kunnen worden beïnvloed. De analyses waarbij rekening werd gehouden met geslacht binnen deze grote Scandinavische cohort voegt bewijs toe aan bestaande gegevens dat tabaksgebruik een belangrijke rol speelt bij de ontwikkeling van alvleesklierkanker, en dat vrouwen mogelijk gevoeliger zijn voor deze schadelijke effecten.

Bron bekijken →

Analyse van meer dan 2 miljoen willekeurig geselecteerde personen uit de algemene bevolking heeft het risico op alvleesklierkanker in verband gebracht met de levenslange rookstatus. Het aanpassen van leefstijlrisicofactoren, met name roken, kan het risico op alvleesklierkanker met wel 27% verminderen. Dierstudies met genetisch gemodificeerde muismodellen van voorstadia van alvleesklierkanker bevestigden verder de rol van tabaksrook bij het activeren van alvleesklierkanker door veranderingen in het immuunmicro-omgeving.

Bron bekijken →

In deze prospectieve cohortstudie onder 51.251 Chinese mannen en vrouwen in de leeftijd van 45 tot 74 jaar, die gevolgd werden tot december 2011, ontwikkelden 194 personen alvleesklierkanker. Van degenen die ooit gerookt hadden, vertoonden mensen met een te laag gewicht (BMI <18,5 kg/m²) een significant verhoogd risico op alvleesklierkanker in vergelijking met mensen met een BMI van 21,5–24,4 kg/m² (HR = 1,99, 95% BI = 1,03–3,84). De interactie tussen de BMI en rookgedrag was statistisch significant (p = 0,018). Deze relatie werd sterker nadat de eerste drie jaar van de follow-up waren uitgesloten, wat suggereert dat deze niet het gevolg was van een omgekeerd causaal verband met een preklinische aandoening.

Bron bekijken →