Vitamine D

In de EPIC-Norfolk-studie, waarbij 14.624 mannen en vrouwen in de leeftijd van 42 tot 82 jaar werden gevolgd van 1998-2000 tot maart 2015, werden 1.183 fracturen geregistreerd. Na volledige correctie voor leeftijd, geslacht, maand, BMI, rookgedrag, alcoholgebruik, gebruik van supplementen en eerdere fracturen met behulp van Cox-regressiemodellen bleek dat deelnemers met een serumwaarde van 25(OH)D van 50-70 nmol/L een 29% lager risico op fracturen hadden (HR 0,71) in vergelijking met de groep met de laagste waarde (<30 nmol/L). De vitamine D-categorieën werden als volgt gedefinieerd: <30, 30-50, 50-70, 70-90 en >90 nmol/L. De voor leeftijd en geslacht gecorrigeerde risicoverhoudingen in de verschillende vitamine D-categorieën verschilden niet significant voordat er aanvullende covariaten werden meegenomen. Bij oudere volwassenen (>65 jaar) vertoonde het verband een J-vormig patroon in plaats van een lineair patroon.

Bron bekijken →

De klinische richtlijn beschrijft een tekort aan vitamine D en een vitamine D-deficiëntie, vastgesteld door lage serumwaarden van 25-OH-vitamine D, als factoren die direct verband houden met osteoporose en een verminderde botmineraaldichtheid. De richtlijn benadrukt dat vitamine D essentieel is voor het handhaven van een stabiel calciumgehalte in het bloed en voor het metabolisme van de botten. Populaties die onvoldoende zonlicht krijgen – waaronder mensen op hogere breedtegraden waar er minder zonlicht is in de winter – worden aangemerkt als bijzonder kwetsbaar voor een vitamine D-tekort en daaropvolgend verlies van botdichtheid. Regelmatige controle en het handhaven van voldoende vitamine D-waarden wordt aanbevolen als standaardzorg voor risicogroepen.

Bron bekijken →