Purinerijke voedingsmiddelen

Uit een gemeenschapsonderzoek in Kelurahan Kereng Bangkirai met behulp van GCU-testen met bloedlancetten en urinezuurstrips bleek dat 41,9% (13 van de 31 respondenten) een verhoogd urinezuurgehalte had, terwijl 58,1% (18 respondenten) een normaal gehalte had. De conclusie van het onderzoek was dat het essentieel is om voedingsmiddelen die het urinezuurgehalte verhogen te vermijden voor mensen met een verhoogd risico op jicht. De hoge prevalentie van urinezuur in de gemeenschap onderstreept het belang van het monitoren van de purine-inname.

Bron bekijken →

Deze systematische review, uitgevoerd onder 315 patiënten met spinale jicht, toonde aan dat de patiëntkenmerken overeenkwamen met die van systemische jicht, met een mannelijke dominantie van 81% en een gemiddelde leeftijd van 58,1 jaar. Het aantal publicaties over gevallen van spinale jicht is sinds 1950 toegenomen, met meldingen van instellingen in Azië (37,8%, n=119) en Noord-Amerika (30,5%, n=96). Farmacologische behandeling werd beschreven voor 34,2% van de patiënten (n=108), terwijl 46,3% een chirurgische ingreep nodig had. De bevinding dat spinale jicht overeenkomsten vertoont met systemische jicht ondersteunt de toepassing van standaard dieetrichtlijnen voor jicht om deze ernstige complicatie mogelijk te voorkomen.

Bron bekijken →

Bij een screening van 56 deelnemers in Pondok Labu, Indonesië, bleek dat 46 personen (82,1%) die niet vaak purinerijke voedingsmiddelen consumeerden, een lager risico op jicht hadden. Van alle deelnemers hadden 24 personen (42,9%) een verhoogd urinezuurgehalte tijdens de screening. De studie wees uit dat de consumptie van purinerijke voedingsmiddelen een belangrijke, beïnvloedbare risicofactor is voor de ontwikkeling van jicht.

Bron bekijken →

Een screeningsonderzoek in Bandar Klippa, district Percut Sei Tuan (2022) wees uit dat de inname van purines en xanthines via de voeding de belangrijkste beïnvloedbare risicofactoren zijn voor een verhoogd urinezuurgehalte in het bloed. De screeningsdrempel van 6,8 mg/dl markeert de oplosbaarheidsgrens van urinezuur in het bloed, waarboven kristallisatie optreedt (hyperurikemie). Langdurige hyperurikemie kan bij een deel van de getroffen personen leiden tot jicht. Het voorlichtingsprogramma in de gemeenschap was gericht op het verbeteren van de kennis over urinezuurniveaus om het risico op jicht te verlagen bij deelnemers die een bloedtest op urinezuur ondergingen.

Bron bekijken →

De prospectieve cohortstudie NOR-Gout, waaraan 211 jichtpatiënten deelnamen, toonde aan dat jichtaanvallen kunnen ontstaan na een purinerijk dieet. Met een follow-up van 88,2% na 1 jaar (n=186) en 82,0% na 2 jaar (n=173) liet de studiepopulatie (gemiddelde leeftijd 56,4 jaar, 95,3% mannen, gemiddelde ziekteduur 7,8 jaar) zien dat purines in de voeding een erkende trigger blijven voor het optreden van jichtaanvallen bij patiënten die een urinezuurverlagende therapie ondergaan.

Bron bekijken →

De ACR-richtlijn voor jicht uit 2020, gebaseerd op een systematische review van het beschikbare bewijsmateriaal en de GRADE-methodologie, behandelt dieetbeperking van purine als onderdeel van leefstijlmanagementaanbevelingen. Het richtlijnpanel bestond uit 8 mannelijke patiënten met jicht die input gaven over patiëntvoorkeuren en -perspectieven. Dieetaanpassingen gericht op purine-inname zijn opgenomen in de 42 aanbevelingen die zijn gegenereerd via het op bewijs gebaseerde consensusproces.

Bron bekijken →

De richtlijn van de British Society for Rheumatology (bewijsniveau III, aanbevelingssterkte 92%) adviseert om overmatige inname van purinerijke voedingsmiddelen te vermijden als onderdeel van een alomvattend dieetbeheer bij jicht. Deze aanbeveling is geïntegreerd in een evenwichtige voedingsaanpak die arm is aan vet en toegevoegde suikers, rijk aan groenten en vezels, en is ontworpen om patiënten te helpen een serumurinezuurspiegel van minder dan 300-360 μmol/L te bereiken en te behouden.

Bron bekijken →

Deze overkoepelende review analyseerde 107 Mendeliaanse randomisatiestudies met 56 unieke gezondheidsuitkomsten. Slechts één uitkomst – jicht – vertoonde overtuigend causaal bewijs dat hoge serumurinezuurspiegels koppelt aan een verhoogd risico op de ziekte (P<0,01). De Mendeliaanse randomisatiemethode biedt sterk genetisch bewijs voor causaliteit, omdat genetische varianten worden gebruikt als instrumentele variabelen om de causale relatie tussen serumurinezuur en gezondheidsuitkomsten te beoordelen, waardoor vertekening door confounding en omgekeerde causaliteit wordt geminimaliseerd.

Bron bekijken →

Een case-control-studie onder 152 oudere deelnemers (76 gevallen, 76 controles) in Puskesmas Tanjungsari Pacitan toonde een statistisch significant verband aan tussen purine-inname en het voorkomen van jicht (p<0,001). De gevallen werden geselecteerd via eenvoudige willekeurige steekproeven, terwijl de controles werden gematcht uit de naaste buren. Een chi-kwadraat-analyse bevestigde het verband tussen de consumptie van purine via de voeding en de ontwikkeling van jicht in deze populatie in Oost-Java, waar de prevalentie van jicht onder ouderen 26,4% bedraagt.

Bron bekijken →

De richtlijn van het 3e initiatief is ontwikkeld via formele stemprocedures met 78 internationale reumatologen die systematische literatuuronderzoeken hebben uitgevoerd in verschillende databases, waaronder Medline, Embase en Cochrane CENTRAL. De studies werden onafhankelijk door twee personen beoordeeld voor data-extractie en risicobeoordeling. Dieetmanagement, inclusief purinebeperking, kwam aan bod in de zes aanbevelingen gericht op de behandeling van jicht. De multinationale consensus uit 14 landen behaalde een gemiddelde overeenstemmingsscore van 8,7 op 10, waarmee dieetaanpassingen als onderdeel van een integrale jichtzorg worden ondersteund.

Bron bekijken →

De klinische richtlijn van de Italiaanse Vereniging voor Reumatologie, ontwikkeld door een multidisciplinair panel bestaande uit reumatologen, nefrologen, cardiologen en experts op het gebied van evidence-based medicine, heeft twaalf EULAR-stellingen aangepast aan de Italiaanse context. De systematische review verzamelde specifiek aanvullend bewijs over de rol van voeding bij de niet-farmacologische behandeling van jicht. De richtlijn maakte gebruik van EULAR-ordinale en visuele analoge schalen om de sterkte van de aanbevelingen te meten, waarbij waar mogelijk gegevens over werkzaamheid en veiligheid uit gerandomiseerde gecontroleerde studies (RCT's) werden gecombineerd in meta-analyses. Voedingsinterventie werd door middel van Delphi-consensus onder het expertpanel als prioritaire onderzoeksvraag aangemerkt.

Bron bekijken →

Een case-controlstudie met 196 deelnemers (98 gevallen, 98 controles) in Masohi toonde aan dat de consumptie van purinerijke voedingsmiddelen de hoogste odds ratio had voor jichtartritis, namelijk OR = 5,14 (95% CI: 2,80-9,44). Multivariabele logistische regressieanalyse bevestigde dat de consumptie van purinerijke voedingsmiddelen de meest dominante factor was die de incidentie van jicht beïnvloedde (p = 0,000). De studie concludeerde dat aanpassing van het voedingspatroon noodzakelijk is voor jichtpatiënten.

Bron bekijken →

De ACR-richtlijn stelt dat jicht ontstaat door een overmatige hoeveelheid urinezuur in het lichaam, gedefinieerd als een serumuraatwaarde boven 6,8-7,0 mg/dl. De richtlijn adviseert om de serumuraatwaarde onder de 6 mg/dl te houden, vaak zelfs onder de 5 mg/dl, om een duurzame verbetering van de symptomen te bereiken. Patiëntenvoorlichting over voeding en leefstijl wordt in deze klinische richtlijn, die is ontwikkeld met input van 22 deskundigen, genoemd als een essentiële therapeutische maatregel bij de behandeling van jicht.

Bron bekijken →

In een case-crossoverstudie met 633 jichtpatiënten werd de purine-inname in de twee dagen voorafgaand aan jichtaanvallen vergeleken met controleperioden. Vergeleken met het laagste kwintiel van de totale purine-inname, namen de odds ratio's voor terugkerende jichtaanvallen progressief toe: 1,17, 1,38, 2,21 en 4,76 voor elk oplopend kwintiel (p voor trend <0,001). Purines van dierlijke oorsprong vertoonden een sterkere associatie met odds ratio's van 1,42, 1,34, 1,77 en 2,41 over de kwintielen (p voor trend <0,001). Purines van plantaardige oorsprong hadden een zwakkere associatie met odds ratio's van 1,12, 0,99, 1,32 en 1,39 (p=0,04). Het effect bleef bestaan ongeacht geslacht, alcoholgebruik of medicatiegebruik, waaronder allopurinol, NSAID's en colchicine.

Bron bekijken →

De systematische review evalueerde het advies om de inname van purines via de voeding te verminderen als preventieve interventie tegen terugkerende jichtaanvallen. Aangezien 80% van de jichtpatiënten binnen 3 jaar een terugval ervaart, zijn preventiestrategieën cruciaal. De review doorzocht Medline, Embase, The Cochrane Library en andere databases tot juni 2008 en identificeerde 21 studies die aan de inclusiecriteria voldeden. Een GRADE-evaluatie werd uitgevoerd om de bewijskwaliteit voor purinebeperking te beoordelen in combinatie met andere interventies, waaronder alcoholreductie en gewichtsverlies.

Bron bekijken →