Lichamelijke activiteit

In een pre-experimentele studie met een pre-test en post-test design met één groep werden 25 oudere deelnemers met jichtartritis onderzocht in Yayasan Al-Marhamah, Tarakan City. Vóór de oefeninterventie ervoer de meerderheid matige pijn (schaal 4-6) zoals gemeten met de Numerieke Pijnscore (NRS). Na deelname aan het oefenprogramma voor ouderen rapporteerde de meerderheid milde pijn (schaal 1-3). Analyse met de Wilcoxon signed-rank test toonde een statistisch significante vermindering van de pijn aan met p = 0,001 (< 0,05), wat het gunstige effect van de oefeninterventie op jichtartritispijn bevestigt.

Bron bekijken →

Een gezondheidsonderzoek onder 31 deelnemers in Kelurahan Kereng Bangkirai wees uit dat 41,9% (13 respondenten) een verhoogd urinezuurgehalte had, waarvoor interventie nodig was. De aanbevelingen voor gezondheidsvoorlichting benadrukten dagelijkse lichaamsbeweging als een belangrijke leefstijlaanpassing voor het behoud van een gezond urinezuurgehalte. De overige 58,1% met een normaal urinezuurgehalte werd eveneens geadviseerd om regelmatig te bewegen om hun gezondheid te behouden.

Bron bekijken →

Uit een onderzoek onder 56 leden van de gemeenschap bleek dat 47 deelnemers (83,9%) die regelmatig aan lichaamsbeweging deden, een lager risicoprofiel voor jicht hadden. Gebrek aan lichaamsbeweging werd geïdentificeerd als een van de zes belangrijkste risicofactoren voor jicht, naast obesitas, een purinerijk dieet, alcoholgebruik, roken en een familiaire aanleg.

Bron bekijken →

Het gemeenschapsonderzoeksprogramma van 2022 in het district Percut Sei Tuan identificeerde fysieke activiteit als een factor die van invloed is op de urinezuurspiegel in het bloed, samen met een purinerijk dieet, alcoholgebruik, etniciteit en leeftijd. Hyperurikemie (urinezuurspiegel in het bloed boven 6,8 mg/dl) is de aandoening waarbij urinezuur de oplosbaarheidsgrens in het bloed overschrijdt. De educatieve interventie was gericht op het vergroten van het bewustzijn in de gemeenschap over deze beïnvloedbare factoren om de progressie van hyperurikemie naar symptomatische jicht, gekenmerkt door ernstige gewrichtspijn, te voorkomen.

Bron bekijken →

De prospectieve cohortstudie met 444 jichtpatiënten omvatte onvoldoende fysieke activiteit in het multivariate logistische regressiemodel voor de analyse van risicofactoren voor type 2 diabetes mellitus (T2DM). Gedurende een mediane follow-up van 5,66 jaar ontwikkelde 24,3% van de deelnemers diabetes. Hoewel de studie zich primair richtte op jichtspecifieke factoren, werd het niveau van fysieke activiteit samen met andere beïnvloedbare factoren, waaronder voeding en een BMI ≥ 30 kg/m², meegenomen in de uitgebreide risicobeoordeling.

Bron bekijken →

Deze prospectieve cohortstudie volgde 444 jichtpatiënten zonder diabetes gedurende 2 tot 8 jaar. Onvoldoende lichaamsbeweging was een van de onderzochte risicofactoren voor het ontwikkelen van diabetes type 2. Tijdens de follow-up ontwikkelden 108 patiënten (24,3%) diabetes type 2. De studie benadrukte het belang van het aanpakken van beïnvloedbare leefstijlfactoren, waaronder het niveau van lichaamsbeweging, om metabole complicaties bij jichtpatiënten te verminderen.

Bron bekijken →

In deze prospectieve cohortstudie werden 444 jichtpatiënten gedurende 2 tot 8 jaar gevolgd, waarvan 108 (24,3%) type 2 diabetes ontwikkelden. Onvoldoende fysieke activiteit werd meegenomen in de beoordeling van de conventionele, beïnvloedbare risicofactoren. De studie toonde aan dat jichtpatiënten een verhoogd risico op diabetes hebben, gerelateerd aan zowel traditionele factoren als jichtspecifieke mechanismen, waaronder hyperurikemie en microkristallijne ontsteking. Dit benadrukt het belang van het aanpakken van beïnvloedbare leefstijlfactoren.

Bron bekijken →

Een case-controlstudie onder 34 oudere deelnemers van Posyandu Cinta Lansia Banguntapan Bantul onderzocht de relatie tussen fysieke activiteit en urinezuurspiegel. Fysieke activiteit bleek statistisch significant samen te hangen met jicht (p-waarde = 0,007). Deelnemers met onvoldoende fysieke activiteit hadden 15 keer meer kans om jicht te ontwikkelen dan deelnemers met voldoende activiteit (OR = 15,00). Voor de dataverzameling werd gebruikgemaakt van de PAL-vragenlijst (Physical Activity Level) en voor de analyse van de gegevens werd de chi-kwadraat toets toegepast. Op basis van deze bevindingen adviseerden de onderzoekers dat de oudere medewerkers van de posyandu hun bewegingsprogramma's ter preventie van jicht zouden verbeteren.

Bron bekijken →

In een case-controlstudie onder 152 ouderen in Pacitan, Oost-Java, werd de relatie tussen lichaamsbeweging en jicht onderzocht. Door 76 gevallen te vergelijken met 76 gematchte controles, toonde een chi-kwadraatanalyse een statistisch significant verband aan tussen bewegingsgewoonten en het voorkomen van jicht (p<0,001). De onderzoekspopulatie was afkomstig uit een regio in Oost-Java met een prevalentie van 26,4% jicht onder ouderen, waarbij Pacitan specifiek een prevalentie van 13,2% rapporteerde. Gebrek aan regelmatige lichaamsbeweging werd geïdentificeerd als een significante risicofactor voor het ontwikkelen van jicht.

Bron bekijken →