Regelmatige jichtaanvallen

In deze prospectieve cohortstudie met 444 jichtpatiënten, die gedurende een mediane periode van 5,66 jaar werden gevolgd, ontwikkelden 108 patiënten (24,3%) diabetes mellitus type 2. Multivariabele logistische regressie toonde aan dat het ervaren van ≥4 artritisaanvallen per jaar de sterkste onafhankelijke risicofactor was voor de ontwikkeling van diabetes mellitus type 2, met een odds ratio van 5,23 (95% CI: 2,98–9,19; p=0,0001). Dit vijfvoudig verhoogde risico bleef significant na correctie voor andere variabelen, waaronder BMI, leeftijd, lichamelijke activiteit, voeding en medicatiegebruik.

Bron bekijken →

In deze prospectieve cohortstudie met 444 jichtpatiënten, die gedurende 2 tot 8 jaar werden gevolgd, bleek het hebben van meer dan 4 jichtaanvallen per jaar significant geassocieerd te zijn met de ontwikkeling van diabetes type 2. Van de patiënten die diabetes ontwikkelden, had 67,6% frequente aanvallen, vergeleken met slechts 31,6% van degenen die diabetesvrij bleven (p=0,001). Logistische regressie bevestigde dat meer dan 4 jichtaanvallen per jaar het diabetesrisico onafhankelijk verhoogden, wat erop wijst dat microkristallijne ontsteking bijdraagt aan metabole disfunctie.

Bron bekijken →

In het prospectieve cohort van 444 jichtpatiënten hadden degenen die type 2 diabetes ontwikkelden significant vaker artritisaanvallen. Van de patiënten die diabetes ontwikkelden, had 67,6% meer dan 4 jichtaanvallen per jaar, vergeleken met slechts 31,6% van degenen die geen diabetes ontwikkelden (p=0,001). Logistische regressie bevestigde dat meer dan 4 jichtaanvallen per jaar onafhankelijk het risico op het ontwikkelen van type 2 diabetes verhogen.

Bron bekijken →

In deze prospectieve cohortstudie onder jichtpatiënten, die gedurende 6 maanden werden gevolgd, waren de serum-CA72-4-waarden significant verhoogd bij patiënten met jichtartritis, met een mediaan van 4,55 U/ml (IQR 1,56-32,64), vergeleken met patiënten met hyperurikemie (1,47 U/ml (IQR 0,87-3,29)), gezonde controles (1,59 U/ml (IQR 0,99-3,39)) en andere vormen van artritis, waaronder reumatoïde artritis (RA) (1,58 U/ml), artrose (OA) (1,54 U/ml), spondyloartritis (SpA) (1,56 U/ml) en septische artritis (1,38 U/ml). Een verhoogde CA72-4-waarde boven 6,9 U/ml was de sterkste voorspeller van jichtaanvallen met een hazard ratio van 3,889. Profylactische colchicine bleek significant effectief, met name bij patiënten met hoge CA72-4-waarden (P = 0,014).

Bron bekijken →

Deze prospectieve cohortstudie volgde 1164 jichtpatiënten gedurende 36 maanden in 20 huisartsenpraktijken. Er werden zes verschillende opvlammingspatronen geïdentificeerd: 'frequent en aanhoudend' (n=95, 8%), 'geleidelijk verergerend' (n=276, 24%), 'frequent en vervolgens verbeterend' (n=14, 1%), 'matig frequent' (n=287, 25%), 'matig frequent en vervolgens verbeterend' (n=143, 12%) en 'zelden' (n=349, 30%). De categorieën 'frequent en aanhoudend', 'geleidelijk verergerend' en 'frequent en vervolgens verbeterend' hadden het hoogste percentage patiënten met een geschatte glomerulaire filtratiesnelheid van <60 ml/minuut/1,73 m². Patiënten met zelden voorkomende opvlammingen vertoonden lagere serumuraatspiegels, wat suggereert dat patiënten met frequente opvlammingen baat kunnen hebben bij een herbeoordeling door een arts.

Bron bekijken →

Van de 1164 jichtpatiënten die gedurende 36 maanden werden gevolgd, vertegenwoordigden de categorieën 'geleidelijk verslechterend' (n=276) en 'frequent en aanhoudend' (n=95) samen ongeveer 32% van de deelnemers. Beide categorieën hadden het hoogste percentage leden met een geschatte glomerulaire filtratiesnelheid van <60 ml/minuut/1,73 m² en een sociaaleconomische achterstand. De categorie 'sporadische' opvlammingen (n=349, 30% van de cohort) was geassocieerd met lagere serumuraatspiegels, wat suggereert dat patiënten met frequente opvlammingen baat kunnen hebben bij medisch onderzoek en optimalisatie van de behandeling.

Bron bekijken →

De ACR-richtlijn van 2020 beveelt sterk aan om urinezuurverlagende therapie te starten bij patiënten met frequente jichtaanvallen, gedefinieerd als twee of meer aanvallen per jaar. Deze sterke aanbeveling was een van de 16 aanbevelingen die door het panel werden gedaan op basis van de GRADE-methodologie. De systematische review identificeerde de frequentie van jichtaanvallen als een cruciale uitkomstmaat, waarbij de 'treat-to-target'-strategie gericht is op een serumurinezuurspiegel onder de 6 mg/dL om het aantal aanvallen te verminderen en gewrichtsschade te voorkomen.

Bron bekijken →

Bij 983 geanalyseerde jichtpatiënten bleek het aantal aanvallen in het jaar voorafgaand aan de niergerelateerde gebeurtenis onafhankelijk geassocieerd te zijn met een hoger risico op acuut nierfalen in een multivariate Cox-overlevingsanalyse. Van het cohort ontwikkelden 55 patiënten (5,6%) acuut nierfalen, geclassificeerd volgens de RIFLE-criteria (risk, injury, failure). De polyarticulaire gewrichtsverdeling was ook significant geassocieerd met een verhoogd risico op niergerelateerde gebeurtenissen. Deze bevindingen suggereren dat de frequentie van terugkerende aanvallen een klinische marker is voor een verhoogde gevoeligheid voor acuut nierfalen.

Bron bekijken →