Lichamelijke activiteit

In een prospectieve cohortstudie onder 10.043 deelnemers die van 1993 tot 2008 werden gevolgd in het kader van de EPIC-Norfolk-studie, bleek dat een optimale mate van lichamelijke activiteit onafhankelijk geassocieerd was met een lager risico op cardiovasculaire aandoeningen. Deelnemers die in de categorie met de hoogste algehele score voor cardiovasculaire gezondheid (12-14) vielen, hadden een gecorrigeerde hazard ratio van 0,07 (95% BI 0,02-0,29, p < 0,001) voor coronaire hartziekte en 0,07 (95% BI 0,02-0,23, p < 0,001) voor cardiovasculaire ziekten in vergelijking met degenen die in de laagste categorie (score 0-2) zaten. Elke individuele indicator die een optimale waarde had, waaronder lichamelijke activiteit, droeg bij aan een gunstiger risicoprofiel voor cardiovasculaire aandoeningen.

Bron bekijken →

Een Britse economische evaluatie van de gezondheidszorg, waarbij gebruik is gemaakt van wereldwijde gegevens over ziektelast van de WHO, heeft aangetoond dat hart- en vaatziekten een van de vijf ziekten zijn die direct verband houden met een gebrek aan lichaamsbeweging. De fracties die aangeven in hoeverre een gebrek aan lichaamsbeweging bijdraagt aan het voorkomen van deze ziekten, werden toegepast op kostengegevens van de Britse gezondheidszorg. Een gebrek aan lichaamsbeweging was direct verantwoordelijk voor 3% van alle verloren levensjaren gecorrigeerd voor invaliditeit (DALY's) in het Verenigd Koninkrijk in 2002, wat resulteerde in geschatte directe kosten voor de nationale gezondheidszorg van £1,06 miljard voor alle aandoeningen die hiermee verband houden. Op het moment van de analyse voldeed slechts 33% van de mannen en 25% van de vrouwen aan de door de overheid gestelde doelen voor lichaamsbeweging.

Bron bekijken →