Voedingsvezels

De gezamenlijke verklaring stelt vast dat vezels een beschermend effect hebben tegen darmkanker, op basis van een uitgebreide analyse van het beschikbare bewijs. De aanbeveling om veel groenten, fruit, volkorenproducten en peulvruchten te eten, is bedoeld om de inname van vezels te bevorderen. Deze vezelrijke voedingsmiddelen vormen de basis van het kankerpreventieve dieet dat wordt aanbevolen door de Latijns-Amerikaanse en Caribische code tegen kanker voor het algemene publiek.

Bron bekijken →

In de NOWAC-cohortstudie, die 35.525 vrouwen omvatte, werd een lage inname van voedingsvezels geïdentificeerd als een aanpasbare risicofactor die bijdraagt aan het ontstaan van darmkanker. De individuele populatiegebonden fractie hiervan bleek echter relatief klein te zijn in vergelijking met roken (18,7%, 95% BI 4,7%-30,6%) en alcoholgebruik (14,5%). De inname van vezels was een van de zeven aanpasbare leefstijlfactoren die werden beoordeeld met behulp van een parametrisch, stuksgewijs constant risicomodel, waarbij rekening werd gehouden met het concurrerende risico op overlijden. Deze factoren verklaarden gezamenlijk 46,0% (95% BI 23,0%-62,4%) van de gevallen van darmkanker in deze Noorse vrouwelijke populatie.

Bron bekijken →

Een gezamenlijke analyse van 185 prospectieve studies, met gegevens over bijna 135 miljoen persoonsjaren, toonde een afname van 15 tot 30% in het aantal gevallen van darmkanker aan bij een vergelijking tussen de groep die de meeste en de minste voedingsvezels consumeerde. Uit de dosis-responsanalyse bleek dat het risico het meest werd verminderd bij een inname van 25-29 gram per dag, waarbij de grafieken suggereerden dat een hogere inname mogelijk nog grotere voordelen zou kunnen bieden tegen darmkanker. De opvallende gegevens over de dosis-responsrelatie gaven aan dat er mogelijk sprake is van een causaal verband. Het bewijs werd als matig beoordeeld met behulp van de GRADE-methode voor voedingsvezels. Schattingen uit modellen met willekeurige effecten bleken robuust te zijn, wat bevestigd werd door gevoeligheidsanalyses en meta-regressie.

Bron bekijken →

Bij 137.217 deelnemers die 26-32 jaar werden gevolgd en bij wie 1.019 gevallen van darmkanker werden vastgesteld, brachten analyses van de voedingscomponenten significante verschillen aan het licht tussen subgroepen van darmkanker op basis van de inname van voedingsvezels (Pheterogeniteit = 0,02). Vezels vormden een belangrijk onderdeel van het gezonde voedingspatroon dat een risicoreductie van 57% (HR 0,43, 95% CI 0,25-0,72) opleverde voor F. nucleatum-positieve darmkanker bij vergelijking van het hoogste met het laagste kwartiel van naleving van het gezonde voedingspatroon.

Bron bekijken →

In het kader van dit systematische onderzoek naar de interactie tussen vlees en genen, en het risico op colorectaal kanker, waarbij 239 oorspronkelijk geïdentificeerde onderzoeken uit PubMed en Embase werden geanalyseerd, wordt een hoge inname van voedingsvezels genoemd als een erkend beschermend factor tegen darmkanker. Dit is gebaseerd op de evaluatie door het World Cancer Research Fund in 2014 van observationeel en experimenteel bewijs. De biologische onderbouwing omvat de rol van vezels bij het bevorderen van de productie van butyraat – de belangrijkste energiebron voor darmcellen –, wat wordt geremd door waterstofsulfide dat ontstaat bij de fermentatie van vleesproteïnen door bacteriën in de dikke darm, zoals Bilophila Wadsworthia. Vlees afgeleide organische zwavelverbindingen voeden sulfatenreducerende bacteriën, waardoor de hoeveelheid H2S in de dikke darm toeneemt, wat de oxidatie van butyraat belemmert en een overmatige celgroei in de darmen veroorzaakt. Voedingsvezels kunnen deze mechanismen tegenwerken door gezonde microbiële fermentatie te ondersteunen en de integriteit van het epitheelweefsel van de dikke darm te behouden.

Bron bekijken →

In een case-controlstudie met 9287 gevallen van darmkanker en 9117 controles uit tien studies, bleek elke kwartieltoename in vezelinname geassocieerd te zijn met een statistisch significant lager risico op darmkanker. De genoombrede interactieanalyse testte voedingsfactoren ten opzichte van ongeveer 2,7 miljoen genetische varianten en bevestigde de beschermende werking van vezels in de gecombineerde analyse van meerdere studiepopulaties.

Bron bekijken →

In een Deense case-cohortstudie, uitgevoerd binnen een prospectieve cohort van 57.053 personen (378 gevallen van darmkanker, 775 leden van de subcohort), hadden dragers van het IL10 rs3024505 homozygote wildtype-alleel een 27% lager risico op darmkanker per 10 g vezels per dag (IRR 0,73, 95% BI: 0,60-0,88). Er werd een significant interactie-effect waargenomen tussen IL10 C-592A en de inname van vezels (P voor interactie = 0,02). Bij degenen die minder dan 17,0 g vezels per dag consumeerden, hadden dragers van het C-592A variant alleel een statistisch significant hoger risico op darmkanker in vergelijking met homozygote dragers van het wildtype. Er werd geen significant verschil in risico waargenomen tussen dragers van het wildtype die minder dan 17,0 g per dag consumeerden en dragers van het variant alleel die 17,0 g per dag of meer consumeerden, wat suggereert dat een hogere vezelinname de genetische risicotoename compenseert.

Bron bekijken →

In deze casus-controleonderzoek met 822 patiënten en 926 controlepersonen bleek dat een toenemende inname van ruwe vezels in drie kwartielen geassocieerd was met een geleidelijke vermindering van het risico op darmkanker, zoals blijkt uit een univariate analyse. Er werd een significant beschermend effect waargenomen voor zowel kanker in de dikke darm als in het rectum. Na correctie voor demografische factoren, familiale aanleg, omgevingsfactoren en voedingsgewoonten bleek ruwe vezel bij een multivariate analyse een onafhankelijke beschermende voedingsstof te zijn, met name tegen darmkanker, naast koper. Het is een belangrijk bestanddeel van het waargenomen beschermende effect van de consumptie van fruit en groenten.

Bron bekijken →