stoppen met roken

In een onderzoek onder ongeveer 170.000 Noorse vrouwen, de Norwegian Women and Cancer Study, bleek dat roken een bijzonder sterke rol speelt bij het verband tussen een gezonde levensstijl en het voorkomen van kanker, waaronder borstkanker na de menopauze. Vrouwen met hogere scores op de Healthy Lifestyle Index (waarbij niet-roken als onderdeel wordt meegenomen) hadden aanzienlijk minder kans op borstkanker na de menopauze. Uit het onderzoek bleek dat het vermijden van roken een prioriteit moet zijn en dat dit bij alle volwassen vrouwen actief gepromoot zou moeten worden om het risico op kanker te verlagen.

Bron bekijken →

Onder de 121.435 patiënten met borstkanker, afkomstig uit 67 gecombineerde studies waarin gedurende 10 jaar 16.890 sterfgevallen werden geregistreerd, bleek dat huidige rokers in vergelijking met mensen die nooit gerookt hebben een groter risico hadden op overlijden door alle oorzaken (hazard ratio van 1,37, 95% betrouwbaarheidsinterval 1,27-1,47) en een groter risico op overlijden specifiek aan borstkanker (1,11, 95% betrouwbaarheidsinterval 1,02-1,21). Deze verbanden verschilden niet significant per ER-status of subtype met intrinsieke kenmerken (P gecorrigeerd > 0,30), wat bevestigt dat roken het sterfterisico verhoogt, ongeacht het type tumor.

Bron bekijken →

In een populatiegebaseerde cohortstudie met 166 mannelijke borstkankerpatiënten in Toscane, Italië, toonde multivariate Cox-regressieanalyse, gecorrigeerd voor klinisch-pathologische, leefstijl- en genetische factoren, aan dat actieve rokers een significant slechtere algehele overleving na 10 jaar hadden vergeleken met niet-rokers. Actieve rokers vertoonden een hazard ratio van 3,34 (95% CI: 1,45–7,68; p = 0,004), wat wijst op een meer dan drievoudig verhoogd risico op overlijden. Gevoeligheidsanalyse met linksafkapping bevestigde deze bevindingen. Roken was de enige aanpasbare leefstijlfactor die statistisch significant was voor de overlevingsuitkomsten in deze goed gekarakteriseerde reeks.

Bron bekijken →

Een populatiegebaseerd case-controlonderzoek in Genève (244 borstkankergevallen, 1032 controles) vergeleek vrouwen die actief rookten met vrouwen die niet waren blootgesteld aan zowel actief als passief roken. De gecorrigeerde odds ratio's lieten een duidelijk dosis-responsverband zien: 2,2 (95% CI 1,0-4,4) voor 1-9 sigaretten per dag, 2,7 (95% CI 1,4-5,4) voor 10-19 sigaretten per dag en 4,6 (95% CI 2,2-9,7) voor 20 of meer sigaretten per dag. De odds ratio's werden gecorrigeerd voor bekende risicofactoren voor borstkanker, waaronder alcoholgebruik en de inname van verzadigde vetten. Er werd geen bewijs gevonden voor sterke selectie-, detectie- of herinneringsbias.

Bron bekijken →

Uit een meta-analyse van 27 prospectieve studies bleek dat actief roken in het verleden geassocieerd was met een samenvattend relatief risico (SRR) van 1,10 (95% CI 1,09-1,12) op borstkanker, zonder heterogeniteit (I² = 0%). Actief roken op dit moment liet een SRR zien van 1,13 (95% CI 1,09-1,17) in 27 prospectieve studies. In 44 retrospectieve studies was het SRR voor actief roken in het verleden 1,08 (95% CI 1,02-1,14) met I² = 59%. De resultaten waren consistent in de subgroepanalyses, inclusief correctie voor menopauzale status en alcoholgebruik, en ongeacht of passieve rokers wel of niet in de referentiegroep werden opgenomen.

Bron bekijken →

In de EPIC-cohortstudie, waarbij 242.918 vrouwen na de menopauze gedurende gemiddeld 10,9 jaar werden gevolgd en er 7.756 nieuwe gevallen van borstkanker werden vastgesteld, werd roken beoordeeld als een van de vijf HLIS-componenten (0-4, waarbij een hogere score duidt op een gezondere levensstijl). De gecombineerde score voor een gezonde levensstijl liet zien dat vrouwen in de vierde categorie vergeleken met de tweede categorie een significant lager risico op borstkanker hadden (gecorrigeerde hazardratio = 0,74; 95%-betrouwbaarheidsinterval: 0,66-0,83). Elke extra punt op de HLIS correspondeerde met een 3% lager risico op borstkanker. Er werden risicoverminderingen waargenomen voor verschillende subtypes van borstkanker, waaronder het hormoonreceptor-dubbelnegatieve subtype (hazardratio = 0,60; 95%-betrouwbaarheidsinterval: 0,40-0,90).

Bron bekijken →

In een case-controlstudie onder 472 Japanse vrouwen met borstkanker en 464 controlepersonen (december 2010 – november 2011) bleek huidig of voormalig roken significant geassocieerd te zijn met een verhoogd risico op borstkanker, zoals blijkt uit multivariate logistische regressieanalyse (p < 0,05). Deze associatie bleef bestaan na correctie voor leeftijd, BMI, voedingsinname, lichamelijke activiteit en reproductieve factoren. De studie toonde ook aan dat roken een interactie aanging met het SNP rs2046210-genotype, waarbij de effecten van hoge BMI en roken varieerden afhankelijk van de alleldragerstatus.

Bron bekijken →

In een casus-controleonderzoek onder 168 Mexicaanse vrouwen (84 patiënten, 84 controlepersonen) werd tabaksgebruik geïdentificeerd als een risicofactor voor borstkanker, met een oddsratio van 1,9 (p < 0,03). Dit geeft aan dat de kans op het ontwikkelen van borstkanker bij tabaksgebruikers ongeveer 90% hoger is dan bij niet-rokers.

Bron bekijken →

Deze case-controlstudie, waarbij 285 borstkankerpatiënten werden vergeleken met 286 controles die qua frequentie overeenkwamen, toonde aan dat vrouwen in het hoogste kwartiel van het aantal pakjaren sigaretten roken statistisch significant vaker borstkanker hadden in multivariate analyses. Pakjaren omvat zowel de duur als de intensiteit van het roken, wat suggereert dat cumulatieve blootstelling aan tabak bijdraagt aan het risico op borstkanker. Deze bevinding ondersteunt het idee dat stoppen met roken en het vermijden van roken een aanpasbare leefstijlfactor is voor de preventie van borstkanker.

Bron bekijken →