Aërobe oefeningen/training

In de gerandomiseerde, gecontroleerde CAUSE-studie werden 140 vrouwen met een langdurige voorgeschiedenis van borstkanker (stadium II-III, gemiddelde leeftijd 59,0 ± 6,4 jaar, 11 ± 1 jaar na behandeling met epirubicine) opgenomen. Zij werden willekeurig toegewezen aan een groep die onder begeleiding aerobe oefeningen deed (drie keer per week op een loopband lopen/rennen gedurende vijf maanden) of aan een controlegroep die de gebruikelijke zorg ontving. Daarnaast waren er 69 gezonde vrouwen als controle (gemiddelde leeftijd 57,8 ± 4,9 jaar). De groep die oefeningen deed, vertoonde aanzienlijke verbeteringen in de maximale zuurstofopname (VO2max) vergeleken met de controlegroep. Hoewel de mate van verandering in cardiorespiratoire fitheid significant minder was dan bij de gezonde vrouwen, duidt dit op een verminderde maar toch significante reactie op de oefeningen. Er werden aanzienlijke verbeteringen waargenomen in subjectief welzijn, levensvoldoening, vermoeidheid, lichaamsbeeld en gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven vergeleken met de gebruikelijke zorg. De verbeteringen in mentale vermoeidheid en geselecteerde domeinen van gezondheidsgerelateerde kwaliteit van leven bleven een jaar na afloop bestaan. Er werden geen significante verschillen tussen de groepen gevonden wat betreft cardiovasculaire risicofactoren. De effecten waren het meest uitgesproken bij vrouwen met een hoge mate van symptomen aan het begin van de studie.

Bron bekijken →

Uit een analyse van 29 systematische overzichtsstudies bleek dat aerobe oefeningen de vermoeidheid die samenhangt met borstkanker significant verminderden bij patiënten (SMD = -0,29, 95% BI -0,56 tot -0,02, I² = 16%). De lage heterogeniteit (I² = 16%) wijst op consistente effecten in verschillende onderzoeksgroepen. De algehele gecombineerde resultaten voor alle soorten oefeningen toonden een matig sterke aanwijzing van verbetering van de vermoeidheid (SMD = -0,40, 95% BI -0,58 tot -0,22, P = 0,0001). Gecontroleerde oefeningen waren effectiever dan onbegeleide oefeningen (SMD = -0,48, 95% BI -0,77 tot -0,18, P = 0,001).

Bron bekijken →

Een systematisch onderzoek doorzocht ZipSearch, Google Scholar en MEDLINE in de periode 2008-2018, waarbij 83 samenvattingen werden geëvalueerd en 35 artikelen werden geselecteerd voor een volledige analyse op basis van 20 verschillende zoekopdrachten. Uit het onderzoek bleek dat lichaamsbeweging diverse voordelen biedt aan kankerpatiënten, ongeacht het stadium of type kanker. Het kan dienen als primaire preventie (het verminderen van het aantal nieuwe gevallen), secundaire preventie (het verbeteren van de resultaten tijdens de behandeling, inclusief prehabilitatie voor patiënten die een operatie ondergaan) en tertiaire preventie (het bevorderen van herstel). Zorgverleners werden aangemoedigd om aanbevelingen voor lichaamsbeweging te integreren in de kankerzorg in alle fasen.

Bron bekijken →

Een meta-analyse van negen hoogwaardige onderzoeken (n = 1156 patiënten die hersteld waren van borstkanker) toonde aan dat begeleide aerobe lichaamsbeweging de kankergerelateerde vermoeidheid significant verminderde in vergelijking met de gebruikelijke behandeling (SMD = -0,51, 95% BI -0,81 tot -0,21), hoewel er sprake was van een hoge statistische heterogeniteit (I² = 75%, P = 0,001). Meta-regressieanalyse onthulde dat de hoeveelheid lichaamsbeweging nauw samenhing met de effecten op vermoeidheid. De test van Egger wees uit dat er sprake was van enig bewijs voor publicatiebias (P = 0,04). De kwaliteit van de onderzoeken werd beoordeeld aan de hand van de PEDro-score en alle opgenomen onderzoeken werden als hoogwaardig beoordeeld. Het onderzoek omvatte de databases PubMed/MEDLINE, EMBASE, Scopus, CENTRAL en CINAHL, zonder taalkundige beperkingen.

Bron bekijken →

Een systematisch overzicht van vijf onderzoeken (geselecteerd uit 23 onderzoeken die aan de initiële zoekcriteria voldeden en gefilterd op basis van de PEDro-kwaliteitsscores) evalueerde trainingsinterventies voor vermoeidheid gerelateerd aan kanker bij patiënten met borstkanker. In vier van de vijf onderzoeken (80%) werd een verbetering in het niveau van vermoeidheid waargenomen. De interventies duurden tussen de zes weken en twaalf maanden en omvatten onder meer aquatische aerobics- en krachttraining gedurende acht weken, gecombineerde programma's met aerobics, krachttraining en stretchoefeningen gedurende twaalf weken, wandelprogramma's thuis gedurende zes en veertien weken, en een jaarlijks thuisprogramma met aerobe oefeningen. De intensiteit werd gemonitord aan de hand van de beoordeelde inspanningsgraad (RPE) en/of hartslag. Kankergerelateerde vermoeidheid treft 70 tot 100% van de patiënten die een behandeling ondergaan, maar slechts 68% ontvangt informatie over het omgaan met vermoeidheid. Geen enkel onderzoek meldde negatieve effecten als gevolg van de trainingsinterventies. In alle onderzoeken werden drie gevalideerde meetinstrumenten gebruikt om de uitkomst van de vermoeidheid te beoordelen.

Bron bekijken →