Acceptatie- en Commitmenttherapie

Aanbevolen

2 studies · 1 aanbeveling

Laatst bijgewerkt: 25 februari 2026

Acceptatie- en Commitmenttherapie – Borstkanker

Aanbevolen2 studies

Acceptatie- en commitmenttherapie vermindert vermoeidheid en slaapstoornissen bij patiënten met borstkanker.

Twee gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken met in totaal 59 deelnemers evalueerden de effectiviteit van ACT bij borstkanker. In een onderzoek onder 47 patiënten met uitzaaiingen bleek dat zes telefoongesprekken als onderdeel van de ACT-therapie na 12 weken een matige vermindering van vermoeidheid (Cohen's d = -0,43) en slaapstoornissen (d = -0,43) opleverde. Dit was beter dan bij de controlegroep die voorlichting en ondersteuning ontving (respectievelijk d = -0,24 en -0,18). De deelnemers aan de ACT-therapie vertoonden ook een grotere afname van de impact van vermoeidheid op hun dagelijks leven (d = -0,23 tot -0,31) in vergelijking met minimale veranderingen in de controlegroep (d = -0,03 tot 0,07), waarbij het percentage deelnemers dat na 8 weken nog deelnam aan het onderzoek 83% was. Een tweede onderzoek onder 12 vrouwen vergeleek ACT (8 sessies: 3 individueel, 5 in een groep) met cognitieve gedragstherapie en concludeerde dat ACT tot betere resultaten leidde op het gebied van angst, depressie en kwaliteit van leven, waarbij de grootste verschillen werden waargenomen na een follow-up van 12 maanden. Het voordeel van ACT werd toegeschreven aan aanhoudende gedragsactivering, ondanks voortdurende emotionele stress.

Bewijs

Acceptance and commitment therapy for symptom interference in metastatic breast cancer patients: a pilot randomized trial

Auteurs: Bricker, Jonathan, Champion, Victoria L., Hirsh, Adam T., Johns, Shelley A., Li, Ruohong, Miller, Kathy D., Mina, Lida, Mosher, Catherine E., Newton, Erin V., Schneider, Bryan, Secinti, Ekin, Storniolo, Anna Maria

Gepubliceerd: 12 januari 2018

In deze gerandomiseerde, gecontroleerde studie met 47 symptomatische patiënten met gemetastaseerde borstkanker lieten zes telefonische ACT-sessies veelbelovende effecten zien op de mate waarin symptomen het dagelijks leven beïnvloeden. Twaalf weken na de start van de studie vertoonden de ACT-deelnemers een matige afname van vermoeidheid (Cohen's d = -0,43) en slaapstoornissen (Cohen's d = -0,43), vergeleken met kleinere verbeteringen in de controlegroep met educatie/ondersteuning (d = -0,24 voor vermoeidheid, d = -0,18 voor slaapstoornissen). ACT-deelnemers lieten ook een vermindering zien in de mate waarin vermoeidheid het dagelijks leven beïnvloedt (d = -0,23 tot -0,31) en slaapgerelateerde problemen na 8 en 12 weken, terwijl de controlegroep minimale veranderingen liet zien (d = -0,03 tot 0,07). De studie bleek zeer haalbaar met een screeningspercentage van 64% voor deelname en een retentiepercentage van 83% na 8 weken. De groepsverschillen waren niet statistisch significant, wat wijst op voorlopige maar veelbelovende resultaten die verder onderzoek rechtvaardigen.

Bron bekijken →

Tratamiento psicológico para el afrontamiento del cáncer de mama. Estudio comparativo entre estrategias de aceptación y de control cognitivo

Auteurs: Gutierrez, Olga, Luciano, Carmen, Páez, Marisa Beatriz

In een gerandomiseerde, gecontroleerde studie werden 12 vrouwen die gediagnosticeerd en behandeld waren voor borstkanker willekeurig toegewezen aan een protocol gebaseerd op acceptatie- en commitmenttherapie (ACT), waarbij de nadruk lag op acceptatiestrategieën (n=6), of aan een cognitief protocol, waarbij de nadruk lag op strategieën voor cognitieve controle (n=6). De behandeling bestond uit 8 sessies (3 individueel, 5 in groep; 3 vrouwen per groep). Er werden metingen gedaan van angst, depressie, kwaliteit van leven en de mate waarin belangrijke levensgebieden waren aangetast, vóór de interventie, na de interventie en tijdens vervolgonderzoeken na 3, 6 en 12 maanden. De ACT-groep liet betere resultaten zien in vergelijking met de cognitieve controlegroep, waarbij de grootste verschillen naar voren kwamen bij het vervolgonderzoek na 12 maanden. Veranderingen in de ACT-behandeling hingen specifiek samen met een aanhoudende gedragsmatige activering, zelfs wanneer er nog steeds sprake was van emotioneel ongemak en lijden.

Bron bekijken →