Penulis: Arriola, L, Bendinelli, B, Beulens, JW, Boeing, H, Buckland, G, Buijsse, B, Clavel-Chapelon, F, Cottet, V, Crowe, FL, de Lauzon-Guillan, B, Feskens, EJM, Forouhi, NG, Franks, PW, Gonzalez, C, Grioni, S, Guevara, M, Hallmans, G, InterAct Consortium, Kaaks, R, Key, TJ, Khaw, K, Langenberg, C, Molina-Montes, E, Moreno-Iribas, MC, Nilsson, P, Norat, T, Overvad, K, Palla, L, Palli, D, Panico, S, Quirós, JR, Riboli, E, Rolandsson, O, Romaguera, D, Romieu, I, Sacerdote, C, Schulze, MB, Sharp, S, Slimani, N, Spijkerman, AMW, Sánchez, MJ, Teucher, B, Tjonneland, A, Tormo, MJ, Tumino, R, van der Schouw, YT, van der, ADL, Wareham, NJ
Diterbitkan: 1 Januari 2011
W tym badaniu kohortowym z podgrupą, które zostało przeprowadzone w ramach kohorty EPIC obejmującej 340 234 uczestników i trwającej przez 3,99 miliona lat obserwacji, zidentyfikowano 11 994 przypadki cukrzycy typu 2. Dodatkowo, przeanalizowano podgrupę składającą się z 15 798 uczestników z ośmiu krajów europejskich. Wysoki poziom przestrzegania diety śródziemnomorskiej (wynik rMED 11-18) wiązał się z 12% niższym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2 (HR 0,88, 95% CI 0,79-0,97) w porównaniu z niskim poziomem przestrzegania diety (rMED 0-6). Umiarkowany poziom przestrzegania diety (rMED 7-10) wykazał nieistotną statystycznie redukcję o 7% (HR 0,93, 95% CI 0,86-1,01). Zaobserwowano istotny trend zależności dawka-odpowiedź w różnych kategoriach przestrzegania diety (p dla trendu = 0,013). Związek ten był słabszy wśród uczestników poniżej 50 roku życia i osób otyłych.
Lihat sumber →