Kalsium

Berhati-hatiDicadangkan

3 kajian · 2 cadangan

Kemas kini terakhir: 21 Februari 2026

Kalsium – Kanser Prostat
Berhati-hati1 kajian

Pengambilan kalsium yang tinggi boleh meningkatkan risiko kanser prostat peringkat lanjut

Kajian sistematik mengenal pasti pengambilan kalsium yang tinggi sebagai salah satu daripada tiga faktor pemakanan yang secara konsisten dikaitkan dengan peningkatan risiko kanser prostat peringkat lanjut. Lelaki yang bimbang tentang risiko kanser prostat harus berhati-hati tentang suplemen kalsium yang berlebihan sambil mengekalkan pengambilan yang mencukupi untuk kesihatan tulang.

Bukti

Penulis: Gathirua-Mwangi, Wambui G., Zhang, Jianjun

Diterbitkan: 1 Mac 2014

Satu kajian sistematik yang menilai 46 kertas kerja yang layak daripada PubMed sehingga September 2012 mendapati bahawa pengambilan kalsium yang tinggi dikaitkan dengan peningkatan risiko kanser prostat peringkat lanjut. Kalsium dikenal pasti sebagai salah satu daripada tiga faktor pemakanan — bersama-sama dengan lemak tepu dan daging yang dimasak dengan baik — yang menunjukkan kaitan yang konsisten secara keseluruhan dengan peningkatan risiko kanser prostat peringkat lanjut merentasi kajian epidemiologi. Kajian kes kawalan secara amnya menyokong kesan yang ketara, manakala kajian kohort menghasilkan penemuan bercampur tetapi menyokong mengenai kalsium dan risiko penyakit peringkat lanjut.

Dicadangkan2 kajian

Suplementacja wapniem może zmniejszyć ryzyko raka prostaty i wspierać zdrowie kości w trakcie leczenia.

Meta-analiza randomizowanych badań kontrolowanych (3 badania, n=1806) wykazała, że suplementy wapnia (≥500 mg/dzień) zmniejszają ryzyko raka prostaty o 46% (RR 0,54, 95% CI 0,30–0,96, P=0,03). Dane na poziomie pacjentów z 2 badań (n=1134) wykazały spójny, ale nieistotny statystycznie trend (HR 0,61, 95% CI 0,30–1,23). Oddzielne badanie RCT (RTOG 0518, n=96) nakazywało stosowanie wapnia i witaminy D jako standardowej opieki dla pacjentów z rakiem prostaty poddawanych terapii hormonalnej, gdzie w grupie obserwacyjnej zaobserwowano istotne zmniejszenie gęstości mineralnej kości o 5–8% w kluczowych miejscach szkieletu w ciągu 36 miesięcy. W obu badaniach (łącznie n≈1902) suplementacja wapniem w dawce ≥500 mg/dzień wykazała podwójną rolę: potencjalne zmniejszenie ryzyka raka i niezbędne utrzymanie zdrowia kości podczas terapii deprywacyjnej androgenów.

Bukti

Penulis: Gore, Elizabeth, Kachnic, Lisa A., Kim, Harold E., Lawton, Colleen AF, Martin, Andre-Guy, Nabid, Abdenour, Pugh, Stephanie L, Shah, Amit B., Smith, Matthew, Tai, Patricia

Diterbitkan: 7 Julai 2014

RTOG 0518 w badaniu losowym objął 96 pacjentów z zaawansowanym, niemetastatycznym rakiem prostaty, u których stosowano terapię agonistami LHRH i radioterapię. Wszyscy pacjenci w obu grupach otrzymywali wapń i suplementację witaminą D jako standardową opiekę. Po 36 miesiącach mediany obserwacji grupa kontrolna (tylko wapń i witamina D) wykazała zmiany procentowe BMD wynoszące −5% w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (p<0,0001 w porównaniu z grupą zoledronianu +6%), −8% w lewym stawie biodrowym (p=0,0002 vs. +1%) i −8% w lewym szyjce kości udowej (p=0,0007 vs. +3%). W sumie u wszystkich 96 pacjentów wystąpiły tylko 2 złamania (po jednym na grupę, p=0,95). Suplementacja wapniem była obowiązkowa dla wszystkich uczestników badania jako podstawowe wsparcie zdrowia kości.

Penulis: Avenell, Alison, Bolland, Mark J, Bristow, Sarah M, Gamble, Greg D, Grey, Andrew, Maclennan, Graeme S, Reid, Ian R

Diterbitkan: 19 April 2013

Meta-analiza 10 randomizowanych badań kontrolowanych placebo (n=10 496, średni czas trwania 3,9 roku) zbadała suplementację wapniem (≥500 mg/dzień) bez jednoczesnego podawania witaminy D w odniesieniu do ryzyka raka. W przypadku raka prostaty dane z 3 badań (n=1806) wykazały, że przypisanie do grupy przyjmującej wapń istotnie zmniejszyło ryzyko raka prostaty (ryzyko względne 0,54, 95% CI 0,30–0,96, P=0,03). Dane na poziomie pacjentów z 2 badań (n=1134) wykazały spójny, ale nieistotny trend (iloraz ryzyka 0,61, 95% CI 0,30–1,23, P=0,16). Efekt ten zaobserwowano przy niewielkiej liczbie przypadków, co ograniczało moc statystyczną do wyciągania ostatecznych wniosków.