۷ تا ۸ ساعت بخوابید.

پیشنهادی

2 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۶ اسفند ۱۴۰۴

پیشنهادی2 مطالعه

خوابیدن به مدت ۷ تا ۸ ساعت در هر شب، ممکن است خطر سکته مغزی را در مقایسه با خواب کمتر یا بیشتر کاهش دهد.

در یک مطالعه آینده‌نگر بر روی ۹۶۹۲ شرکت‌کننده که سابقه سکته مغزی نداشتند (با میانگین سنی ۴۲ تا ۸۱ سال) و از گروه EPIC-Norfolk انتخاب شده بودند، ۳۴۶ مورد سکته مغزی در طول ۹.۵ سال پیگیری شد. مدت زمان خواب طولانی با افزایش ۴۶ درصدی خطر ابتلا به سکته مغزی همراه بود (نسبت خطر = ۱.۴۶، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۰۸-۱.۹۸)، در حالی که مدت زمان خواب کوتاه، افزایش غیرمعناداری معادل ۱۸ درصد را نشان داد (نسبت خطر = ۱.۱۸، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰.۹۱-۱.۵۳). افرادی که به طور مداوم زیاد می‌خوابیدند و همچنین کسانی که مدت زمان خوابشان در طول زمان به میزان قابل توجهی افزایش یافت، بیشترین خطر را داشتند. یک تحلیل متا تحلیلی همراه که شامل چندین مطالعه بود، نسبت‌های خطر تجمیع‌شده‌ای برابر با ۱.۱۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۰۷-۱.۲۴) برای خواب کوتاه و ۱.۴۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۳۰-۱.۶۲) برای خواب طولانی را تأیید کرد. حفظ یک الگوی خواب ثابت به مدت ۷ تا ۸ ساعت، ظاهراً بهترین راه برای کاهش خطر سکته مغزی است؛ انحراف از این الگو در هر دو جهت – به‌ویژه پرخوابی – با افزایش قابل توجه خطر مرتبط است.

شواهد

Sleep duration and risk of fatal and nonfatal stroke : a prospective study and meta-analysis

نویسندگان: Brayne, Carol, Cappuccio, Francesco, Khaw, Kay-Tee, Leng, Yue, Luben, Robert N., Surtees, Paul G., Wainwright, Nick W. J.

منتشر شده: ۲۶ اسفند ۱۳۹۳

در یک مطالعه طولی بر روی ۹۶۹۲ شرکت‌کننده سالم که بین ۴۲ تا ۸۱ سال سن داشتند و از گروه EPIC-Norfolk انتخاب شده بودند، به مدت ۹٫۵ سال پیگیری شدند و در این مدت ۳۴۶ مورد سکته مغزی ثبت شد. خواب طولانی با افزایش قابل توجه خطر ابتلا به سکته مغزی (نسبت خطر = ۱٫۴۶، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۸-۱٫۹۸) پس از تنظیم کامل متغیرهای مداخله‌گر، مرتبط بود. خواب کوتاه نیز اگرچه از نظر آماری معنی‌دار نبود، اما با افزایش جزئی در خطر ابتلا به سکته مغزی (نسبت خطر = ۱٫۱۸، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۹۱-۱٫۵۳) همراه بود. افرادی که به‌طور مداوم خواب طولانی داشتند و همچنین کسانی که میزان خوابشان در طول زمان به طور قابل توجهی افزایش یافته بود، نسبت به افرادی که به‌طور مداوم خواب متوسط داشتند، خطر بیشتری برای ابتلا به سکته مغزی داشتند. یک تحلیل متا تحلیلی به‌روز شده، نتایج تجمیع‌شده‌ای را نشان داد که نسبت خطر ۱٫۱۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۷-۱٫۲۴) برای خواب کوتاه و ۱٫۴۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۳۰-۱٫۶۲) برای خواب طولانی بود.

مشاهده منبع →

Sleep duration and risk of fatal and nonfatal stroke: a prospective study and meta-analysis.

نویسندگان: Brayne, Carol, Cappuccio, Francesco P, Khaw, Kay-Tee, Leng, Yue, Luben, Robert, Surtees, Paul G, Wainwright, Nick WJ

منتشر شده: ۶ اسفند ۱۳۹۳

در یک مطالعه آینده‌نگر بر روی ۹۶۹۲ شرکت‌کننده بدون سابقه سکته مغزی، با میانگین سنی ۴۲ تا ۸۱ سال، که از مطالعه EPIC-Norfolk انتخاب شده بودند، در طول ۹٫۵ سال پیگیری، ۳۴۶ مورد سکته مغزی رخ داد. مدت زمان خواب طولانی به طور معناداری با افزایش خطر سکته مغزی مرتبط بود (نسبت خطر = ۱٫۴۶، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۸-۱٫۹۸) پس از تنظیم کامل متغیرهای مداخله‌گر. خواب کوتاه، ارتباط کمتری داشت که از نظر آماری معنادار نبود (نسبت خطر = ۱٫۱۸، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۹۱-۱٫۵۳). افرادی که به طور مداوم مدت زمان طولانی می‌خوابیدند و همچنین کسانی که در طول زمان افزایش قابل توجهی در مدت زمان خواب خود داشتند، در مقایسه با افرادی که به طور مداوم به میزان متوسط می‌خوابیدند، خطر بیشتری برای ابتلا به سکته مغزی داشتند. یک تحلیل متا تحلیلی به‌روز شده، نسبت‌های خطر تجمیع‌شده‌ای برابر با ۱٫۱۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۰۷-۱٫۲۴) برای خواب کوتاه و ۱٫۴۵ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۳۰-۱٫۶۲) برای خواب طولانی را تأیید کرد.

مشاهده منبع →