نویسندگان: Huybrechts, I, Julian, C, Khaw, K-T, Lentjes, MAH, Luben, R, Moreno, LA, Wareham, N
منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۹۴
در مطالعهی EPIC-Norfolk که شامل ۱۴۶۲۴ مرد و زن با سنین ۴۲ تا ۸۲ سال بود و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ و تا مارس ۲۰۱۵ ادامه داشت، ۱۱۸۳ مورد شکستگی استخوان ثبت شد. پس از اعمال تنظیمات کامل برای سن، جنسیت، ماه، شاخص توده بدنی (BMI)، وضعیت سیگار کشیدن، میزان مصرف الکل، استفاده از مکملها و سابقه شکستگی با استفاده از مدلهای خطر متناسب کاکس، مشخص شد که شرکتکنندگانی که سطح سرمی ویتامین D آنها بین ۵۰ تا ۷۰ نانومول در لیتر بود، نسبت به افرادی که کمترین سطح ویتامین D را داشتند (کمتر از ۳۰ نانومول در لیتر)، ۲۹ درصد خطر ابتلا به شکستگی استخوان کمتری داشتند (نسبت خطر ۰.۷۱). دستههای ویتامین D به این صورت تعریف شدند: کمتر از ۳۰، ۳۰-۵۰، ۵۰-۷۰، ۷۰-۹۰ و بیشتر از ۹۰ نانومول در لیتر. نسبتهای خطر تنظیمشده بر اساس سن و جنسیت، در بین دستههای مختلف ویتامین D که سطح آن افزایش مییافت، تفاوت معناداری نداشتند، مگر پس از اعمال تنظیمات اضافی برای متغیرهای دیگر. در افراد مسنتر (بیش از ۶۵ سال)، این ارتباط به شکل حرف J بود تا یک خط مستقیم.
مشاهده منبع →