نویسندگان: Aune, D, Janszky, I, Norat, T, Prasad, M, Romundstad, P, Sen, A, Tonstad, S, Vatten, LJ
منتشر شده: ۱۱ دی ۱۳۹۴
متاآنالیز ۲۳۰ مطالعهی همگروهی با ۳.۷۴ میلیون مرگ در میان ۳۰.۳ میلیون شرکتکننده. در میان افراد غیرسیگاری (۵۳ مطالعه، بیش از ۷۳۸,۱۴۴ مرگ، بیش از ۹.۹۸ میلیون شرکتکننده)، هر ۵ واحد افزایش در شاخص توده بدنی (BMI) خطر مرگ و میر را ۱۸٪ افزایش داد (RR ۱.۱۸، ۹۵٪ CI ۱.۱۵-۱.۲۱). در افراد سالم غیرسیگاری (۲۵ مطالعه)، این خطر به ازای هر ۵ واحد BMI به ۲۱٪ افزایش یافت (RR ۱.۲۱، ۹۵٪ CI ۱.۱۸-۱.۲۵). با حذف پیگیری اولیه (۱۱ مطالعه)، این خطر به ازای هر ۵ واحد BMI به ۲۷٪ افزایش یافت (RR ۱.۲۷، ۹۵٪ CI ۱.۲۱-۱.۳۳). کمترین میزان مرگ و میر در BMI 23-24 در افراد غیرسیگاری، 22-23 در افراد سالم غیرسیگاری و 20-22 با پیگیری ≥20 سال مشاهده شد (P برای غیرخطی بودن <0.001).
