اعتیاد به نیکوتین

اعتیاد به نیکوتین یک اختلال در تنظیم مصرف نیکوتین است که ناشی از مصرف مکرر یا مداوم آن می‌باشد. ویژگی بارز این اختلال، تمایل شدید درونی برای مصرف نیکوتین است که با کاهش توانایی کنترل مصرف، افزایش اولویت مصرف نسبت به سایر فعالیت‌ها و تداوم مصرف علی‌رغم آسیب یا پیامدهای منفی همراه است. این تجربیات اغلب با احساس ذهنی نیاز یا هوس برای مصرف نیکوتین همراه هستند. ویژگی‌های فیزیولوژیکی اعتیاد نیز ممکن است وجود داشته باشد، از جمله تحمل اثرات نیکوتین، علائم ترک پس از قطع یا کاهش مصرف نیکوتین، یا مصرف مکرر نیکوتین یا مواد مشابه از نظر دارویی به منظور پیشگیری یا تسکین علائم ترک. ویژگی‌های اعتیاد معمولاً در طول حداقل 12 ماه آشکار می‌شود، اما تشخیص می‌تواند در صورتی انجام شود که مصرف نیکوتین به‌طور مداوم (روزانه یا تقریباً روزانه) به مدت حداقل 3 ماه ادامه داشته باشد.

7 توصیه‌ها

آخرین به‌روزرسانی: ۶ اسفند ۱۴۰۴