کاهش وزن

پیشنهادی

2 مطالعه · 1 توصیه

آخرین به‌روزرسانی: ۶ اسفند ۱۴۰۴

پیشنهادی2 مطالعه

حفظ وزن سالم، خطر ابتلا به سرطان اندومتر پس از یائسگی را به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.

دو مطالعه بزرگ اروپایی که بیش از ۱۷۰ هزار شرکت‌کننده را شامل می‌شد، ارتباط قوی بین افزایش وزن و سرطان اندومتر را تأیید می‌کند. در یک مطالعه موردی-کنترلی تو در تو در چارچوب برنامه EPIC (۸۱۷ مورد، ۸۱۷ کنترل)، زنان دارای اضافه وزن، صرف نظر از وضعیت سلامت متابولیک‌شان، با خطر به طور قابل توجه بالاتری مواجه بودند: زنان دارای اضافه وزن که از نظر متابولیکی سالم بودند، تقریباً دو برابر بیشتر در معرض خطر قرار داشتند (OR 1.94؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۲۴–۳.۰۴)، در حالی که زنان دارای اضافه وزن و وضعیت نامطلوب متابولیکی، بیشترین میزان خطر را تجربه می‌کردند (OR 2.69؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱.۹۲–۳.۷۷ بر اساس دور کمر). یک مطالعه آینده‌نگر نروژی شامل تقریباً ۱۷۰ هزار زن نشان داد که بهبود عوامل سبک زندگی، از جمله شاخص توده بدنی (BMI) در طول زمان، به طور قابل توجهی با کاهش بروز سرطان اندومتر پس از یائسگی مرتبط است. کاهش وزن از طریق دستیابی به BMI کمتر از ۲۵ کیلوگرم بر متر مربع و دور کمر کمتر از ۸۰ سانتی‌متر، یک راهبرد قابل تغییر برای کاهش خطر محسوب می‌شود.

شواهد

A healthy lifestyle index and cancer: Using a multifactor lifestyle exposure to estimate cancer incidence and survival among Norwegian women

نویسندگان: Chen, Sairah Lai Fa

منتشر شده: ۲۶ مرداد ۱۴۰۲

در یک مطالعه آینده‌نگر بر روی تقریباً ۱۷۰,۰۰۰ زن نروژی، امتیاز بالاتر شاخص سلامت قلب و عروق (HLI) – که از فعالیت بدنی، شاخص توده بدنی (BMI)، سیگار کشیدن، مصرف الکل و رژیم غذایی تشکیل شده بود – به طور معناداری با کاهش خطر ابتلا به سرطان اندومتر پس از یائسگی مرتبط بود. همچنین، تغییرات مثبت بیشتر در امتیاز HLI در طول زمان، با کاهش خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان‌های مرتبط با سبک زندگی نیز همراه بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها در مطالعه زنان نروژی و سرطان، از مدل‌های نسبت خطرات متناسب کاکس و منحنی‌های مکعبی محدود استفاده شد.

مشاهده منبع →

Metabolically-Defined Body Size Phenotypes and Risk of Endometrial Cancer in the European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition (EPIC)

نویسندگان: Aune, Dagfinn, Biessy, Carine, Christakoudi, Sofia, Colorado-yohar, Sandra M., Crous-Bou, Marta, Dossus, Laure, Freisling, Heinz, Gicquiau, Audrey, Grioni, Sara, Gunter, Marc J., Heath, Alicia K., Huybrechts, Inge, Idahl, Annika, Kaaks, Rudolf, Katzke, Verena, Kliemann, Nathalie, M. May, Anne, Murphy, Neil, Olsen, Anja, Ould Ammar, Romain, Pasanisi, Fabrizio, Perez-Cornago, Aurora, Playdon, Mary C., Rinaldi, Sabina, Rylander, Charlotta, Sartor, Hanna, Skeie, Guri, Sánchez, Maria-Jose, Tin Tin, Sandar, Tjønneland, Anne, Weiderpass, Elisabete

منتشر شده: ۱۱ دی ۱۴۰۰

در این مطالعه‌ی «مورد-کنترل» تو در تو که بر روی ۸۱۷ بیمار مبتلا به سرطان اندومتر و ۸۱۷ فرد کنترل تطبیق‌یافته در چارچوب طرح EPIC انجام شد، زنان با وزن بیش از حدِ نرمال اما دارای سلامت متابولیکی، نسبت به زنانی که هم وزن نرمال داشتند و هم از نظر متابولیکی سالم بودند، خطر ابتلا به سرطان اندومتر را به‌طور قابل توجهی بیشتر نشان دادند (نسبت شانس ۱.۹۴؛ فاصله‌ی اطمینان ۹۵٪: ۱.۲۴–۳.۰۴ بر اساس دور کمر). زنانی که دارای وزن بیش از حدِ نرمال و همچنین مشکلات متابولیکی بودند، بالاترین میزان خطر را در بین تمام شاخص‌های آنتروپومتریک نشان دادند (نسبت شانس بر اساس BMI برابر با ۲.۳۸، فاصله‌ی اطمینان ۹۵٪: ۱.۷۳–۳.۲۷؛ نسبت شانس بر اساس دور کمر برابر با ۲.۶۹، فاصله‌ی اطمینان ۹۵٪: ۱.۹۲–۳.۷۷؛ نسبت شانس بر اساس نسبت دور کمر به دور لگن برابر با ۱.۸۳، فاصله‌ی اطمینان ۹۵٪: ۱.۳۲–۲.۵۴). وزن بیش از حدِ نرمال به این صورت تعریف شد که BMI ≥ ۲۵ کیلوگرم بر متر مربع، دور کمر ≥ ۸۰ سانتی‌متر یا نسبت دور کمر به دور لگن ≥ ۰.۸ باشد. این ارتباطات با استفاده از رگرسیون لجستیک شرطی برای تعدیل عوامل مداخله‌گر متعدد، تنظیم شدند.

مشاهده منبع →